که همین لباس زیباست نشان آدمیت

[ad_1]

که همین لباس زیباست نشان آدمیت

گفت وگو با امیر وحید سعیدی فر درباره نمایشگاه الگوهای پاییز ۹۲, گالری گلستان


سعی کردم در رنگ زمینه تنوع داشته باشم اما اکثرا از رنگ‌های روشن استفاده کردم و فقط در سلف پرتره‌یی که وجود دارد، آزادانه‌تر کار کردم و کار متفاوتی است. البته اجرای متفاوتی دارد و میل به انتزاعش هم نسبت به بقیه بیشتر است. خیلی مایل نبودم جزییات صورت خودم را نشان دهم




انتقاد که در ذهن من وجود دارد اما کار من نیست که بگویم چطور باید باشد. چیزی که در ذهنم می‌بینم را ارائه می‌کنم. برشی از آنچه به نظرم درست نیست را با کارهایم نشان می‌‌دهم






دو مورد از نظر مفهومی در کارهایم برایم مهم بوده، یکی الگوها و دوم برش. در پرتره‌ها و حالت‌های مختلف صورت برش‌های خاصی استفاده کرد‌ه‌ام که برایم خیلی مهم است. برش‌های صورت که حتی گاهی برش‌های لباس را به خود می‌گیرد و انگار الگو می‌خواهد آن را برش بزند و به حالتی که می‌خواهد برساند




رسول رخشا/ رسول رخشا: «الگوهای پاییز ۹۲»، پرتره‌های آدم‌هایی هستند که گرفتار الگوهای مشخص و مکلف هنرمند یا جامعه شده‌اند، خط و خطوطی که راه را نشان می‌دهند تا پرتره‌ها، رخساری به خود بگیرند و از نیمرخ خود به رخ‌هایی بدل شوند که انگار بر پیشانی آنها سرنوشت‌شان از پیش نوشته شده است. این خط‌چین‌های مدام و پیوسته، راهی را نشان می‌دهند که انگار بی‌اینکه بخواهی، ملزم می‌شوی که آنها را ادامه دهی، آنقدر ادامه می‌دهی تا برسی به آدم‌هایی که می‌شناسی وانگار نمی‌شناسی، پس آدم‌ها قرار است دیگرگونه باشند اما آسمان ابری بالای سر، خاکستری یکسانی می‌سازد که جز آن پناهی نداریم و لاجرم و مثل حالا باید تن بدهیم به لباس‌هایی که برازنده می‌شوند بر تن‌های تنهای ما وهمین وقت‌هاست که می‌فهمیم ما همان بوده‌ایم که باید می‌بودیم و این ضرورتی است که از دست ما خارج است و باید مثل همیشه و اکنون، تن بدهیم به قبایی که لابد برازنده است و از دست ما کاری برنمی آیدکه باشد یا نباشد… پس که همین لباس زیباست نشان آدمیت. امیروحید سعیدی‌فر، کارشناس ارشد تصویر‌سازی است و پیش از این نمایشگاهی داشته است به نام « آنتی پینوکیو» که در سال ۸۹ در گالری گلستان برگزار شده است.




در نمایشگاه قبلی که «آنتی پینوکیو» نام داشت هم مثل این کارها با آدم‌ها سر وکار داشته‌یی، با این تفاوت که از فیگور و انسان تمام قد حالا به صورت و پرتره رسیده‌یی، به‌نظر می‌رسد سوژه انسان در ذهنت برجسته است. آیا این کارها در ادامه قبلی‌هاست یا این‌بار اتفاقی به سراغ آدم‌ها رفته‌یی؟




اینکه می‌گویی انسان برایم مهم است، درست است ولی اینکه از فیگور به پرتره رسیده‌ام اتفاقی بوده است. توجه نمی‌کنم که در کارهایم فیگور برجسته است یا پرتره. انسان به مفهوم عامش برایم اهمیت دارد. چند وقتی ایده‌یی داشتم که فکر می‌کردم می‌توانم آن را روی پرتره اطرافیانم کار کنم و به نظرم رسید که باید به این شکل اجرا شوند چون هم می‌خواستم کارهای کوچک‌تر انجام دهم و هم برای کارهای بزرگ‌ترم اتود شوند. ایده‌هایی که در ذهن داشتم و قصد نشان دادن‌شان را داشتم، این‌بار با استفاده از پرتره اطرافیان و دوستان به آنها پرداختم.




یعنی همه افرادی که روی پرتره‌های آنها کار کرده‌یی، کسانی بودند که دوست و رفیق‌ات بودند؟




بله، اما این‌طور نبود که مثلا از اطرافیانم به عنوان یک شخص خاص استفاده کنم.




بین این پرتره‌ها چند چهره آشنا و شناخته‌شده هم دیده می‌شود. انتخاب آنها بین باقی پرتره‌ها به چه منظوری بوده است؟




ایشان هم افرادی بودند که با آنها برخورد داشتم و شناخته شده بودند و حس خوبی نسبت به آنها داشتم و می‌خواستم پرتره‌شان را کار کنم. مثلا اینکه شاعر یا فیلمسازی بوده که به دلایلی از او خوشم می‌آمده یا شاید دورادور با هم ارتباط داشتیم.




این پرتره‌ها برای تو یک جور نماد یا نماینده‌یی از آدم‌های مشخص و مختلف هستند یا براساس شناختی که از این افراد داشته‌یی از آنها استفاده کرده‌یی؟




پرتر‌ه‌ها برای من به عنوان « انسان » مطرح هستند نه به عنوان انسان خاص. منتها در بعضی پرتر‌ه‌ها شاید به صورت ناخودآگاه به این سمت رفتم که درباره دغدغه یا حرفه آن شخص یک مقدار کار کنم. مثلا اگر کسی که پرتره‌اش را کار کرده‌ام، شاعر بوده به جزییات شخصیتش و شاید کارش بیشتر وارد شدم اما در کل انسان بودن برایم در درجه نخست اهمیت قرار دارد.




اسم این مجموعه « الگوهای پاییز۹۲ » است. در برخورد اول نام نمایشگاه من را به این سمت می‌برد که انگار این کارها متعلق به یک دوره مشخص هستند و یک محدودیت زمانی تعریف شده دارند.




نام نمایشگاه به چند دلیل انتخاب شده. اول اینکه کارهای مربوطه را در پاییز ۹۲ انجام داده‌‌ام و دیگر اینکه در نظر دارم این کارها را در نمایشگاه بعدی ادامه دهم. مثلا بهار ۹۳ یا تابستان ۹۳ و… البته اتفاقی که روی الگوها پیش رفته را با شیوه دیگری ادامه دهم که نام‌های دیگری خواهند داشت. دلیل دوم این نیست که در تقابل با عام بودن انسانی قرار می‌گیرد.




منظورم این است که چون در یک زمان تقویمی به آن اشاره شده پس به یک مقطع مشخص محدود می‌ماند، از یک طرف هم این تقابل وجود دارد که انسان به عنوان نماینده یک جامعه یا هستی انسانی مطرح شده و باید یک جامعیت داشته باشد، اما به نظرم اسم مجموعه یادآور نگاه گذرا و مقطعی به مجموعه می‌شود.




در اصل یک جور به این قضیه طعنه زده شده که تمام مدل‌ها در یک زمان می‌آیند و می‌روند مثل اینکه شما برای افراد تعیین می‌کنید که در چه زمانی چه لباسی بپوشند. انگار برای آدم‌‌ها زمان‌بندی می‌گذارید حتی این چارچوب‌ها برایشان مشخص می‌شود. یعنی در دوره خاصی برای افراد چیزی تعریف می‌شود که ممکن است سال بعد، مد دیگری برایشان تعیین شود، فراتر از اینکه آنها برای خودشان یک ذهنیت دارند و می‌توانند برای خودشان تصمیم بگیرند، از بیرون به آنها خوراک داده می‌شود و به سمتی برده می‌شوند و اغلب خودشان در این فرآیند بی‌تصمیم هستند مثلا اینکه در دوره‌یی تعیین می‌شود که کمتر بچه‌دار شوند یا در دوره‌یی برعکس و بیشتر بچه‌دار شوند چیزی شبیه به یک ماشین یا د ستگاه مکانیکی.




اینکه می‌گویی این پروژه ادامه‌دار خواهد بود منظورت بحث الگوهاست یا اینکه نمادهای مربوط به خیاطی؟




در نظر دارم الگوها را به شیوه‌یی دیگر ادامه دهم. در جریان خیاطی هم بیشتر قضیه الگوها برایم مهم بوده.




یعنی تو در این کارها الگوی خیاطی را نمادی کرده‌یی تا به‌وسیله آن بتوانی الگوهای ذهنی و رفتاری انسا‌ن‌ها را بیان کنی و به نظر می‌رسد که آدم‌هایت هر کدام گرفتار یکسری الگو یا شابلون‌های مشخص هستند؟




بله، مثل الگوهایی که مدام تکرار می‌شود و برای انسان‌ها چارچوبی تعریف می‌شود که باید طبق الگوهای معینی پیش بروند و البته شاید ناخودآگاه در این قضیه قرار می‌گیرند. وقتی از اجتماع به آنها خوراک داده می‌شود. این الگو از یک چیز پیش‌پاافتاده مثل لباس‌شان شروع می‌شود که تداعی‌کننده همین الگوها و خط و خطوط است و می‌تواند به تمام قسمت‌های زندگی از نحوه زندگی، ارتباط اجتماعی، معاشرت و… گسترش پیدا کند. یعنی از جایی دیگر تغذیه می‌شوند، فراتر از اینکه این جریان بیرونی یا حتی خودشان فکر کنند که انسا‌ن هستند و باید خودشان نحوه زندگی‌شان را تعیین کنند. تمام اتفاقات از عقاید، آموزه‌های فکری، قوانین اجتماعی و… سعی می‌کنند انسان‌ها را در چارچوبی قرار دهند که مشخص شده هستند و انگار از قبل بریده شده‌اند. حتی این موضوع طبقات اجتماعی دارد یعنی کردار و رفتار هر طبقه را هم مشخص می‌کنند.




یعنی تابلوهای تو یک اعتراض هستند به این خطوط و الگوهای تحمیل شده به زندگی انسان‌های پیرامونت؟




انتقاد که در ذهن من وجود دارد اما کار من نیست که بگویم چطور باید باشد. چیزی که در ذهنم می‌بینم را ارائه می‌کنم. برشی از آنچه به نظرم درست نیست را با کارهایم نشان می‌‌دهم.




در اجرای کارها از چند تکنیک مثل: طراحی با ابزارهای متفاوت، چاپ، عکاسی و… استفاده کرده‌یی. این شیوه اجرا با توجه به سوژه کارهایت، این سوال را در ذهن من مخاطب به وجود آورده که انگار نسبت به این موضوع اطمینان کافی نداشته‌یی، هم به خاطر ابعاد کارها (نسبت به نمایشگاه قبلی) و هم نحوه اجرا می‌گویم. شاید اگر این کارها روی بوم و با سایز بزرگ‌تر یا با تکنیک واضح‌تری اجرا می‌شدند، بهتر بود. به نظرم اجرای آنها با سهل‌انگاری همراه بوده.




کارهای من عموما کارهای بزرگ هستند. قصدم هم این بود که این پروژه را همان‌طور کار کنم. این کارها مثل یک اتود برای کارهای بزرگ‌تر من است.




یعنی اگر زمان بیشتری برای این کارها صرف می‌کردی ممکن بود روش اجرایت تغییر کند یا شیوه بیان متفاوتی را به‌کار بگیری؟




شاید اگر بخواهم دوباره این کار را انجام دهم به شکل دیگری انجام شود اما این کارها اتودی برای کارهای بعدی است. اما درباره این کارها، از هر پرتره یک تمام‌رخ، نیمرخ و یک مدل که خود شخص می‌پسندید عکس می‌گرفتم و با هم ترکیب می‌کردم. ممکن بود از دو یا سه حالت استفاده کنم یا برش بدهم و با هم ترکیب کنم. مرحله بعدی اجرای پرتره‌ها مختلف بود. بعضی با ماژیک، مدادرنگی، آبرنگ و… بود. دلیل استفاده از تکنیک‌های مختلف هم شاید به نوعی تنوع و شاید هم نشان دادن مهارت در استفاده از تکنیک‌های مختلف بوده. در نهایت این کارها به نوعی یک جور تجربه هستند و شاید در کارهای بعدی اتفاقات جدیدی بیفتد.




اگر گفتم سهل‌انگاری، مثلا اینکه چرا الگوها را چاپ کرده‌یی و آنها را نکشیده‌یی؟




من بعد از عکاسی با تکنیک‌های مختلف روی پرتره‌ها کار می‌کردم، در مرحله بعد می‌خواستم کار را چاپ کنم تا جنس دیگری به آن اضافه شود. می‌خواستم اتفاقی که از محیط به پرتره‌ها اضافه می‌شود را نشان دهم. اینکه پرتره‌هایی که هر کدام به صورت متفاوت با تکنیک‌های متفاوت اجرا شده‌اند به شکلی یکسان چاپ می‌شوند و در واقع چیزی از بیرون بر آنها تحمیل می‌شود. طرح خطوط در کامپیوتر اجرا شده و بعد چاپ شده. نوشته‌ها و خطوط هم بعد از پایان نقاشی اضافه و چاپ شده. یعنی براساس هر کدام از کارها در نظر گرفته شده که خطوط و نوشته‌ها اضافه شوند.




تصورم این بود که ما یکسری انسان در جامعه هستیم که در رفتارهایمان از یکسری الگوهای مشخصی پیروی می‌کنیم.




این گفته بیشتر جنبه انتقاد به افراد است که این فرم‌ها را گرفته‌اند اما درجه اول انتقاد من نسبت به کسانی است که این الگوها را منتقل می‌کنند. یک بچه نمی‌تواند این الگوها را انتخاب کند، خانواده و اجتماع هستند که این الگوها را به بچه‌ها تحمیل می‌کنند بدون اینکه به آنها یاد بدهند که خودشان فکر کنند، الگوسازی را به آنها می‌آموزند.




به هر حال جامعه‌یی وجود داردممکن است خانواده، مدرسه یا… باشد و زمینه‌یی وجود دارد که به ما تحمیل می‌شود.




بله، البته من روی همه این پرتره‌ها یک نیروی غالب آورده‌ام. نگاه من این‌طور است که الگوها به افراد تحمیل می‌شوند و شاید حتی افراد خودشان هم متوجه نشوند اما تاثیر آنها وجود دارد.




به رنگی بودن کارها فکر نکردی؟




سعی کردم در رنگ زمینه تنوع داشته باشم اما اکثرا از رنگ‌های روشن استفاده کردم و فقط در سلف پرتره‌یی که وجود دارد، آزادانه‌تر کار کردم و کار متفاوتی است. البته اجرای متفاوتی دارد و میل به انتزاعش هم نسبت به بقیه بیشتر است. خیلی مایل نبودم جزییات صورت خودم را نشان دهم.




زمینه همه کارها یک الگوی برش خیاطی مشخص است و تو در خیلی از آنها اشیایی را که به موضوع خیاطی ربط دارند، اضافه کرده‌یی. نام نمایشگاه و زمینه مشترک کارها ذهنیت تو را منتقل می‌کنند به نظر می‌رسد رفتن به سمت کلاژ کردن کار کمی«پز» کارهایت را زیاد کرده.




دو مورد از نظر مفهومی در کارهایم برایم مهم بوده، یکی الگوها و دوم برش. در پرتره‌ها و حالت‌های مختلف صورت برش‌های خاصی استفاده کرد‌ه‌ام که برایم خیلی مهم است. برش‌های صورت که حتی گاهی برش‌های لباس را به خود می‌گیرد و انگار الگو می‌خواهد آن را برش بزند و به حالتی که می‌خواهد برساند. اما اشیایی که استفاده کرده‌ام به دلیل این بود که اولا تکنیک اجرایی من یک مقدار واقع‌گرایانه بود و خودش را به رخ می‌کشید و می‌خواستم ضرب این تکنیک را تا حدی بگیرم. دوم اینکه به نظرم از نظر زیبایی‌شناسی اضافه شدن حجم‌های برجسته به کارهای ساده جذابیت می‌دهد و به نسبت کارهای دیگر که تماما سیا‌ه‌قلم یا مدادرنگی است متفاوت خواهد بود. ضمن اینکه از نظر مفهومی آمدن آینه یا قیچی مفهومی را اضافه می‌کند. می‌خواستم این یکنواختی را از بین ببرم. شاید اگر این وسایل استفاده نمی‌شد پرتره‌های یکسان، تکرار می‌شدند. به نظرم با این کار تنوع فرم بیشتر شده.




در چه تعدادی از کارهایت کلاژ استفاده شده؟




حدودا در نیمی از کارهایم استفاده کرده‌ام. به هر حال این نمایشگاه برای من یک تجربه بوده و اینکه چقدر موفق بوده یا نه به عهده مخاطب است و امیدوارم مرحله بعدی بهتر باشم. البته به‌نظرم نسبت به تجربیات قبلی کار نوتری است.




اما فکر می‌کنم با اضافه شدن اشیا به برخی کارها تقابل بین طنز و جدی بودن ماجرا القا می‌شود. در واقع کارها تا حدی از نظر جدی بودن کمرنگ شده و مخاطب در ابتدا شاید متعجب شود… به جنبه طنز کارهایتان فکر کرده‌اید؟




به هر حال ابعاد شخصیتی‌مان متفاوت است در عین حال که ممکن است در جاهایی خیلی جدی باشیم اما در وجودمان طنز هم وجود دارد.




الگوهای جمعی و شخصیتی یادشده، بحثی جدی است اما روش بیان انتخاب شده در جاهایی به‌نوعی طنزگونه است.




قسمتی که اشیا اضافه شده شاید کار را از جدی بودن خارج کرده البته به نظرم کار را تبدیل به طنز نمی‌کند. یک مقدار خشک و سنتی بودن کلام را کم می‌کند و یک مقدار کار را بامزه می‌کند. اما خطوط و برش‌های جدی بودن کار را کم نمی‌کند. حتی کل جریان جدی بودن در برش‌‌ها و خطوط است.




اما نوشته‌های کنار خطوط برش هم به فارسی نیست. به نظرم استفاده تکست به این شکل باز یک نقطه توجه و میل به طنز می‌سازد.




معمولا افرادی که از کارهایشان الگو تهیه می‌کنند روی الگوهایشان می‌‌نویسند که مربوط به چه قسمتی است. اما دلیل اینکه از خطوط فارسی استفاده نکردم این بود که اخیرا فونت فارسی دلیل فروش کار است و به آن کمک می‌کند. سعی کردم از این قضیه که جریان بازاری پیدا کرده است دور شوم و دوم اینکه فینگلیش شدن را در خیلی جاها مثل اینترنت یا پیامک استفاده می‌کنیم و به نوعی جزء زندگی روزمره ما شده و دلیلی نداشت که استفاده نکنم.

[ad_2]

لینک منبع

شاید باید کمی احساس خطر کرد!

[ad_1]

شاید باید کمی احساس خطر کرد

در باب راهنمای گالری ها و آنچه بر سرش رفت


نخستین‌بار در مهر ماه سال ۱۳۹۰ بود که گالری‌های عمده تهران بفکر تهیه دفترچه‌یی افتادند تا برنامه‌های یک‌ماهه‌شان را در آن اعلام و به تماشاچیان امکان آگاهی از برنامه‌ها و انتخاب نمایشگاه‌های ماهانه را بدهند. این کار البته سنتی قدیمی‌تر داشت و در سال‌های قبل و از آخر دهه ۱۳۷۰ آغاز شده بود که آن زمان به ‌کوشش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در قالب دفترچه‌یی منتشر می‌شد. آن دفترچه اما کامل نبود و برنامه‌های بسیاری از گالری‌ها را دربرنمی‌گرفت و در عین حال علاقه‌مندان باید بابتش مبلغی، هرچند اندک پرداخت می‌کردند. در دوره‌یی که آرام‌آرام مساله بازار هنر در ایران پا گرفت و عده‌یی از گالری‌ها به مراودات با بازارهای جهانی همت گماشتند، هر گالری برای خود وب‌سایتی راه‌اندازی کرد، هرچند که هنوز برخی گالری‌ها مثل گالری محسن فاقد وب‌سایتی فعال هستند ولی از همان زمان داشتن وب‌سایت هم جزو اصول گالری‌داری شد، به‌تدریج و با گسترش شبکه‌های اجتماعی، اینک عمده گالری‌ها، صفحاتی در این شبکه‌های اجتماعی نیز دارند و از این طریق با بینندگان‌شان در تماس هستند.


اما فکر انتشار «راهنمای گالری‌ها» که در پاییز ۱۳۹۰ آغاز شد، فکری اساسی‌تر بود. از یک سو، هنوز بسیاری از مخاطبان- از جمله نگارنده- به الگوی کاغذی وفادارترند. از سوی دیگر هنوز امکان دسترسی به اینترنت در ایران صد در صد نشده است و در بسیاری از موارد نمی‌توان از اینترنت استفاده کرد و از سوی دیگر نکته مهم انتشار این دفترچه‌ها، امکان جمع‌آوری برنامه‌های گالری‌ها در یک جا بود که از جهت حفظ اسناد و امکان رجوع به آنها در آینده کار را بسیار ساده‌تر می‌کرد، به عنوان مثال نگارنده هنوز دوره کامل این راهنماها را در آرشیو نگه داشته است، چون هر لحظه در آینده امکان رجوع به آنها را دارد. از سوی دیگر خود «راهنمای گالری‌ها»-به غلط یا درست- به معیاری برای ارزشگذاری گالری‌ها تبدیل شده بود و با معیارهایی که خود طراحان این دفترچه داشتند، ورود هر گالری به «راهنمای گالری‌ها» دلیلی بر میزان جدی بودن کارشان بود.


به بیان دیگر خود وجود این دفترچه به تبلیغی هم برای گالری‌های عضو تبدیل شده بود. از طرف دیگر وجود یک دفترچه، می‌توانست به تبلیغی عمومی برای گالری‌ها تبدیل شود چون امکان اینکه فردی جدا از جامعه هنرهای تجسمی به طور اتفاقی یکی از این دفترچه‌ها را ورق بزند، وجود داشت ولی وب‌سایت‌ها صرفا به‌کار اهل فن و دست‌اندرکاران حوزه تجسمی می‌آید. همه اینها انتشار «راهنمای گالری‌ها» را توجیه می‌کرد و وجود آن را لازم می‌داشت. انتشار راهنمای گالری‌ها تا پایان سال ۱۳۹۱ هم ادامه یافت و به دلیل موفقیت آن همین نکته که خانه هنرمندان هم مستقلا دست به کار انتشار دفترچه راهنمای فرهنگی مستقلی زد که به‌دلیل پخش محدودتر و طراحی تک‌رنگ و نه چندان چشمگیرش به موفقیت «راهنمای گالری‌ها» نرسید. انتشار «راهنمای گالری‌ها» تا پایان سال ۱۳۹۱ ادامه یافت و آخرین شماره آن در اسفندماه همین سال منتشر و توزیع شد. از ابتدای سال ۱۳۹۲ پرسش‌های مراجعه‌کنندگان به گالری‌ها در ابتدا با شنیدن جمله‌: هنوز نیامده، پاسخ داده شد تا اینکه به‌تدریج زمزمه عدم انتشار آن به گوش رسید.


نخستین دلیلی که برای عدم انتشار آن داده شد، افزایش قیمت کاغذ بود در حالی که یکی از امتیازات این دفترچه توزیع رایگان آن بود، از ابتدای سال ۱۳۹۲ گویا هزینه انتشار، طراحی و چاپ این دفترچه به رقمی حدود دو برابر سال قبل افزایش یافت، هزینه انتشار این دفترچه به‌صورت دنگی از گالری‌های عضو اخذ می‌شد تا هزینه‌یی بر عهده تماشاگران و مخاطبان نیفتد، ولی با افزایش قیمت‌های کاغذ و چاپ، به طور طبیعی، گویا گالری‌ها دچار این تردید شدند که آیا هزینه جاری ماهانه‌یی که باید بابت این دفترچه پرداخت کنند، آیا صرفه اقتصادی دارد یا نه. به‌تحقیق نمی‌توان گفت کدام گالری‌ها از پرداخت هزینه‌ها خودداری کردند ولی نتیجه این افزایش هزینه‌ها توقف انتشار این دفترچه بود.


به طور قطع نمی‌توان بر گالری‌ها خرده گرفت که چرا دست از حمایت این کار برداشتند، افزایش ناگهانی هزینه‌ها صرفا شامل «راهنمای گالری‌ها» نمی‌شد بلکه بر هزینه‌های جاری کلی تاثیر گذاشت و طبیعتا یکی از نخستین راه‌های کم کردن هزینه‌ها، کاهش هزینه‌های مربوط به تبلیغات بود و «راهنمای گالری‌ها» از نخستین قربانیان این رخداد. از آنجا که مشتریان هفتگی گالری‌ها دیگر مدت‌هاست که جمعه‌ها بعدازظهر را به گالری‌گردی می‌گذرانند، پس با داشتن یا عدم داشتن دفترچه راهنما شاید زیاد تغییری در برنامه‌شان ایجاد نمی‌شد، آنهایی که قربانی می‌شدند، گالری‌های تازه‌کارتر و هنرمندان جوان‌تر بودند که نمی‌توانستند از موج تبلیغات دهان‌به‌دهان یا تعداد زیاد آشنایان اینترنتی‌شان به نفع خود استفاده کنند وگرنه گالری‌ها ی‌قدیمی‌تر و هنرمندان شناخته‌شده‌تر کمتر با مشکل فقدان دفترچه راهنما مواجه می‌شدند، به‌خصوص که خریداران آثار هنری عمدتا به نمایشگاه‌ها دعوت می‌شدند و کمتر به «راهنمای گالری‌ها» محتاج بودند. بیشترین ضرر- طبق معمول- نصیب اصحاب رسانه‌ها و هواداران تفننی یا دوستداران نمایشگاه‌ها شد، کسانی که نه به‌قصد خرید که به‌قصد تماشا به نمایشگاه‌ها می‌رفتند.


بالاخره از ابتدای پاییز سال جاری، ۱۳۹۲ بود که انتشار دو مجموعه متفاوت از راهنما (های) گالری‌ها آغاز شد. ابتدا هفت گالری موسوم به «هفت نگاه» اقدام به انتشار دفترچه «راهنمای گالری‌ها» برای برنامه‌های سه ماهه‌شان و صرفا برای خودشان کردند. هفت گالری هفت ثمر، آریا، گلستان، الهه، دی، والی و ماه‌مهر اعضای این گروه بودند که دفترچه راهنمای خود را منتشر کردند. قطع این دفترچه، برخلاف «راهنمای گالری‌ها»ی سابق جیبی پالتویی بود و آن را می‌شد، فقط در گالری‌های خودشان پیدا کرد، هرچند از شماره دوم، ویژه زمستان، پخش آن در کافه‌ها هم آغاز شد. از سوی دیگر، سایر گالری‌های تهران که عضو «راهنمای گالری‌ها»ی سابق بودند، دست به انتشار راهنمای گالری‌های جداگانه‌یی برای خود، با‌عنوان «گالری‌های تهران» زدند. این راهنما به دلایلی شباهت بیشتری به راهنمای قبلی داشت، از یک طرف به این دلیل که مژگان قدوسی انتشار آن را عهده‌دار شد که پیش‌تر نیز مسوولیت‌انتشار «راهنمای گالری‌ها» را بر عهده داشت و دوم اینکه به‌مانند «راهنمای گالری‌ها»ی سابق به‌صورت ماهانه منتشر می‌شد. حال و در شرایط کنونی این دو دفترچه دارد همزمان منتشر می‌شود، نه در دفترچه اول اشاره‌یی به گالری‌های دیگر هست و نه در دومی، اشاره‌یی به گالری‌های گروه اول.




نکته مهم اینکه بعضی از گالری‌هایی که پیش‌تر در «راهنمای گالری‌ها» حضور داشتند، در هیچ یک از دو راهنما حضور ندارند که مهم‌ترین‌شان پنج گالری محسن، سیحون، هما، راه‌ ابریشم و آن هستند و نکته قابل ذکر اینکه گالری آن خود یکی از بانیان اصلی انتشار «راهنمای گالری‌ها» بود و اینک در هیچ یک از دو راهنما حضور ندارد. «راهنمای گالری‌ها» از جنبه‌یی دیگر نشانه یک فعالیت منسجم صنفی نیز بود، اینکه اعضای یک حرفه- گالری‌داری- داشتند با هم و در کنار هم حرفه خود را تبلیغ می‌کردند و آن را ارتقا می‌دادند. حال با این جدایی آیا باید اعضای این حرفه را جدا از هم و شامل سه جناح ارزیابی کرد؟ البته که این کار، صرفا بر اساس انتشار دو دفترچه راهنمای گالری در سه‌ماهه گذشته را نمی‌توان دلیلی قانع‌کننده برای این جدایی اقامه کرد ولی باید در نظر گرفت که این کار و جدا شدن ظاهری گالری‌ها با انتشار دو دفترچه راهنما یا گذشتن از خیر انتشار چنین دفترچه‌یی، به‌مانند آنچه پنج گالری ذکر شده کردند، نه برای خود گالری‌داران خوب است و نه به‌نفع جامعه هنرهای تجسمی با انجمن‌های صنفی متزلزل و نه چندان قوی است. با شایعاتی که از وضعیت انجمن صنفی نقاشان به گوش می‌رسد، شاید بتوان احساس خطر کرد که آیا اعضای جامعه هنرهای تجسمی آنچنان که باید به فکر فعالیت‌های صنفی هستند یا نه. شواهد نشان می‌دهد که در حال حاضر کسی به‌فکر وضعیت اصناف و فعالیت‌های مدنی در این حوزه نیست. شاید باید کمی احساس خطر کرد.


حافظ روحانی

[ad_2]

لینک منبع

اتوماسیون کتابخانه

[ad_1]

اتوماسیون کتابخانه

باید دانست که اتوماسیون نمودن یک کتابخانه کوچک با چالش های فراوانی همراه است


باید دانست که اتومایون نمودن یک کتابخانه کوچک با چالش های فراوانی همراه است .


یکی از این چالشها، عدم داشتن تجربه کافی درهنگام مواجهه با انجام پروژه هایی با مضمون اتوماسیون میباشد. از طرفی طبقه بندی کارمندان در چنین کتابخانه ای، غالبا کوچک بوده ویا شاید فقط شامل تنها یک کتابدار میشود.ودر بسیاری از اوقات اتوماسیون کتابخانه برای نخستین بار انجام میگیرد و وپذیرش مسئولیت پروژه اتوماسیون فقط توسط کارمندان کتابخانه که در اکثر موارد از نظر تجربه تکنولوژیک در سطح پایینی قرار دارند ،صورت میگیرد.


مانع دیگر ناآشنایی با صنعت اتوماسیون میباشد. باید دانست ،بالغ بر بیست شرکت تهیه کننده وفروشنده ILS انواع محصولات با بیشمار پیکره بندی متفاوت برای انتخاب وجود دارد.


مشکل دیگر که در حین طراحی اتوماسیون کتابخانه وجود دارد، اطلاعات بایگانی کتابخانه میباشد.اغلب اسناد و منابع یک کتابخانه کوچک کامل نبوده یا ممکن است حتی در قالبMARC(Machine Readable Cataloging)نباشند.


این مقاله پیشنهاداتی برای رفع ابهام در فرآیند چگونگی انتخاب یک برنامه اتوماسیون از کمپانی های خدمات کاپیوتری، متناسب با نیازهای کتابخانه ی شما ارائه میدهد.


منابع سودمند بسیاری نظیر مقالات و کتاب ها وبلاگها وسایتهای فراوانی در رابطه با هدایت مقدماتی جستجو در زمینه انتخاب سیستم خودکار سازی کتابخانه ها با با توجه به نوع و اندازه کتابخانه ها وجود دارد.


علاوه بر این ،برخی روزنامه ها به صورت سالیانه موضوعات مربوط به اتوماسیون را پوشش میدهند.برای مثال،همه ساله در ماه آپریل،”روزنامه کتابخانه ” مقاله ای با عنوان “بازار سیستم های خودکار سازی “به همراه پروفایل فروشنده های آن ارائه میدهد.


ایجاد یک نقشه برای پروژه:


در ادامه جستجوهای مقدماتی،اولین پله برای طراحی آن است که به صورت اجمالی مراحل فرآیند مورد نظر را متناسب با نیازهای خود تهیه نمایید.


زمانی که شما طرح اجمالی خود را تهیه نمودید ،میتوانید یک جدول زمانی با توجه به تاریخ های اهداف فردی خود به همراه تاریخ اتمام آنها ایجاد نمایید.


این روش کمک زیادی درحفظ توالی وانگیزه شما برای حرکت رو به جلو خواهد نمود.


ایجاد یک هیئت برنامه ریزی:


شاید شما بخواهید به اتفاق همکاران خودیک هیئت برنامه ریزی را باتوجه به اندازه تشکیلات خود ،سازماندهی کنید.


اعضای مناسب این هیئت میتواند شامل کارمندان اصلی کتابخانه باشند.معاون آموزش ،مدیر کتابخانه ،افراد باتجربه در زمینه تکنولوژی و دیگر اشخاص مهم و تصمیم گیرنده در تشکیلات شما ،باشد.


شما میتوانید به اقتضای شرایط جلسه ای به منظور ایجاد انگیزه درکارکنان برای خودکارسازی کتابخانه خود برگزار نمایید و خود را به عنوان فرد هدایت کننده تیم در طول فرآیند به هیئت خود معرفی نمایید.


شما همچینین میتوانید کمیته های فرعی عملکردی وفنی که به طور گسترده ای میتواند نیازها والزامات تشکیلات شما را هدایت واداره کند طراحی نمایید.


به دست آوردن اطلاعات بازار سیستم های اتوماسیون:


جمع آوری اطلاعات از بازار نرم افزار های اتوماسیون باید تقریبا به طور همان زمان با الزامات استنباط شده از تشکیلات شما یا اندکی بعد ازآن حاصل شود.بنا بر این شما میتوانید ایده هایی برای استفاده از امکانات و قابلیتهای سیستم های مختلف اتوماسیون داشته باشید.


این کار به طور اساسی با جستجو کردن و ارتباط داشتن با شرکتهای مرتبط امکان پذیر است.


تقریبا ۲۵الی ۳۰شرکت فروشنده اصلی درزمینه این صنعت وجود دارد،بعد از گفتگو کردن با تعداد کمی از این شرکتها ،شما متوجه چگونگی فروخته شدن، نحوه قیمت گذاری مدل ها ومعماری سیستم ها خواهید شد.


دراین مرحله زمانی که با شرکتها به منظور پیشنهادات قیمت اولیه،ویژگی های نرم افزار وارد تعامل میشوید در میابید که صنعت اتوماسیون تا چه حد میتواند دارای فرآیندی طولانی و پیچیده باشد. اما باید دانست ،این جمع آوری اطلاعات برای یک انتخاب مناسب لازم است.


در اینجا برخی ازاطلاعات پیش زمینه ای که میتواند درصرفه جویی دروقت شما موثر باشد ارائه شده است.


مروری بر سیستم کتابخانه ای یکپارچه:(ILS)


یک سیستم کتابخانه ای یکپارچه تشکیل شده از حوزه هایی نظیر:


فهرست نویسی،امانت دهی،جمع آوری و… که یک پایگاه داده مشترک و رابط مشترک را به اشتراک میگذارند.در بسیاری از موارد،تنها یک نقطه ورود برای سیستم بدون نیاز به وارد کردن وجود دارد.مانند حوزه فهرست نویسی وامانت دهی.


اگرچه این حوزه ها در به صورت یکپارچه درسیستم وجود دارد،اما به صورت مجزا نیز به فروش میرسند.


تقریبا تمام سیستم ها با یک فهرست نویسی و امانت دهی همراه هستند.


فقط تعداد کمی شامل واحد سفارش و فراهم آوری ومدیریت نشریات ادواری_ بدون پرداخت هزینه اضافی_ میباشند.همه سیستمها دارای امکانات گزارش دهی می باشند ،اما این سیستم ها درتعداد گزارشات و قابلیت ایجاد گزارش های سفارشی دارای نفاوت های بسیاری میباشند.و برخی سیستم ها نیز دارای ویژگی ارزیابی دوره ای می باشند.


در سیستم نوع کلاینت سرور،داشتن ویژگی اُپک مبتنی بر وب با افزایش قیمت همراه است .در حالی که در سیستم ASPبه عنوان یکی از ویژگی های آن به شمار می آید. سیستم های ASPهمچنین دارای قابلیت ارائه فهرست موجودی میباشند.


معماری سیستم :


در اینجا دونوع از سیستم های اتوماسیون معرفی میشود.یکی نوع سنتی آن ، سیستم کلاینت سرور(خدمتگزار-مشتری)،که درآن رابط کاربر یا نرم افزار خریداری شده بر روی کامپیوترهای کتابخانه نصب گردیده و تمام داده ها در پایگاه داده ها در سرور کتابخانه نگهداری میشود.


نوع دومApplication Service Provider solution (ASP)


هستند که مشابه ارائه دهنده خدمات اینترنت میباشند.که ارائه دهندگان این خدمات تمام داده ها را در سرور خودشان ذخیره نموده و فقط رابط کاربر یا نرم افزار بر روی کامپیوترهای کتابخانه نصب میشوند.در این مورد کاربر اغلب یک مرورگر وب می باشد. در این نوع ارائه دهنده از تمامی پشتیبانی های فنی مراقبت میکند.


نحوه قیمت گذاری مدل ها:


سیستم خدمتگزار-مشتری: Client-Server Systems


در این نوع سیستم ، نرم افزار براساس نوع حوزه هایی که در سیستم وجود دارد و تعداد کاربران خریداری میشوند.هزینه پشتیبانی سالانه نیز محاسبه میگردد.اگر دارای ویژگی مبتنی بروبOPAC باشد، هزینه پشتیبانی سالانه وب نیز دریافت میگردد.این سیستم براساس تعداد کاربرانی که به سیستم دسترسی داشته باشند فروخته میشود.گاهی اوقات برای چندکاربری بودن سیستم هزینه اضافی دریافت شده و شامل تعداد نامحدودی ازکاربران میشود.


سیستم ASP :


در این سیستم نرم افزار فروخته نمیشود اما در طول زمانی که خدمات ارائه میشود ،اجاره میشود.که اغلب اوقات هزینه ای برای راه اندازی سیستم به علاوه اشتراک سالانه پرداخت میشود.که هزینه اشتراک نیز بر اساس تعداد حوزه های ارائه شده در سیستم و همچنین تعداد کاربران آن تعیین میگردد.برخی فروشنده ها برای OPAC مبتنی بر وب دسترسی نامحدودی ارائه میدهند. درحالی که برخی دیگر، تنها به تعداد محدودی از کاربران به صورت هم زمان خدمات ارائه میدهند. این نکته درهنگام گرفتن قیمت پیشنهادی،به ویژه برای یک کتابخانه که انتظار میرود حجم بالایی از ترافیک کاربران OPACرا داشته باشد باید در نظر گرفته شود.


همچنین قیمت گذاری این سیستمها به تعداد پرسنل کاربر که نیازمند دسترسی همزمان به سیستم میباشند نیز بستگی دارد.انتخاب این سیستم اغلب با هزینه اولیه کمتری همراه است. تبدیل داده :


باتوجه به حالت داده هایتان ممکن است به سرویس تبدیل داده ها نیاز داشته باشید.برای مثال زمانی که اسناد و مدارک کتابخانه در قالب MARC ویا به طور کلی دارای فرمت الکترونیک نباشند.دراین موارد شما نیازمند بازنگری خدمات تبدیل شوید.


بسیاری از فروشندگان مدارک شما به ازای پرداخت هزینه اضافی تبدیل خواهند نمود.به هر حال ،بسیاری از آنها درحال حاضر استفاده از شرکتهای خدمات تبدیل داده ای دیگر نظیرMarcive یا MarcLinkرا پیشنهاد میکنند. شرکتهایی ازاین دست ،اسناد کتابخانه را دریافت نموده و آنها را به فرمت مارک(MARC)تبدیل می نمایند وهمچنین مدارک فاقد کاور که دارای اطلاعات از دست رفته و اطلاعات اضافی مانند سرعنوان های موضوعی ارتقا می بخشند.این شرکت های تبدیل گر، دارای همکاری نزدیکی با شرکت فروشنده سیستم اتوماسیون به منظور تبدیل مدارک و اسناد کتابخانه در قالب های متناسب با نرم افزار آنها میباشند. پس از آن فهرست مدارک کتاخانه قالب بندی شده ووارد سیستم جدید(ILS)شده وفورا نمایش داده میشود.این شرکتها همچنین میتوانند به همراه تبدیل داده ها برای هر مدرک بارکد هوشمندی ارائه دهند.بارکد های هوشمندحامل عنوان کتاب یا ارقام چاپ شده بر روی برچسب بارکد می باشند.این شماره بارکد به صورت خودکار دررکورد فهرست نویسی در سیستم اتوماسیون جدید وارد میشود.


نصب سیستم :


برای سیستم ASP تنها یک مرورگر وب یا نرم افزار رابط کافی است.بعضی از تولیدات سیستم های سنتی خدمتگزار- مشتری (client-server)به اندازه کافی برای نصب توسط کاربر کتابخانه آسان میباشند.درحالی که برخی دیگر بسیار پیچیده هستند که در این صورت اگر درخواست نصب توسط کتابخانه (مشتری) ارائه شود چیزی حدود چندین هزار دلار باید هزینه نصب دریافت میشود.


آموزش:


بسیاری از فروشندگان برخی فرم های آموزشی ارائه میدهندکه بر هزینه ها می افزاید.


آموزش در محل معمولا هزینه سفر مربی را نیز به همراه دارد.


درحالی که آموزش های مبتنی بر وب که توسط فروشندگان ارائه میشود دارای هزینه کمتری است.


الزامات و نیازمندی های گردآوری شده:


هدف گرد آوری ملزومات آن است که تعیین میکند کتابخانه چه نیازهای دارد.وبر اساس این نیازمندیها نرم افزار یا سیستم کتابخانه باید شامل چه الزاماتی باشد.


اولین گام در گردآوری نیازمندی ها برای یک کتابخانه ،آن است که درباره چگونگی توسعه یک کتابخانه با اطلاعاتی نظیر،اندازه مجموعه ،فرمت مواد،تخمین تعداد مراجعین ،تعداد امانت دهی سالانه وتعداد کارکنانی که از سیستم استفاده خواهند نمود. آگاهی های لازم را بدست آوریم .


نیازمندی های عملکردی:


پس از آنکه قالب اصلی کتابخانه شکل گرفت توصیه میشود موارد استفاده برای وظایف موجود کتابخانه که ممکن است در طول خودکار سازی کتابخانه با آن برخورد کنید را گسترش دهید.


درصورتی که یک کمیته فرعی عملکردی تشکیل داده اید میتوانید این وظیفه را به آنها واگذار نمایید.


این امر میتواند عامل کمک کننده ای درحمایت کارکنان عضو کمیته عملکردی کتابخانه باشد.چرا که از طریق آنها بیشتر میتوانند درلحظه از فرآیند های پروژه آگاهی بدست آورند.


موارد استفاده دنباله کار آنالیز مدارکی که خلاصه سازی مراحل برای تکمیل وظایف نیاز دارد میباشند ومیتوانند در لیست یا به صورت توصیفی تهیه شوند.اما باید نه تنها شامل مراحل پذیرفته شده در کامپیوتر بوده بلکه باید مراحل دیگر را نیز دربربگیرد.موارد استفاده کامل شده می تواند در تعیین کمترین نیاز عملکردی نرم افزار بسیار کمک کننده باشد. بزرگترین اشتباهی که ممکن است رخ دهد آن است که شما کتابخانه خود را خودکار نمایید درحالی حداقل کارهایی که قبل از اتوماسیون به خوبی صورت میگرفته است را نتواند انجام دهد.


طرح سوال برای شناخت نیازمندی های عملکردی کتابخانه:


چه عملکردهایی باید خودکار سازی شوند؟


فهرست نویسی،امانت دهی،مدیریت نشریات ادواری،فراهم آوری و…


چه نوع نرم افزاری با فرمت


MARCسازگاری دارد


چه نرم افزاری با OpenURLمطابقت دارد


ایا توانایی ضمیمه کردن تصویر روی جلد کتاب به منظور نمایش درOPAC را دارد؟


برگزاری یک جلسه کوتاه با اعضای این کمیته درباره واگزاری موارد استفاده کار


و جلسه ای برای ادامه بررسی مدارک به منظور بحث درباره ضروری ترین نیازهای عمل کردی کتابخانه میتواند بسیار مفید باشد.


نیازهای فنی:


این نیازمندی ها با جزییات فنی ملاحظه شده از نرم افزار یا سیستم سروکاردارد.سوالات مهم در بررسی این بخش:


کدام سیستم با کتابخانه سازگاری بیشتری دارد؟ MAC یا PC


از نظر معماری سیستمی کدام یک مناسب تر است ؟ Client-server یا ASP


چه تعداد کاربر کارمند به صورت همزمان لازم است؟


چه تعداد workstation نیاز است؟


چه تعداد کاربراُپک به صورت همزمان نیاز است؟


یک یا دوجلسه با کمیته فنی برای بررسی این نیازمندی های کافی خواهد بود.




الزامات کار و اقتصادی:این الزامات کمی فراتر از نیازمندی های سیستمی می باشند که ممکن است شما از بسیاری ازآن الزامات قبل از برگزاری کمیته کار و اقتصاد آگاه شوید. ممکن است گاهی اوقات این اینطور برداشت شود که این الزامات درحال تعدی از الزامات عملکردی است،اما آنها بیشتر درباره آن است که تشکیلات چه خط مشی را دنبال خواد کرد.


سوالاتی که در زمینه این نیازمندی های به وجود خواهد آمد:


آیا سیستم کتابخانه نیازمند ویژگی اُپک مبتنی بر وب خواهد بود؟


آیا کاربران ما قادر خواهند بود اقلام مورد نظر خود رادریافت نمایند؟


حجم تخمینی مجموعه کتابخانه تا پنج سال آینده چقدر خواهد بود و آیا سیستم جدید از این مجموعه پشتیبانی خواهد کرد؟


ممکن است در آینده کتابخانه تصویری داشته باشیم ؟


آیا سیستم امانت بین کتابخانه ای گسترش خواهد یافت؟


ارزیابی شرکت فروشنده: در این قسمت شما باید اطلاعات گسترده ای درباره صنعت اتوماسیون و فروشندگان آن داشته باشید.ممکن است شما بخواهید تحقیقات بازاری خود ،که درباره شرکتها تهیه نموده اید را سازمان دهی نمایید.


ماتریس های شرح داده شده ممکن است شمارا به استفاده از نرم افزار هایی نظیر اکسل برای هر دونوع سیستم ها وادار نماید.ویا تحقیقات خود را به صورت یک لیست کوتاه از پنج تا شش شرکت فروشنده محدود نمایید.


بهترین روش برای ارزیابی ،مقایسه نیازمندی های کتابخانه و ماتریس خدمات فروشندگان میباشد.


اصلی ترین عواملی که ممکن است لیست تهیه شده را محدود نماید ،قیمت ،نوع معماری سیستم ،بستر موردنیاز نرم افزار میباشد.


بقیه موارد هنگام استفاده از نمونه نمایشی محصول مشخص میگردد.


تست نمونه نمایشی:


بیشتر فروشندگان سیستم های اتوماسیون ،نمونه ای نمایشی از محصولات خود ارائه میدهند که میتوان آنها را از طزیق ایمیل دریافت نمود ویا به صورت آنلاین آنها را آزمایش نمود.درمواردی که سیستم موردنظر فاقد نمونه نمایشی باشد،به وسیله وب کنفرانس نمایش داده خواهند شد.


ارائه نمونه نمایشی به منظور آزمایش فهرست نویسی،نحوه امانت دهی و سایر عملکردهایی که میخواهید به صورت خودکار صورت گیرد، نرم افزار فوق العاده اهمیت دارد.


قبل از آزمایش نمونه نمایشی ، شما ممکن است چند محصول برجسته که بسیار مناسب برای کتابخانه به نظر می رسد وهمچنین شرکتهایی که دارای سابقه خوبی هستند در لیست کوتاه خود داشته باشد.به هرحال بعد از استفاده از دموهای شرکتها ،دربرخی موارد در خواهید یافت که این نرم افزار ها برای استفاده کاربران بسیار دشوار بوده و یا دارای معایب عملکردی میباشند.


کپی فهرست نویسی و Z۳۹.۵۰


یکی از جاذبه های گیج کننده اتوماسیون کنابخانه ،آن است که کپی فهرست نویسی توسط سیستم های نرم افزاری صورت میگیرد.به طور ایده آل یک محصول z۳۹.۵۰ امکان جست و جوی یک یا چند فهرست کتابخانه ،برای فهرست نویسی مرتبط با مدارک و سپس دانلود کردن آنها در سیستم را به فهرست نویس میدهد.بسیاری از شرکتها چنین امکانی را ندارند .به دست آوردن این اطلاعات کار کاملا دشواری است مگر آن که شما سوال درست برای پرسیدن را بدانید .دربرخی از این سیستم ها ،فهرست نویسی مدارک ابتدا باید دانلود شده وبه صورت تکست فایل دخیره شود وسپس آنها را وارد سیستم شوند.وجود فرمتهای اضافی نیز ممکن است لازم باشد.این راه حل آسانی نمیباشد.دیگر شرکتها به شما خواهند گفت که دارای امکاناتz۳۹.۵۰ میباشند اما درواقع آنها از نرم افزارهای ثالثی برای امجام اینکار استفاده میکنند.خرید آن نرم افزار و سپس پرداخت نرخ پشتیبانی سالیانه آن،بر هزینه های شما می افزاید.


فضای هاستینگ نرم افزار:


اگر شما به انتخاب نرم افزار ASP solutionفکر میکنید،باید به hosting environment این سیستم توجه داشته باشید.این فضا جایی است که سرور تمام داده های ارزشمند شمارا ذخیره خواهد نمود و باید دارای موانع ،امنیت و توانایی کنترل شرایط باشد.




تحقیق درباره قابلیتهای شرکتها:


علاوه برروزنامه های مرتبط با خدمات کتابخانه ای که به بررسی شرکتهای اتوماسیون و سیستم های آنها میپردازد،روشهای دیگری به منظور بررسی قابلیتهای این شرکتها وجود دارد.شرکت و اطلاعات مالی آن را میتوان به صورت انلاین در پایگاه اطلاعت داده ی” Hoover’s and Gale Business & Company Resource Center”به دست اورد.


گیل دیتابیس همچنین اطلاعاتی درباره کارکنان شرکتها،ده شرکت برتر جهان در صنعت اتوماسیون در زمینه های دانشگاهی و عمومی ارائه میدهد.


این اطلاعات می توانند در هنگام جمع آوری اطلاعات درباره سابقه شرکتها بسیارمفید باشند.


بررسی سوابق :


هر یک از فروشندگان باید حداقل سه مشتری که درحال حاضر از محصول مورد نظر شما استفاده میکنند ارائه دهند.


برخی شرکتها نیز لیست بلندی از مشتری ها به شما ارائه خواهند داد.حداقل با سه مورد از آنها تماس بگیرید.لسیتی از سوالات خود تهیه نمایید مانند:


چه مدت است ازین سیستم استفاده میکنید؟


آیا دفعات زیادی در شبانه روز سیستم از کار می افتد؟


آیا بخش پشتیبانی فنی در اسرع وقت نسبت به مشکل رخ داده پاسخگو می باشد؟


آزمایش پشتیبانی فنی:


با پشتیابانی فنی شرکتها تماس گرفته و سولات خود را درباره سیستمهایشان بپرسید. تقریبا تمام شرکتها به شما شماره ای خواهند داد و یک نفر با شما درباره سوالتان تماس خواهد گرفت.


ثبت کنید که چند ساعت یا چند روز بعد آنها با شما تماس گرفته اند.


تهیه پک ارزیابی شرکت فروشنده:


در این مرحله شما باید از انتخاب سه یا چهار شرکت موجود از لیست خود مطمئن باشید و تمام اطلاعاتی که درباره هریک از شرکتهای فروشنده سیستم اتوماسیون به دست آورده اید را دریک پک ارزیابی مخصوص آن شرکت قراردهید.


هریک از این بسته ها باید شامل خلاصه ای از اطلاعات آن شرکت ، محصولت ارائه شده آنها دربازار،قیمت پیشنهادی،خلاصه ای از سوابق و بررسی جزییات آنها و اطلاعاتی درباره هاستینگ آن شرکتها ،باشد.


این بسته ها اطلاعات شفافی از پروفایل بهترین فروشنده را به منظور بررسی هیئت تشکیل شده عرضه میدارد.


باتوجه به این ارزیابی ها ارائه یک کپی از فرم RFP،به این شرکتها پیشنهاد میگردد.




request for proposal )RFP):


ابزاریست ارزشمند به منظور مشخص نمودن جزییات دقیقی از خدماتی که قرار است توسط شرکت فروشنده ارائه کردد.


این فرصتی است که میتوان سوالات مهمی، درباره مشخصات تکنیکی ،مشخصات زیرسیستمی مانند جزییات درباره خصوصیات ماژول ها ،زمان نصب ،ارزیابی سیستم براساس معیارها و ضوابط پذیرفته شده در کامپیوتر،ارائه داد.


مقالات زیادی درباره نحوه تهیه یک فرم RFP،و مهمتراز آنها فرمهایی که به صورت آنلاین دردسترس میباشد ونیازی به ابداع این فرم توسط خود شما نمی باشد.بعداز مرور اجمالی تعدادی از این مدارک ،نمونه ای راکه دقیقا مناسب نیازها و الزامات کتابخانه شما میباشد را انتخاب نمایید و مجددا سولاتی متناسب با نیاز خود ابداع نموده و فرم را دوباره نویسی نمایید. تعداد صفحات این فرم برای یک کتابخانه کوچک تقریبا به ۳۰ صفحه خواهد رسید.


بررسی پاسخگوییRFP:


این بررسی باید شمارا نسبت به انتخاب دویا درصورت ممکن فقط به یک شرکت فروشنده ترغیب نماید.


بعضی شرکتها ممکن است به موقع پاسخگو نباشندو هرچند که اعلام کنند که توانایی آن را دارند.توجه به اینکه که بخش یا بخش هایی از RFPبهصورت مبهم پاسخ داده شده است یا به طور کامل از پاسخ گویی به آن اجتناب شده است .این نکته به وجود نقطه ضعف دراین شرکت اشاره میکند. در صورتیکه شرکتی پاسخ یک کلمه ای ارائه دهد ،اطلاعاتی را از قلم بیندازد،یا پاسخ درهم پیچیده ای ارائه دهد، نشان دهنده عدم توانایی آن شرکت در پاسخگویی میباشد.


بعداز این مراحل دونمونه از برترین سیستم های ارائه شده برای اعضای هیئت به نمایش گذاشته میشود ودر آخر شکرت فروشنده مورد نظر به منظور عقد قرار دادانتخاب میگردد.


مذاکرات وتوافقات قرارداد:


قبل مطلع شدن شرکت مورد نظر مبنی بر این اینکه از سوی شما امنتخاب شده اند،شما باید در مورد قیمت و شرایط قرارداد مذاکره کنید.


اکثر قیمتهای ارائه شه توسط شرکتها قابل بحث و مذاکره می باشند.


شرایطی که ممکن است بخواهید باشرکت فروشنده مذاکره کنید عبارتند از:


تجدید هرساله جزئی از قرارداد درمقابل یک قرارداد چند ساله


افزودن یک بند فاقد تخصیص منابع اقتصادی که نشان میدهد درصورتی که تشکیلات شما سرمایه تخصیص داده شده برای اتوماسیون را دریافت ننموده است،کتابخانه با قرارداد محدود نشده است.


بندی که نشان میدهد پاسخ شرکت فروشنده به RFPاجباری بوده و هرگونه انحراف و تضاد در ویژگی های محصولات و خدمات وعده داده شده درآن سند میتواند منجر به فسخ قرارداد گردد.


شما میتوانید این پیشنهادات را مطابق با قوانین تشکیلات خود تغییر دهید.


روش افزایش بودجه :


در این زمان بودجه نهایی تشکیلات شماباید بگونه ای باشد که موارد زیر را دربربگیرد.


تحقق هزینه های قواعد اساسی ولازم درمورد سخت افزارها و نرم افزار ها


هزینه های محصولات نرم افزاری LIS


هزینه های مربوط به تبدیل داده ها


نتیجه گیری:


به طور امیدوارانه استفاده از گام های طراحی شده دراین مقاله می تواند به تمصمیم گیری آگاهانه در انتخاب نوع سیستم اتوماسیون کتابخانه کمک فراوانی نماید.


شما میتوانید طرح وبرنامه ای برای نصب و آموزش این سیستم در کتابخانه خود ارائه دهید .


داده های شما میتوانند به قالب مورد نظر تبدیل شده ویا شما میتوانید به چگونگی انتقال مدارک و اسناد خود را به سیستم جدید کتابخانه نظم دهید.


تمام نیازها و الزامات کتابخانه شما درسیستم LISکه توسط خود شما آزمایش شده است ،وجود خواهد داشت .


با نکات ارائه شده در این مقاله ، شرکتی را انتخاب نموده اید که از نظر مالی تثبیت شده و دارای سابقه درخشانی در زمینه اتوماسیون میباشد وبه این ترتیب درعقد قرارداد به توافق دوجانبه ای خواهید رسید و تمام هزینه ها با بودجه کتابخانه مطابقت خواهد داشت.


ترجمه: هدا مقربی منظری


کتابشناسی:


“Automating Lbraries: A Selected Annotated Bibliography”, American Library Association, April ۲۰۰۲. http://archive.ala.org/library/fact۲۱.html Viewed ۹/۲۰۰۴.


Boss, Richard W. “A Model RFP for an Automated Library System”, Library Technology Reports, November/December ۱۹۹۹, Vol. ۳۵, No. ۶.


Cibbarelli, Pamela. “July/August: ILS Software Update”, Computers in Libraries, July/August ۲۰۰۴.


“Company Profiles for Automated System Marketplace ۲۰۰۴”, Library Journal , ۴/۱/۲۰۰۴, http://www.libraryjournal.com/index.asp?layout=articlePrint&articleID=CA۴۰۷۲۶۰ Viewed ۹/۰۴.


Karetzkey, Stephen. “Choosing an Automated System”, (Library System), Library Journal, June ۱۵, ۱۹۹۸, v۱۲۳, n۱۱, p.۴۲.


Prestebak, Jane, Konnie Wightman. “Losing Our Drawers”, School Library Journal, October ۲۰۰۰, v۴۶, i۱۰, p. ۶۷.


Salter, Anne A. “Integrated Library System Software for Smaller Libraries”, Library Technology Reports, May/June ۲۰۰۳.


“University of Iowa Request for Proposals: Integrated Library System”, http://www.fcla.edu/FCLAinfo/lms/rfpilsjune۱۸.pdf Viewed ۱۰/۲۰۰۴.


Waller, Nicole. “Model RFP for Integrated Library System Products”, Library Technology Reports, July/August ۲۰۰۳, v۳۹, i۴, p.۱.

[ad_2]

لینک منبع

درخت کریسمس را چطور تزئین کنیم؟

[ad_1]

درخت کریسمس را چطور تزئین کنیم

هر کسی می تواند چند حباب به درخت آویزان کند و این کاری ندارد, ولی درخت کریسمس وقتی زیبا دکوره می شود, که روحیه کریسمس را در بیننده آن بیدار کند با روش ها و راهنمایی های زیر, درخت کلاسیک و شیکی برای کریسمس خود درست کنید


هر کسی می تواند چند حباب به درخت آویزان کند و این کاری ندارد، ولی درخت کریسمس وقتی زیبا دکوره می شود، که روحیه کریسمس را در بیننده آن بیدار کند. با روش ها و راهنمایی های زیر، درخت کلاسیک و شیکی برای کریسمس خود درست کنید.




۱. یک درخت خوب انتخاب کنید.




درخت شما بوم نقاشی شماست، پس درخت خوبی انتخاب کنید. بعضی ها بو و نمای درخت کاج واقعی را ترجیح می دهند و دیگران ریسک نمی کنند و درخت مصنوعی انتخاب می کنند. هر درختی که انتخاب می کنید باید موارد زیر را به یاد داشته باشید:




• شکل درخت باید خوب باشد. اگر درخت طبیعی انتخاب می کنید، به متقارن بودن شاخ و برگش دقت کنید. اگر درخت مصنوعی می خرید، هنگام تزئین باید شاخه هایش را خودتان کج کنید و شکل بدهید تا جا برای تزئینات باز شود.




• پایه درخت و دامن آن را تنظیم کنید. برای درختان طبیعی باید پایه ای بزرگ با منبع آب کافی تهیه کنید تا وقتی آن را تزئین کردید آب ریختن داخل آن سخت نباشد. برای درخت دامنی پارچه ای درست کنید تا وقتی برگ های سوزنی آن حین تزئین ریختند، در نهایت به راحتی دامن را جمع کنید و ریخت و پاش را به حداقل برسانید.




• اگر درخت مصنوعی می خرید، شاید بهتر باشد درختی بخرید که خودش لامپ های ریز داشته باشد. قرار دادن این لامپ ها میان شاخه ها برای بعضی ها سخت ترین مرحله تزئین است.










۲. یک پالت رنگی انتخاب کنید.




پایبند ماندن به یک پالت رنگی خاص باعث می شود که درخت شما منسجم تر و کامل تر به نظر برسد. یادتان باشد که رنگ درخت با اتاقی که در آن قرار دارد تضاد فاحش نداشته باشد. رنگ های محبوب درخت کریسمس از قرار زیر هستند:




• رنگ های کلاسیک کریسمس از جمله سبز و قرمز. درخت سبز کریسمس را با تزئینات قرمز کامل کنید.




• رنگ های زمستانی مانند آبی، نقره ای و بنفش. با این رنگ های کریسمسی زمستانی و یخی درست کنید. اگر این رنگ ها را انتخاب کردید، تزئینات قرمز، زرد و طلایی بکار نبرید. لامپ های بی رنگ یا آبی در کنار آن ست کنید. می توانید از چیزهای سفید و نقره ای مانند کریستال های برف هم استفاده کنید.








• رنگ های متالیک مانند طلایی، نقره ای و برنز. این رنگ ها را به راحتی می توان با رنگ های دیگر ست کرد.








• رنگ های سرد (با ته رنگ های آبی) یا گرم (با ته رنگ های قرمز) را انتخاب کنید. این دو را مخلوط نکنید. یا رنگ های قرمز، نارنجی و طلایی انتخاب کنید یا رنگ های سردی مانند سبز، بنفش، آبی و نقره ای را بکار ببرید.












۳. یک تم خاص انتخاب کنید.




بعضی ها برای درخت کریسمس شان، موضوع خاصی مانند فرشته ها یا دانه های برف انتخاب می کنند. این روش خوب و جالبی برای درست کردن کلکسیون روی درخت است. اگر تم خاصی برای درخت کریسمس خود ندارید اشکالی ندارد، خود کریسمس برای همه درخت ها کافی است.
















۴. حباب های تزئینی بخرید.




شاید سال های قبل حباب های زیادی خریده و آنها را در انبار برای سال بعد نگه داشته باشید. اگر دوست دارید حباب های جدیدی بخرید به نکات زیر توجه کنید:








• به دنبال حباب های جعبه ای باشید. بیشتر فروشگاه ها این حباب ها را به صورت جعبه های با نیم جین یا یک جین حباب می فروشند. بدین ترتیب قیمت ها آنها نیز مناسب تر می شود.




• حباب های مات یا براق انتخاب کنید. اگرفقط از یک رنگ برای تزئین درختتان استفاده می کنید، می توانید حباب ها را به صورت ترکیبی از مات و براق انتخاب کنید. در غیر این صورت یا براق استفاده کنید یا مات.




• عاقلانه از سایزهای مختلف استفاده کنید. اگر می خواهید ریسک نکنید، حباب ها را به یک اندازه بخرید. اگر به مهارت خود مطمئن هستید، می توانید از سایزهای مختلف حباب ها را برگزینید.






۵. لامپ های کوچکی بردارید.




بارقه های ریز نور بجای حباب های پلاستیکی بزرگ به شما کمک می کنند تا درختی جادویی درست کنید. یادتان باشد که این لامپ ها برای جلوه دادن به درخت هستند، نه برای زرق و برق.




• سعی کنید لامپ های انتخاب کنید که چشمک زن نباشند و رقص نور نداشته باشند تا با تم انتخابی شما هماهنگی داشته باشند.




• اگر می خواهید انتخاب بدون ریسکی داشته باشید، رنگ سفید یا آف-وایت را انتخاب کنید.












۶. اول لامپ ها را آویزان کنید.




آویزان کردن رشته ها و ریسه های لامپ تقریباً سخت ترین بخش تزئین درخت کریسمس است. آن را درست انجام دهید تا درختی جادویی داشته باشید و تزئینات دیگر مکمل کارتان باشند و نیازی به تغییر مدل لامپ ها نداشته باشید. برای موفقیت در این کار به نکات زیر دقت کنید:








• لامپ ها را از بالا به پایین آویزان کنید و آنها را در میان شاخه ها هل دهید تا سیم آنها پنهان شود.




• بطور مساوی بین آنها فاصله دهید. از فاصله ۳ متری به درخت نگاه کنید و کارتان را ارزیابی کنید و نقاط تاریک یا بسیار روشن را مرتب کنید.






۷. نوارهای تزئینی و روبان ها را بیاویزید.




وقتی لامپ ها را آویزان کردید می توانید با نوارها و روبان ها کار تزئین را ادامه دهید. آنچه انتخاب می کنید به سلیقه شما بستگی دارد، ولی این موارد را به یاد داشته باشید:








• از ریسه های زرورقی اجتناب کنید. این چیزها در نیمه قرن بیستم مد بودند و حالا از مد افتاده اند. اگر عاشق اینجور چیزها هستید می توانید ریسه های باریک تری بیاویزید.




• قندیل های پلاستیکی خوب نمی ایستند. این قندیل ها نیز مانند ریسه های زرورقی دیگر مد نیستند.




• مرواریدهای متالیک یا پلاستیکی معمولاً درخت را زیبا می کنند. ولی سعی کنید رنگی را انتخاب کنید که با پالت رنگی درختتان جور دربیاید. آنها را بطور مساوی بین شاخه ها تقسیم کنید.




• از روبان هایی با عرض متوسط استفاده کنید تا هم از دور دیده شود و هم آنقدر پهن نباشد که از نزدیک گویی به درخت پیچیده شده است. پاپیون ها کوچک بزنید و آنها را در طول درخت تقسیم کنید.






۸. بهترین و منحصر بفردترین چیز را نوک درخت نصب کنید.




قرار دادن وسیله تزئینی نوک درخت قبل از وسایل دیگر شاید عاقلانه به نظر نرسد، ولی اینطور به آن فکر کنید: شما که نمی خواهید آخرین وسیله تزئینی را وقتی نصب کنید که کل درخت پر از تزئینات و حباب های شیشه ای است و هر لحظه ممکن است از آن بالا درخت را واژگون کنید و همه چیز را بشکنید؟ نوع وسیله ای که برای نوک درخت انتخاب می کنید به تم درخت شما و ظاهر کلی آن بستگی دارد، محبوب ترین و رایج ترین انتخاب ها موارد زیر هستند:




• ستاره




• فرشته




• پاپیونی زیبا




• برگ ها و دانه های مقدس




• دانه برف




• صلیب مسیح






۹. حباب ها و تزئینات شیشه ای را آخر از همه بیاویزید.




از آنجائیکه حباب ها ظریف ترین و شکننده ترین تزئینات هستند، بهتر است که آنها را برای مرحله آخر بگذارید. از بالا به پایین کار کنید و آنها را بطور مساوی تقسیم کنید. سعی کنید حباب ها حدود چند سانتیمتر داخل شاخه های درخت باشند و درست از نوک شاخه ها آویزان نکنید و بدین ترتیب عمق بیشتری به درخت بدهید. این موارد را نیز فراموش نکنید:








• اگر حباب ها و تزئینات خاص را ترکیب می کنید، اول حباب ها را بیاویزید و سپس از آنها به عنوان پایه مدل درخت استفاده کرده و چیزهای خاص را بر اساس آنها آویزان کنید. بدین ترتیب درخت شما نمای منسجم تری خواهد یافت.




• پایین درخت را در نظر داشته باشید. اگر فرزند کوچکی در منزل دارید، باید مراقب باشید که تزئینات در دسترس او نباشند که زود کنده شده و روی زمین بیفتند و بشکنند. قسمت های پایینی را بیشتر با لامپ و تزئینات دیگر پر کنید.




• حتی می توانید از چیزهایی استفاده کنید که مخصوص درخت کریسمس نیستند. مثلاً آبنبات یا خوراکی های دیگری اضافه کنید که بچه ها دوست دارند. حتی چیزهای طبیعی مانند مخروط درخت کاج یا میوه ها انتخاب های خوبی هستند.

[ad_2]

لینک منبع

وقتی یوزرنیم و پسورد را فراموش میکنیم

[ad_1]

وقتی یوزرنیم و پسورد را فراموش میکنیم

در این مقاله سعی شده تا یکی از مشکلات جامعه ی نوین را که همان نیاز به وارد کردن رمز عبور و نام کاربری در تمام جوانب زندگی است را به صورت منصفانه و با نگاه به مزایای آن بررسی کند


▪ وقتی یوزر نیم و پسورد را فراموش میکنیم چه کار کنیم؟(رمزی برای تمام نام کاربری و کلمه عبور ها)


شاید شما نیز بارها با این صحنه روبه رو شده اید که وقتی می خواهید وارد حتی سایتی شوید تقاضای عضویت دارد و یا آگر قبلا عضو شده اید در خواست وارد کردن یوزر و پسورد.اما تعداد این عضویت ها بسیار است بارها این را شنیده ایدکه جوانان امروز کمتر از ذهنشان کمک میگیرند چون کارها برایشان راحت تر شده؛جوانان دیگر حتی جمع و تفریق را هم دیگر خودشان حساب نمی کنند چون به جای آنها ماشین حساب این کار را راحت تر و سریع تر انجام می دهد.


اما تا به حال به این نکته کسی توجه نکرده است که انسان های امروز کاری فراتر از یک جمع و تفریق ساده را انجام می دهند, آنها رمز ورود را به خاطر می سپارند.به هر سایت یا خبر گزاری ویا ارگان و سازمانی و یا حتی برای گرفتن اطلاعات ساده ای از یک سایت شخصی و کم اعتبار نیز انسان امروز با درخواست رمز عبور مواجه می شود.نگرانی تا به جایی ادامه دارد که ترس آن داریم که حتی موقع وارد شدن به خانه نیز باید رمز وارد کنیم.من هراسان از آن هستم که دیگر در کارت های ملی به جای اسم تنها شماره باشد,آنچنان که امروزه به هر ارگانی که قدم بگذاری در کنار اسم شماره ملی را از شما تقاضا دارند زیرا به شما و اسمتان هیچ اعتمادی ندارند,پس این که در آینده ای نزدیک تنها شماره ملی را بخواهند دور از دسترس نیست.


درست است که این مورد از ضروریات جامعه امروز است ,وناشی از انتزاعی بودن انسان ها در فضای مجازی,ولی این امر به آن اندازه شدت دارد که جامعه خود را محصور در کنترل به وسیله اعداد می بیند


زمز عبور برای انجمن رشته مورد نظر,شماره پرسنلی,شماره دانشجویی؛ ایمیل,سایت های مختلف, شماره شناسنامه,شماره ملی و…همه و همه نشانه ای است از پیچیده شدن دنیای مدرن.روزگاری فرد را با چهره اش می شناختند ,بعد از آن نام و سپس نام خانوادگی رواج پیدا کرد ولی امروز دیگر به هیچ کدام دیگر کاری ندارند و تنها رمز عبورتان را میخواهند تا شما به عنوان یک انسان رسمیت پیدا کنید تا امروز فکر کرده اید که اگر در موقع رزرو غذا شماره دانشجویی تان یادتان رود چه می شود؟


البته نباید تا این حد به دنیای جدید خرده گرفت چرا که بروکراسی امروز این مشکل را برایمان حل میکند زیرا اگر یکی از این شماره ها را از خاطر ببریم هر چند به کندی ولی دوباره آن را به ما باز میگرداند ولی انسان هر گاه به این ماجرا را در خاطر خود مرور میکند سراپا ناامید می شود , از آینده ای که در پیش دارد ,از ارزش و اعتبارش , و هم چنین جامعه خود را در خطر بی ارزشی می یابد و هراسان از آینده خویش.


حال فاجعه در حال وقوع چیست؟


فاجعه ای در کار نیست ما مجبور به تمکین از این شیوه هستیم تا زمانی که زمز ورود نیز مانند چهره و نام و هم چنین نام خانوادگی به اوراق تاریخ بپیوندد و آن را نیز برای فرزندانمان چون خاطره ای تعریف کنیم.اما مهم تر از این بی اعتمادی است که در جامعه ما در حال رواج است,بی اعتمادی تا به جایی است که دیگر به جنسیت گفته شده در فضای مجازی نیز اعتماد نداریم و نباید هم داشته باشیم.


این در حالی است که ما هرگز نمی توانیم برتری های شیوه های جامعه مدرن را نسبت به شیوه ی قبل از آن در نظر نگیریم ولی آنچه اهمیت دارد این است که این شیوه نیز کاستی هایی دارد که باید رفع شود و این را باید در زمانی که شیوه ای جایگزین این روش شود شود بررسی کرد. این جامعه مدرنیته و یا به قولی پست مدرن که بنده هم مانند بسیاری به هیچ وجه آن را قبول ندارم و معتقد هستم که شیوه مدرن هست که روز به روز ما را بیشتر با خود عجین می کند و پست مدرن زمانی ظهور میکند که این شیوه ها عوض شوند. در جامعه ی مدرن به غیر از این که روابط متقابل را کاهش داده و سعی داشته با این شیوه صلحی را اهدا کند و لی فراتر از آن چیزی را به انسان هدیه نداده و تنها انسان را از خود, دور نگه داشته است


حال سوال اولیه .اگر یوزر و پسورد را فراموش کردیم چه کار کنیم؟


به دنبال یک یوزر و پسورد جدید می رویم.و این چنین هویت اجتماعی جدیدی برای خود ایجاد می کنیم و احتمال این نیز وجود دارد که هویت قبلی خود را فراموش کنیم.


محمد خلیلی

[ad_2]

لینک منبع