ارتش و انقلاب ، چگونه رابطه ای با هم دارند؟

[ad_1]

ارتش و انقلاب , چگونه رابطه ای با هم دارند

ارتش نجیب ایران با وجود تلاش هایی که برخی گروه های انقلابی برای جنگ مسلحانه علیه ارتش داشتند, تحت تأثیر کلام نورانی امام قرار گرفتند و دیدیم که در قریب به یک سال حکومت نظامی هرگز از سلاح های سنگین, هواپیما و هلی کوپتر علیه مردم استفاده نکردند و انقلاب با کمترین شهید در مقایسه با انقلاب های مشابه به پیروزی رسید ارتش پاسخ امام را می دهد و دست امام را با اشتیاق می بوسد و در مقابل شعارهای مردمی که می گفتند مردم فدای ارتش, پاسخ می دهد ارتش فدای مردم و با بیعت ١٩ بهمن ٥٧ گروهی از نظامیان به نمایندگی از کل ارتش به ملت می پیوندند و زمینه پیروزی انقلاب فراهم می شود


تشکیل ارتش نوین ایران ضرورتی تاریخی بود برای جلوگیری از نفوذ بلشویک ها که در ١٩١٧ در اتحاد جماهیر شوروی به قدرت رسیده بودند. قرارداد ١٩١٩ کاکس- وثوق الدوله بیانگر نگرانی های دولت بریتانیاست. ایجاد ارتش در واقع ضرورتی برای جلوگیری از جنبش های انقلابی و آزادی خواهانه ای بود که می خواستند انقلاب مشروطه را احیا کنند و ارتش نوین ایران مانع نفوذ سیاسی- نظامی اتحاد جماهیر شوروی در ایران و مدافع منافع استراتژیک انگلستان بود. دولت انگلستان خواهان ارتشی مقتدر در ایران به عنوان حائلی بین روسیه و هندوستان بود. ژاندارمری دولتی تلاشی بود که از سوی مجلس دوم برای حمایت از مجلس تشکیل شده بود و بریگاد قزاق متشکل از انقلابیون قفقاز بود که تحت رهبری یفرم خان ارمنی ایجاد شده بود، ولی با به توپ بستن و انحلال مجلس در سال ١٢٨٧ شمسی در مقابل خواست مردم قرار گرفت.دولت انگلیس برای اهداف فوق با انتخاب رضاخان میرپنج که از فرماندهان بریگاد قزاق بود، اقدام به تشکیل ارتش نوین ایران کرد. رضاخان با سرکوب شورش های محلی نظامیان را بر مقامات کشوری مسلط کرد. ارتش در قالب ایجاد نظم و امنیت در واقع با خشونت تمام ایلات و عشایر را قتل عام کرد. با تجاوز متفقین در شهریور ١٣٢٠ ارتش نتوانست کوچک ترین مقاومتی از خود نشان دهد.در دوران حکومت پهلوی دوم مأموریت ارتش همچنان سرکوب هر نوع مقاومت داخلی و دفاع از منافع بیگانگان به خصوص غربی ها و مقابله با حرکات نیروهای کمونیست و همسایه شمالی بود. ارتش ایران در سرکوب چریک های کمونیست در ظفار از خود چنان اقتداری نشان داد که هنوز حکومت عمان خود را مدیون ارتش ایران می داند. سازماندهی نظامی و استراتژی دفاعی ارتش نیز هماهنگ با ارتش های مقتدر منطقه یعنی ارتش پاکستان و ارتش ترکیه تدوین شده بود و مقتدرترین نیروی هوایی متشکل از بیش از ٥٠٠ فروند هواپیمای شکاری و بمب افکن و هوانیروزی مقتدر، بخشی از استراتژی نظامی، برای مقابله با قدرت نظامی شوروی بود و به همین دلیل نیروهای چپ که درون ارتش هم در دوران ضعف پادشاه (١٣٢٠-١٣٣٠) نفوذ کرده و سازمان افسران حزب توده را تشکیل داده بودند، مورد غضب شاه قرار داشتند و به شدیدترین وجهی بعد از کودتای ٢٨ مرداد با آنها برخورد شد. با ایجاد فضای باز سیاسی در سال ١٣٥٦ اگرچه نیروهای چپ اعم از توده ای ها و مجاهدین خلق برای ایجاد درگیری مسلحانه تلاش و تصور می کردند تنها راه رهایی ملت، مقابله مسلحانه با ارتش است، ولی امام در نقطه مقابل، استراتژی دیگری داشت. امام در اعلامیه ای که به مناسبت چهلم شهدای فیضیه منتشر شد، اعلام کرد: «جوانان ما به سربازخانه بروند و سربازان را تربیت کنند… بگذار در بین سربازان افراد روشن ضمیر و آزادمنش باشند تا بلکه به خواست خداوند متعال، ایران به سربلندی و آزادی نائل شود؛ ما می دانیم که صاحب منصبان ارتش معظم ایران، درجه داران، افراد نجیب ارتش با ما در این مقصد همراه و برای سرافرازی ایران فداکار هستند. من می دانم درجه داران باوجدان، راضی به این جنایات و وحشی گری ها نیستند… من برای نجات اسلام و ایران به آنها دست برادری می دهم. من می دانم قلب آنها از تسلیم در برابر اسرائیل مضطرب است… من به سران ممالک اسلامی و دوَل عربی و غیرعربی اعلام می کنم… ارتش نجیب ایران با دوَل اسلامی برادر است».




امام ارتش را با بیانیه های محبت آمیز جذب می کنند. در بیانیه دیگری سال ٥٧ امام خطاب به ارتش می فرمایند: «من از ارتش محترم ایران سپاسگزارم که در راهپیمایی عظیم تهران و سایر شهرستان ها بر روی مردم وطن خواه خویش که از ستمکاری ٥٠ساله دودمان پهلوی به جان آمده اند، آتش نگشودند و دست خود را به جنایت بزرگی که کار همیشگی فرمانروایان است، آلوده نکردند. من در این موقع حساس که کشور و وطنمان در لب پرتگاه بر سر دوراهی سقوط یا اشغال واقع شده است، دست خود را به سوی نیروهای زمینی، هوایی و دریایی وفادار به اسلام و وطن دراز می کنم و برای حفظ استقلال و بیرون آمدن از زیر یوغ اسارت و ذلت از آنان استمداد می کنم. ای سربازان غیور که برای کشور و وطن فداکاری می کنید، به پا خیزید؛ ذلت و اسارت بس است، پیوند خود را با ملت عزیز استوار کنید…».


ارتش نجیب ایران با وجود تلاش هایی که برخی گروه های انقلابی برای جنگ مسلحانه علیه ارتش داشتند، تحت تأثیر کلام نورانی امام قرار گرفتند و دیدیم که در قریب به یک سال حکومت نظامی هرگز از سلاح های سنگین، هواپیما و هلی کوپتر علیه مردم استفاده نکردند و انقلاب با کمترین شهید در مقایسه با انقلاب های مشابه به پیروزی رسید. ارتش پاسخ امام را می دهد و دست امام را با اشتیاق می بوسد و در مقابل شعارهای مردمی که می گفتند مردم فدای ارتش، پاسخ می دهد ارتش فدای مردم و با بیعت ١٩ بهمن ٥٧ گروهی از نظامیان به نمایندگی از کل ارتش به ملت می پیوندند و زمینه پیروزی انقلاب فراهم می شود. در روزهای اول پیروزی انقلاب گروه های چپ با طرح خطر کودتا انقلابیون را تحریک به انحلال ارتش می کنند که با مقاومت امام مواجه می شوند و امام جلوی انحلال ارتش را می گیرند و با گذشت کمتر از دو ماه از پیروزی انقلاب، ارتش که مورد بی مهری قرار گرفته، از هم پاشیده شده بود و پادگان ها خالی شده و فرماندهان فراری شده بودند و اموال بعضا به غارت رفته بود، دوباره با توصیه امام ارتش در جایگاه واقعی خود قرار می گیرد و روز ٢٩ فروردین به نام روز ارتش نام گذاری می شود. ارتش از اولین روزهای پیروزی انقلاب به دفاع از انقلاب می پردازد و با شروع تجاوز دشمن بعث که به تعبیر امام «صدام گمان می کرد که با یک مملکت آشفته… طرف شده است و ما نه قوای نظامی داریم نه انتظامی داریم، نه سازوبرگ جنگ و جهاد…» در کمتر از ٢٤ ساعت از شروع تجاوز، نیروی هوایی ارتش با حمله به عقبه دشمن چنان آسیبی بر نیروهای مسلح عراق وارد کرد که صدام در ملاقات با مرحوم آیت الله هاشمی گفته بود ضربه نیروی هوایی آنچنان عقبه نیروهای نظامی را از هم پاشید که تا پایان جنگ هم نتوانستیم جبران کنیم. حملات گسترده نیروی هوایی و نبرد فانتوم ها با تانک ها، جلوی سقوط قطعی خوزستان را گرفت. در طول دفاع مقدس، ارتش توانست به سرعت خود را بازسازی کند و هیچ عملیاتی بدون پشتیبانی هوایی، هلی کوپتری، توپخانه و زرهی ارتش انجام نشد- و ارتش و سپاه تحت مدیریت و فرماندهی آیت الله هاشمی توانست جنگ را به سرانجام مطلوب برساند و به تعبیر آیت الله هاشمی ما از ارتش، قدرت، مردانگی، غیرت و نجابت دیدیم. تدبیر و مدیریت امام و بعد از رحلت امام، مقام معظم رهبری توانسته اقتدار نظامی جمهوری اسلامی را به عنوان پشتوانه اقتدار سیاسی در کل منطقه گسترش دهد. از حسنین هیکل نقل شده که از زمان کوروش ایران تلاش می کرد به دریای مدیترانه دست پیدا کند. امروز این قدرت برای ایران به کمک نیروهای مسلح فراهم شده است.




محمود علیزاده طباطبایی

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *