نگاهی به مهم ترین فیلم های حاضر در جشنواره فیلم فجر: این جا چراغ هایی روشنند

[ad_1]

نگاهی به مهم ترین فیلم های حاضر در جشنواره فیلم فجر این جا چراغ هایی روشنند

ارزش و اهمیت یک جشنواره سینمایی اگر چه مدیون و مرهون عوامل بی شماری, از سیاست های برگزارکنندگان تا قدمت و تاثیرگذاری و نگاه و نگرش سینمایی و سیاسی آن جشنواره است اما در عین حال کتمان نمی توان کرد که محبوبیت و گستردگی آن را ستاره های حاضر در آن جشنواره رقم می زنند جشنواره بین المللی فیلم فجر در سومین سال برگزاریش به شکل جدا از بخش ملی جشنواره, از این حیث, خوشبختانه نمره قبولی می گیرد


گرچه سیاست های فرهنگی و نوع نگاه و نگرش عرفی و شرعی حاکم بر ایران باعث شده که ستاره های آمریکایی از نوع همان هایی که شمع محفل فستیوال های ریز و درشت جهانی اند، جایی در تهران در روزهای برگزاری فستیوال نداشته باشند؛ اما این کمبود را جشنواره به نوعی دیگر جبران کرده- و آن استفاده از فیلمسازانی است که حداقل در نگاه عشاق سینما دست کمی از ستاره ها ندارند. اینان که خود ستاره اصلی فیلم هاشان هستند، در جشنواره بین المللی فیلم فجر با فیلم هاشان حضور پر رنگی را نشان می دهند…




پسا تصویر




فیلمی از آندری وایدا، فیلمساز شهیر لهستانی، برنده جایزه اسکار افتخاری، نخل طلایی جشنواره کن، شیر طلایی و خرس طلایی افتخاری و عضو برجسته مکتب فیلم لهستان که در این جدیدترین فیلمش بازداستانی درباره روزهای سیطره استالینیسم را روایت می کند: در سال ۱۹۴۵ زمانی که سایه استالین بر لهستان افتاد، ولادیسلاو استژمینسکی نقاش مشهور حاضر نشد به دکترین رئالیسم سوسیالیستی تن دهد. به همین دلیل تحت تعقیب قرار گرفت، کرسی استادی اش را در دانشگاه از دست داد و سرانجام آثارش از دیوارهای موزه ها برداشته شد. او با کمک برخی شاگردان خود به مقابله با حزب کمونیست برخاست و به نمادی از مقاومت هنری برابر استبداد روشنفکرانه تبدیل شد. بوگوسلاو لیندا، الکساندرا یوستا، برونیسلاوا زاماخوفسکا و زوفیا ویخواچ بازیگران این فیلم هستند…


وایدا در تاریخ سینما برای سه گانه جنگی معروفش شامل فیلم های یک نسل، کانال و خاکسترها و الماس ها شهرت دارد. چهار فیلم وایدا با نام های سرزمین موعود، دوشیزگان ویلکو، مرد آهنی و کاتین به جمع نامزدهای نهایی جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را ه یافته اند.




مرگ در سارایوو




دنیس تانوویچ بوسنیایی در اوایل قرن بیست ویکم با فیلم سرزمین بی طرف یا سرزمین هیچ کس شناخته شد؛ که جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان اسکار را از آن خود کرد. بسیاری از فیلم های او به عنوان یکی از بهترین فیلمسازان معاصر بوسنی و هرزگوین با تحسین منتقدان سینمایی روبه رو شده است. او سال ۲۰۰۸ حزب سیاسی مردمی ناشا استرانکا یا حزب ما را در سارایوو تأسیس کرد. این کارگردان سال ۲۰۰۳ عضو هیأت داوران جشنواره فیلم کن بود. از فیلم های اخیر او می توان به بیمارستان صحرایی در سال ۲۰۰۹ با بازی کالین فارل، پاز وگا و کریستوفر لی و سیرک کلمبیا سال ۲۰۱۰ با بازی میکی مانویلوویچ و میرا فورلان اشاره کرد. در جدیدترین فیلمش مرگ در سارایوو این کارگردان داستانی پرتحرک درباره خشونت و آرمان را روایت می کند: هتل بزرگ اروپا در سارایوو در سالروز ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند که جرقه آغاز جنگ جهانی را زد، بازدیدکننده ای مهم خواهد داشت. درحالی که مدیر هتل منتظر یک مهمان ویژه فرانسوی به نام ژاک است، کارگران در آشپزخانه به دلیل چندین ماه حقوق نگرفتن، آماده اعتصاب می شوند و خبرنگار روی بام هتل مشغول ضبط یک برنامه تلویزیونی است.


مرگ در سارایوو پیش از نمایش در جشنواره فیلم فجر در جشنواره فیلم برلین جایزه خرس نقره ای را به دست آورده است. عزالدین بایرویچ، اسنژانا ویدویچ، محمد هادژویچ و ودرانا سیکسان بازیگران این فیلم هستند…




فرانتز




ساخته فیلمساز پرآوازه فرانسوی فرانسوا اوزون که برای ساخت فیلم هایی چون ۸زن، استخر و در خانه شناخته می شود و در سال ۲۰۱۲ نیز یکی از اعضای هیأت داوران شصت ودومین دوره جشنواره فیلم برلین بوده. در خلاصه داستان فرانتز آمده است: در دوران پس از جنگ جهانی، یک زن جوان آلمانی به سوگ نامزدش نشسته که در فرانسه از دنیا رفته است. او بر سر مزار نامزدش مرد فرانسوی اسرارآمیزی را ملاقات می کند. مرد فرانسوی آمده است تا گل بر سر مزار بگذارد.


فرانسوا اوزون از بازیگرانی چون پیر نینی، پائولا بیر، ارنست اشتاتزنر و ماری گروبر در جدیدترین فیلمش استفاده کرده است. او فیلمسازی را دنیایی موازی می داند که در آن از کسالت زندگی روزمره می گریزد. راینر ورنر فاسبیندر کارگردان محبوب او است. یکی از ویژگی های آثار این فیلمساز شوخ طبعی هجوآمیز تندوتیز است…




تبعید




فیلمی که در جشنواره های سینمایی بزرگی چون جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم کارلو وی واری، جشنواره فیلم گوآ، مراسم آسیاپاسیفیک و جشنواره فیلم چنای انتخاب شده باشد، بی شک نباید فیلم بدی باشد. تبعیدی نیز این گونه است. ساخته فیلمساز کامبوجی ریثی پان با بی شمار فیلم در زمینه رخدادهای سیاسی و تاریخی سرزمینش؛ که داستان یک تبعید را روایت می کند. در سایت فیلم در بخش خلاصه داستان چنین آمده: تبعید دل کندن است، انزوایی رعب آور. در تبعید، یکی خودش را گم می کند، یکی رنج می کشد، یکی رو به زوال می رود. اما همچنین می توان در سرزمین واژه ها، تصاویر، در خیال پردازی هایی که کودکانه نیستند، خویشتن را پیدا کرد. همه چیز با تبعید شروع می شود. تبعید تعمقی درباره غیاب است؛ درباره انزوای درونی، جغرافیا، سیاست. تبعید تلاشی است برای روشن سازی نقش پسری در کامبوجیای دموکراتیک و مردی که نمی تواند بی عدالتی را بپذیرد: ما در آرزوی چه نوع انقلابی هستیم؟ انقلابی در جهت انسانیت و برای انسانیت؟ انقلابی در حدواندازه انسانیت، همراه با احترام و درایت؟ یا خلوص کاذب تلاشی برای تخریب، که چه در آسیا باشد یا در غرب پیروان بسیاری به خود دیده است؟


ریتی پان که فارغ التحصیل موسسه مطالعات پیشرفته سینمایی در پاریس است، فیلم های سایت۲، سلیمان سیسه، کامبوج، بین جنگ و صلح، برنجکاران، خانواده تن، بافانا، یک تراژدی کامبوجی، یک روز عصر پس از جنگ، پنجاه سال و یک دنیا، سرزمین ارواح سرگردان، اس ۲۱، ماشین کشتار خمرهای سرخ، مردم آنگکور، تئاتر سوخته، نمی توان گرد آتش نهفته کاغذ پیچید، داچ ارباب کوره های جهنم، شیکو و تصویر گمشده را در کارنامه دارد.




فارغ التحصیلی




فیلمی از کریستین مونجیو فیلمساز تحسین شده رومانیایی با سناریویی از خودش که آدریان تیتی هنی، ماریا ویکتوریا دراگوس، ولاد ایوانوف و لیا بوگنار در آن ایفای نقش کرده اند. کریستین مونجیو که در سال ۲۰۰۷ با فیلم سه ماه چهار هفته و دو روز، برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن شد، در فیلم جدیدش داستانی تکان دهنده تعریف می کند: رومئو آلدیا پزشکی در شهر کوهستانی ترانسیلوانیا، دخترش لیزا را با این ایده بزرگ می کند که پس از ۱۸سالگی برای تحصیل به خارج از کشور برود. وقتی لیزا، بورس تحصیلی روانشناسی در انگلستان را دریافت می کند، نقشه رومئو به موفقیت نزدیک می شود. لیزا تنها باید امتحانات پایانی را از سر بگذراند، که برای دانش آموزی به خوبی او تشریفاتی است. یک روز پیش از نخستین امتحان کتبی لیزا در یک حمله مورد آزار قرار می گیرد، رویدادی که می تواند کل آینده او را به مخاطره بیندازد. اکنون زمان تصمیم گیری رومئو است. راه هایی برای حل این مشکل وجود دارد، اما هیچ کدام از آنها با اصولی که او در جایگاه یک پدر به دخترش آموخته است، همخوانی ندارند.




من، دنیل بلیک




فیلمی از کن لوچ که تحسین شده ترین فیلمساز انگلیسی این سال ها به شمار می آید. کن لوچ که براساس سناریوی پل لیورتی من، دنیل بلیک را جلوی دوربین برده، در این فیلم از بازیگرانی چون دیو جونز، هیلی اسکوایرز، دیلن مک کرنان و بریانا شان برای ایفای نقش بهره جسته است. کن لوچ که برای شیوه انتقادی اجتماعی در کارگردانی و آرمان های سوسیالیستی اش مشهور است، فیلم هایی چون «قوش» و «بادی که کشتزار را تکان می دهد» در کارنامه دارد. «قوش» یکی از مشهورترین فیلم های لوچ است که سال ۱۹۶۹ به سینما عرضه شد و در نظرسنجی بنیاد فیلم بریتانیا به عنوان هفتمین فیلم برتر قرن بیستم سینما این کشور انتخاب شده است. این کارگردان تاکنون دوبار با فیلم های «بادی که کشتزار را تکان می دهد» و «من، دنیل بلیک» برنده نخل طلایی جشنواره بین المللی فیلم کن شده است. در خلاصه داستان این فیلم آمده: دنیل بلیک ۵۹ساله بیشتر زندگی خود را در نیوکاسل به عنوان نجار مشغول به کار بوده است. او پس از یک حمله قلبی برای نخستین بار در زندگی اش نیازمند کمک های دولتی می شود. او در این مسیر با مادری به نام کیتی برخورد می کند که دو بچه کوچک به نام های دیزی و دیلان دارد. تنها شانس کیتی برای نجات یافتن از خوابگاه بی خانمان ها در لندن نقل مکان یک آپارتمان در شهری غریب است که ۴۵۰کیلومتر از آن جا فاصله دارد. دنیل و کیت در منطقه ای ممنوعه در محاصره سیم خاردارهای بوروکراسی بهزیستی گیر افتاده اند.




آخرین روزهای شهر




فیلمی از تامر السعید که در جشنواره فیلم برلین برنده جایزه کالیگاری، در جشنواره فیلم بوئنوس آیرس برنده بهترین کارگردانی و در جشنواره فیلم نیو هورایزن برنده جایزه بزرگ شده و در فستیوال هایی چون ویلنیوس لیتوانی، تورنتو، والتا، ملبورن، کلگری کانادا، ریودوژانیرو، شیکاگو و کمبریج حضور یافته است. داستان آخرین روزهای شهر در مرکز شهر قاهره در سال ٢٠٠٧ می گذرد: فیلمسازی ٣٥ساله به نام خلید تلاش می کند روح شهرش را ثبت کند آن هم در شرایطی که در زندگی شخصی اش با مشکلاتی روبه رو است. با کمک دوستانش که تصاویر زنده ای از بیروت، بغداد و برلین برایش می فرستند، درنهایت توانایی آن را پیدا می کند تا با سختی ها و زیبایی های زندگی در آخرین روزهای شهرش روبه رو شود. تامرالسعید فیلمساز ساکن قاهره فیلم های کوتاه و مستند متعددی ساخته که در جشنواره های بین المللی جوایزی به دست آورده اند. آخرین روزهای شهر، نخستین فیلم بلند سینمایی او است.




دختر ناشناس




جدیدترین فیلم ژان پیر داردن و لوک داردن برادران فیلمساز بلژیکی که در محافل سینمایی به برادران داردن معروفند، سناریوی خودشان را به کار بسته تا داستان غیرمتعارفشان را جلوی دوربین ببرند: جنی، دکتر جوان بعد از یک روز کاری، صدای زنگ در را می شنود، اما در را باز نمی کند. روز بعد پلیس به او خبر می دهد که جسد دختر گمنام جوانی در آن اطراف پیدا شده است. اولیویه بونو، ادل اینل، لوکا مینلا و کریستل کورنیل در این فیلم ایفای نقش کرده اند… برادران داردن که در اواسط دهه ٩٠ با فیلم قول در سطح بین المللی شناخته شدند، با دو بار دریافت نخل طلای جشنواره کن جزو رکوردداران این فستیوال معظم هستند. داردن ها نخستین بار در سال ١٩٩٩ برای فیلم «رزتا» و در سال ٢٠٠٥ برای فیلم «بچه نخل» طلای جشنواره کن را به دست آورده اند. پسر، سکوت لوره نا، پسری با دوچرخه و دو روز و یک شب دیگر فیلم های این دو برادر هستند…




سفر زمان




تازه ترین فیلم ترنس مالیک را گفته اند که تکریم زمین است، که تمام زمان را به تصویر می کشد؛ از تولد جهان تا پایان آن. فیلم به سراغ همه آن اتفاقاتی می رود که این معجزه را اکنون پیش روی ما قرار داده. علم و روح، تولد و مرگ، کیهان بزرگ و باشکوه و سیستم های بسیار کوچک سیاره ما؛ این تمام چیزهایی است که در بلندپروازانه ترین فیلم ترنس مالیک گردهم آمده است.


ترنس مالیک که نویسندگی سفر زمان را نیز عهده دار بوده، فیلم هایی چون زمین های لم یزرع، روزهای بهشت، خط باریک سرخ و درخت زندگی را در کارنامه دارد؛ که با درخت زندگی جایزه خرس طلای چهل ونهمین جشنواره فیلم برلین و نخل طلای شصت وچهارمین جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد.


مضامین محوری آثار مالیک طبیعت، اعتلای فردی، تضاد میان عقل و غریزه است. فیلم های او معمولا فضای فلسفی- معنوی خاصی دارند و نریشن های شخصیت ها معمولا بر روایت فیلم غالب است. مالیک بر فیلمبرداری و تکنیک های تجربی فیلمسازی در فیلمنامه و پرورش شخصیت ها تاکید ویژه ای دارد. عناصر سبکی آثار این فیلمساز دودستگی عمیقی میان نظرات آکادمیسین های سینما و مخاطبان او ایجاد کرده است.




شیر




فیلمی که قطعا می توان مهم ترین ستاره اش را نیکول کیدمن دانست؛ با این که دو پتل، رونی مارا و دیوید ونهام هم کم چهره هایی نیستند. شیر که به قلم و جلوی دوربین گرت دیویس استرالیایی ساخته شده؛ پیش از حضور در جشنواره فجر در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمده است. نامزدی در شش رشته هشتاد و نهمین دوره مراسم اسکار از جمله در بخش های بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، بهترین بازیگر نقش مکمل زن، بهترین فیلمنامه اقتباسی؛ و نیز نامزدی در پنج رشته از هفتادمین دوره جوایز بریتانیا از جمله مهم ترین افتخارات این فیلم است که داستان ساروی پنج ساله را روایت می کند- که روزی در قطاری که او را در هندوستان هزار کیلومتر دورتر از خانه اش می برد، گم می شود. سارو پیش از آنکه فرزندخوانده یک زوج استرالیایی شود، باید به تنهایی از عهده زندگی در کلکته برآید. ۲۵ سال پس از آن ماجراها سارو تنها چند خاطره از کودکی در ذهن دارد اما مصمم است تا با استفاده از تکنولوژی گوگل ارت خانواده گم شده اش را پیدا کند و به زادگاهش بازگردد….


کارگردان فیلم شیر، گرت دیویس کارگردان سینما، تلویزیون و آگهی های بازرگانی است که بیشتر برای کارگردانی چند قسمت از سریال بالای دریاچه شناخته می شود. او با کارگردانی در این سریال نامزد جوایز امی و بفتا شد. این کارگردان سال ۲۰۰۸ برای آگهی ترکیدن در جشنواره خلاقیت شیرهای کن برنده شیر طلایی شد. او فیلم شیر را برای کمپانی واینستاین کارگردانی کرده است….




نمک و آتش




جدیدترین فیلم سینمایی ورنر هرتسوک داستان یک دانشمند را روایت می کند که رئیس یک کمپانی بزرگ را مقصر فاجعه زیست محیطی در جنوب آمریکا می داند. آنها پس از نمایان شدن نشانه های فعال شدن آتشفشان برای مقابله با فاجعه باید متحد شوند.این فیلم که با سناریویی از تام بیسل در شرکت بنارویا پیکچرز تهیه شده، ‫از بازیگران درجه یک بین المللی چون مایکل شانون، ورونیکا فرس، گائل گارسیا برنال و آنیتا بریم در روایت داستانش بهره برده است. ورنر هرتسوک که برای آثار سینمایی خود جوایز ملی و بین المللی بسیاری دریافت کرده استعلاوه بر فیلم های سینمایی، چندین اپرا در بیروت، آلمان و ایتالیا روی صحنه برده است. ‬‬






امین فرج پور

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *