چرا به خود اجازه میدهیم تتلو را برای کنش های سیاسی اش مسخره کنیم؟آیا ما حق شهروندی و انسانی او را رعایت کرده ایم؟

[ad_1]

چرا به خود اجازه میدهیم تتلو را برای کنش های سیاسی اش مسخره کنیم آیا ما حق شهروندی و انسانی او را رعایت کرده ایم

زشتی دیگر این ماجرا, سوءاستفاده از دیدار تتلو با رئیسی است با اینکه بنابر محاسبات جهت دهی به افکار عمومی, یک خطای استراتژیک برای ایشان صورت گرفت, اما به لحاظ اخلاقی و حقوقی تتلو یک شهروند این جامعه است, با تمام حقوق شهروندی که آحاد جامعه از آن برخوردار هستند و وی حق دارد براساس تشخیص خود کنش سیاسی داشته باشد اینکه چگونه ما مجوز گرفتیم به تمسخر او اقدام کنیم, خود جای سؤال دارد حق سیاسی او را مورد تمسخر قرار می دهیم و برایش لطیفه می سازیم اگر برای ما اتفاق می افتاد, بدتر از او پرخاشگری نمی کردیم یا به استفاده از برخی کلمات و رفتارهای نامناسب روی نمی آوردیم


پرداختن به زندگی شخصی افراد و انتشار حریم خصوصی آنها (حتی اگر جنبه ناهنجار داشته باشد) در هر شرایطی غیراخلاقی است. در برابر چنین پدیده هایی همیشه باید ایستادگی کرد و مهم نیست برای دوست باشد یا دشمن، چراکه قبیح بودن ذاتی آن مانند آتشی است که وقتی شایع شود دامان همه را می گیرد.


برای توضیح بیشتر این موضوع باید آن را به روش تحلیل سودگرایی فردی بررسی کرد؛ بر این اساس به عنوان یکی از حامیان دکتر حسن روحانی در انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری، از جناب تتلو و حریم شخصی او، باوجود ناهمخوانی تمام قدش دفاع می کنم و سرکشیدن در حریم شخصی او را اقدامی زشت به حساب می آورم. به ویژه اگر این سرک کشیدن به منظور پیروزی در نبردهای سیاسی باشد که در شکل ماکیاولی آن (هدف وسیله را توجیه می کند) اقدام مذمومی است.


زشتی دیگر این ماجرا، سوءاستفاده از دیدار وی با رئیسی است؛ با اینکه بنابر محاسبات جهت دهی به افکار عمومی، یک خطای استراتژیک برای ایشان صورت گرفت، اما به لحاظ اخلاقی و حقوقی تتلو یک شهروند این جامعه است، با تمام حقوق شهروندی که آحاد جامعه از آن برخوردار هستند و وی حق دارد براساس تشخیص خود کنش سیاسی داشته باشد. اینکه چگونه ما مجوز گرفتیم به تمسخر او اقدام کنیم، خود جای سؤال دارد؟! حق سیاسی او را مورد تمسخر قرار می دهیم و برایش لطیفه می سازیم. اگر برای ما اتفاق می افتاد، بدتر از او پرخاشگری نمی کردیم؟! یا به استفاده از برخی کلمات و رفتارهای نامناسب روی نمی آوردیم؟!


بیاییم برای یک بار هم که شده تکلیف خودمان را با حقوق شهروندی معلوم کنیم؛ حقوقی عادلانه و مساوی برای همه انسان ها که اگر کسی را از داشتن چنین حقی محروم کنیم، اقدام زشتی مرتکب شده ایم و برای کسانی که داعیه روشنفکری و حقوق بشری دارند، علامت سؤال های فراوانی را ایجاد کرده ایم.


از نگاه روان کاوی، تتلو نماینده ناب یک نسل پسامدرن است که مهم ترین شاخصه او، رفتارهای نمایشی است. تتلو در این قالب جنبه مبارزه با هنجارهای حاکم را به خود نمی گیرد. از این نقطه نظر، نمایشی زندگی کردن به بقای فرد کمک می کند که در جوامع غربی و شرقی رنگ های متفاوتی را به خود اختصاص داده است. بنابراین نمی توان از نسلی این چنینی که در عرصه جهانی و داخلی شاهد طغیان ترویج های نمایشی در هنر، اقتصاد، صنعت و فراورده های مدرن است، خرده گرفت. امروزه ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست به دست هم داده اند تا ما را به یک تتلیتی تبدیل کنند. از رسانه و سینما گرفته تا پیام های بازرگانی و سپس آمار و ارقام نمایشی، سبک پوشش لباس، لایک خوردن های مجازی، خرید لوازم لوکس و حتی فیگور افراد روشنفکر، همه به این تتلیتی شدن کمک کرده اند.


تتلو تنها یک مدل خالصانه از زندگی نسل جدید است که اتفاقا به شکلی صادقانه این شیوه زندگی را فریاد می کشد. لطفا تندروی نکنیم که همه ما تتلیتی های بی نام ونشانی هستیم.






محمدرضا شیرخان

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *