مروری بر تاریخچه منبت کاری در ایران

[ad_1]

مروری بر تاریخچه منبت کاری در ایران

هنر تزئینی و باستانی منبت که یکی از زیباترین و پرارزشترین آثار دستی هنرمندان کشور ما به شمار می رود, از قرن ها پیش مورد توجه ایرانیان بوده و می توان ادعا کرد که پایه و اساس اغلب هنرهای دستی امروز در این کشور و سایر ممالک جهان بر روی قواعد و اصول این هنر قرار دارد


آثار هنر منبت هم اکنون در تمام موزه ها، کاخهای سلطنتی، معابد و مساجد قدیمی ایران و سایر کشورهای جهان کم و بیش موجود می باشد. مشاهده این آثار نشان می دهد که عشق به زیبائی در تمام دوره ها، موضوع اصلی هنرهای ملی بوده است.


در دنیای امروز نیز برای هنر منبت ارزش و اهمیت خاصی قایلند و به همین جهت آثاری که در زمینه منبت کاری و سایر رشته های آن مانند مشبک و معرق کاری در نمایشگاههای بزرگ جهان عرضه شده است.


انواع هنرهایی که با منبت در ارتباطند عبارتند از:


• طراحی


در حقیقت، طراحی یک پروژه ابتدائی است که موضوع و ایده هنرمند را برروی صفحات جامد منعکس می کند، البته این رشته باید توأم با فرا گرفتن نقاشی ووجود وسایل و ابزار لازم برای فن مزبور باشد.


• منبت کاری


این رشته که خود به دو نوع ریز و درشت برروی چوب و عاج و استخوان انجام می شود شامل مجسمه سازی نیمرخ و تمام رخ -گلبرگهای اسلیمی، ختائی و غیره می باشد.


• مشبک کاری


این هنر برای تزیین قابها و سایر وسایل تجملی به کار برده می شود و معمولاً بر روی چوبهای گوناگون و عاج و استخوان انجام می گردد.


• معرق کاری و موزائیک


موزائیک و معرق کاری عبارت از قرار دادن چوبهائی به رنگهای طبیعی و عاج و استخوان و صدف در کنار هم و به هم آمیختن آنها و ایجاد یک سری نقشه های زیبا و بدیع مانند اشکال گوناگون هندسی، و برگ اسلیمی، مینیاتور و نظائر آن است.


• درودگری


درودگری جزو اصول مقدماتی آموزش منبت کاری به علاقمندان و هنر جویان این فن است زیرا درودگری وسیله بسیار خوبی است برای شناساندن صحیح چوبهای مختلف و آموختن استیل کار به هنر جوی منبت کار.


• رنگ کاری و رویه کوبی


این مرحله که به منظور زیباتر ساختن و جلا بخشیدن به کارهای منبت کاری است تقریباً در مراحل نهائی است و در هنر تزئینی منبت مورد نظر هنرمندان و صاحبنظران این فن می باشد. رنگ کاری و رویه کوبی علاوه بر افزودن بر زیبائی اثر، چوب را از گزند رطوبت و گرما و نظائر آن حفظ و حراست می کنند.


کارگاه منبت کاری چگونه ایجاد شد؟


منبت کاری نیز مانند خاتم کاری از هنرهائی است که در دوران صفویه راه پیشرفت و ترقی را به سرعت پیمود و هنرمندان منبت کار آثار بسیار زیبائی در این دوره از خود باقی گذاردند ولی در دوره قاجاریه به علت عدم توجهی که به هنر و هنرمندان شد، این هنر نیز در بوته فراموشی ماند و رو به انحطاط نهاد، تا این که با ظهور سلسله پهلوی خوشبختانه هنر منبت نیز مانند سایر صنایع مستظرفه مورد توجه خاص رضا شاه سر سلسله دودمان پهلوی قرارگرفت و موجبات احیای این هنر فراهم گشت و منبت کاری که تا این زمان در حال رکود بود مجدداً راه تکامل و تطور را پیمود.


در بین شهرهای ایران دو شهر آباده و شیراز از مراکزی است که در آن منبت کاری و سایر رشته های این هنر رواج بسیار دارد و مخصوصاً در شهر آباده هنر مزبور رونق بیشتری دارد. و در سال ۱۳۱۱ که حسب الامررضا شاه به منظور متمرکز ساختن هنرهای ملی، «هنرستان صنایع قدیمه» تأسیس گردید، مرحوم احمد امامی که از هنرمندان بنام و از استادان بزرگ منبت کاری به شمار می رفت و در شهر آباده سکنی داشت به منظور ایجاد کارگاه منبت کاری و تعلیم هنر جویان به تهران دعوت گردید. مرحوم احمد امامی به همراهی فرزند خود، علی امامی (رئیس فعلی کارگاه منبت کاری )به تهران آمد و کارگاه منبت، به همت این استاد فقید تأسیس گردید. مرحوم استاد امامی تا سال ۱۳۱۹ که در قید حیات بود خدمات ارزنده و شایان توجهی در جهت پیشرفت منبت و پرورش هنرمندان قابل و باذوقی در این زمینه انجام داد و آثار نفیس و زیبائی از خود باقی گذارد که فعلاً در موزه هنرهای ملی نگاهداری می شود.


منبت کاری نیز مانند خاتم کاری از هنرهائی است که در دوران صفویه راه پیشرفت و ترقی را به سرعت پیمود و هنرمندان منبت کار آثار بسیار زیبائی در این دوره از خود باقی گذاردند ولی در دوره قاجاریه به علت عدم توجهی که به هنر و هنرمندان شد، این هنر نیز در بوته فراموشی ماند و رو به انحطاط نهاد، تا این که با ظهور سلسله پهلوی خوشبختانه هنر منبت نیز مانند سایر صنایع مستظرفه مورد توجه خاص رضا شاه سر سلسله دودمان پهلوی قرارگرفت و موجبات احیای این هنر فراهم گشت و منبت کاری که تا این زمان در حال رکود بود مجدداً راه تکامل و تطور را پیمود.


بعد از در گذشت استاد احمد امامی ، فرزند با ذوق و هنرمند او علی امامی ریاست کارگاه منبت کاری را عهده دار شد و به آموزش و پرورش هنرجویان و علاقمندان این هنر پرداخت.


علی امامی به سال ۱۲۹۱ در شهر آباده دیده به جهان گشود و بعد از طی دوران تحصیلی، با شوق و علاقه وافری که به هنر آباء و اجدادی خود نشان می داد، تحت نظر و تعلیم پدر هنرمند خویش، به آموختن اصول مقدماتی فن منبت کاری مشغول شد وبا استعداد قابل توجهی که داشت پدرش او را به همراهی خود به تهران آورد.


علی امامی از این پس به ادامه کوششهای هنری در کارگاه منبت اشتغال ورزید و بعد از مرگ پدر، از آنجا که استادی لایق و با کفایت به شمار می رفت در رأس این کارگاه، به تعلیم هنرجویان و خلق آثار زیبا و پر ارزش منبت پرداخت آقای علی امامی تا کنون هنرمندان با ارزش و چیره دستی پرورش داده که هر یک از آنان در رشته های گوناگون این فن، مانند منبت کاری ـ مشبک کاری ـ معرق کاری ـ موزائیک و رنگ کاری به مقام استادی رسیده اند و کارهایشان در خور توجه و تحسین بسیار است.


فعلاً در کارگاه منبت کاری هنرهای زیبای کشور چهارده نفر هنرمند و هنر جو تحت نظر استاد علی امامی به تهیه آثار ارزنده هنری اشتغال دارند که در این جا از آنان به ترتیب یاد می شود:


آقایان پرویز زابلی ـ عباس شهمیرزادی ـ محمد طاهر امامی ـ عزیز الله ویزائی ـ عباس امین ـ قاسم شهریه ـ محمد علی شیرازی ـ حسن احیائی ـ شاپور گودرزی ـ حسین اعیان ـ اکبر حاجی قاسمی ـ حسن حلج ـ اکبر سریری ـ حسن آزاد خانی.


در بین این افراد هنرمندان و استادانی وجود دارند که هر یک در کارگاه مزبور متجاوز از بیست و پنج سال سابقه خدمت دارند، هنرمندانی چون زابلی ـ شهمیرزادی ـ طاهر امامی و ویزائی در زمره این افرادند.


در اینجا باید از استاد سید کمال میرطیبی نام برد که عمر خود را صرف هنر منبت کاری نموده،استاد دانشگاه و عضو شورای عالی ارزشیابی هنرمندان سازمان میراث فرهنگی کشور بوده و هنرمندان را در رشته های مختلف چوب ارزشیابی نموده و به آنها درجه هنری اعطاء می کند، آثار او در سازمان میراث فرهنگی کشور به صورت دائمی در معرض دید علاقمندان قرار گرفته است.


استاد بهمن آزموده نیز یکی از برجسته ترین استادان پیکره تراشی بوده که زندگانی خود را صرف ساخت پیکره های گوناگون نموده است.


ایشان استاد دانشگاه و عضو شورای عالی ارزشیابی هنرمندان سازمان میراث فرهنگی کشور می باشد. از آثار ایشان می توان به گوزن هایشان اشاره کرد که هرکدام با حالاتی زیبا بیانگر احساس پاک و خاصی می باشد.


• آثار قابل توجه


از جمله آثار پرارزش و ممتازی که تحت نظر و هدایت آقای علی امامی به وسیله هنرمندان کارگاه منبت کاری هنرهای زیبای کشور ساخته شده و موجبات شناساندن بیشتر کشور ما را به جهانیان فراهم ساخته کارهای زیر را می توان نام برد:


۱) بوفه بزرگ هفده کشوئی منبت و معرق و مشبک کاری که در سال ۱۳۱۹ ساخته شده است. این اثر در زمان سلطنت رضا شاه ، در نمایشگاه امتعه وطن، به معرض نمایش گذارده شد و از طرف نمایشگاه مزبور به اخذ مدال نائل گردید.


۲) کارگاه منبت کاری، در نمایشگاه دیگری که در سال ۱۳۲۵ از طرف وزارت فرهنگ در محل فعلی ساختمان مجلس سنا برگزار شده بود شرکت کرد و با نمایش آثار متعددی از معرق و منبت، مدالهائی ذیقیمتی دریافت کرد.


۳) میز گرد به وسعت یک متر و پنجاه سانت که سطح آن از طرحهای شاه عباسی معرق و اطراف پایه های آن منبت کاری شده است. این میز بسیار نفیس در نمایشگاه سازمان صنایع کشور به معرض نمایش گذارده شد و مورد توجه و استقبال شرکت کنندگان در نمایشگاه مزبور قرار گرفت و مدال ممتاز نمایشگاه را کسب نمود. میز مزبور فعلاً در موزه هنرهای ملی نگاهداری می شود.


۴) میز مربع مستطیل به طول ۵ متر و به عرض یک متر و بیست سانت. کلیه سطح این میز از عاج و صدف و استخوان و چوبهای گوناگون با رنگهای طبیعی معرق کاری شده و اطراف میز از چوب فوفل به طور برجسته ساخته شده است. پایه این میز به سبک معماری است. میز مزبور در نمایشگاه جهانی بروکسل نمایش داده شد و مورد توجه و استقبال بینندگان و شرکت کنندگان واقع گردید و به اخذ مدال طلای«گراند پری» بزرگترین و ارزنده ترین جایزه نمایشگاه نائل گردید.


• آثار جدید


اخیراً کارگاه منبت کاری در تهیه آثار هنری خود، تنوعی بوجود آورده و آثار جدید و بسیار زیبائی عرضه کرده که از هر نظر تازگی دارد و می توان این آثار را نقطه تحول آشکاری در هنر منبت بشمار آورد.


سطح کارهای جدید از فلزات گوناگون ـ صدف – عاج ـ استخوان و چوبهای مختلف طبیعی است و این آثار شباهت زیادی به تابلوهای نقاشی دارد، به طور یکه تمایز این آثار از تابلوهای نقاشی در نظر اول برای بیننده امری دشوار و بلکه محال است.


پیام احمدی کاشانی


صنعتگر سازمان صنایع دستی کشور

[ad_2]

لینک منبع

تاریچه جشنواره فیلم کن

[ad_1]

تاریچه جشنواره فیلم کن

تاریخچه جشنواره فیلم کن به اواخر دهه ۳۰ بازمی گردد زمانی که «ژان زای», وزیر آموزش ملی دولت فرانسه با حمایت آمریکا و انگلیس تصمیم گرفت در واکنش به نفوذ دولت های فاشسیت آلمان در انتخاب فیلم های جشنواره ونیز, جشنواره ای سینمایی راه اندازی کنند


فیلم‌های بخش رقابتی جشنواره کن ۲۰۱۴ امروز (پنجشنبه) اعلام می‌شوند و درحالیکه کمتر از یک ماه به آغاز شصت‌وهفتمین دوره این فستیوال معتبر مانده، نگاهی به تاریخچه و بخش‌های گوناگون جشنواره کن، شکل‌گیری نخل طلای کن و برندگان این جایزه معتبر در ژانرهای گوناگون سینمایی می‌اندازیم.




تاریخچه جشنواره فیلم کن به اواخر دهه ‌۳۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که «ژان زای»، وزیر آموزش ملی دولت فرانسه با حمایت آمریکا و انگلیس تصمیم گرفت در واکنش به نفوذ دولت‌های فاشسیت آلمان و ایتالیا در انتخاب فیلم‌های جشنواره ونیز، جشنواره‌ای سینمایی راه‌اندازی کنند.




در ژوئن ‌۱۹۳۹ بود که «لویز لومیر»، از بنیانگذاران صنعت فیلم هالیوود پذیرفت تا اولین رییس جشنواره فیلم کن نام بگیرد که قرار بود از اول تا ‌۳۰ سپتامبر برگزار شود. اما حمله آلمان به لهستان و متعاقب آن اعلام جنگ فرانسه و انگلیس علیه آلمان موجب شد تا اولین دوره جشنواره فیلم کن پیش از آنکه آغاز شود پایان یابد.




جشنواره فیلم کن در سال ‌۱۹۴۶ با حمایت وزارت خارجه فرانسه باردیگر راه‌اندازی شد و با وجود آنکه ماهیت اصلی شکل‌گیری آن رقابت با جشنواره ونیز بود، اما مقامات این دو فستیوال در توافقی پنهانی پذیرفتند تا برگزاری هر دو فستیوال در سال‌های متمادی را جشن گرفته و رسمی بدارند.




جشنواره کن در اولین سال برگزاری به موفقیت چشمگیری دست یافت و در سال دوم در پیشرفتی قابل توجه، ‌۱۶ فیلم به بخش رقابتی آن دعوت شدند و تصمیم گرفته شد برای اجرای عدالت، هیات داوران متشکل از یک نماینده از هر کشور باشد.








این رویداد سینمایی معتبر در سال‌های ‌۱۹۴۸ و ‌۱۹۵۰ به علت مشکل بودجه برگزار نشد و در سال ‌۱۹۵۱ بود که به لطف روابط حسنه میان فرانسه و ایتالیا، زمان برگزاری جشنواره کن به بهار منتقل شد و جشنواره ونیز در همان پاییز ماند.




موقعیت جشنواره کن در سال‌های ‌۱۹۶۰ در جهان فرهنگ و هنر تثبیت شد و از آن زمان به‌عنوان معتبرترین جشنواره فیلم در دنیا شناخته می‌شود. از سال ۱۹۵۵ بود که جایزه نخل طلا به عنوان جایزه اصلی این رویداد سینمایی معرفی شد.




برنامه‌های این جشنواره از هفت بخش اصلی مسابقه، خارج از مسابقه، نوعی نگاه، سینه‌فونداسیون، هفته منتقدان، دو هفته کارگردانان و بازار فیلم تشکیل شده است.




بخش مسابقه؛ در این بخش مسابقه معمولا ‌۲۰ فیلم حضور دارند که نامزد دریافت نخل طلا هستند که کسب این جایزه تاثیر بسزایی در فروش آن فیلم در اکران‌های عمومی خواهد داشت.




خارج از مسابقه؛ تعداد زیادی از فیلم‌های سینمایی بلند در این بخش جشنواره به نمایش گذاشته می‌شوند که معمولا فیلم‌هایی هستند که ازسوی هیئت انتخاب برای بخش مسابقه انتخاب نمی‌شوند، اما ازنظر برگزارکنندگان جشنواره کن شایستگی حضور در این جشنواره را دارند. یکی از برنامه‌های این بخش نمایش بخش‌های تدوین‌نشده فیلم‌های درحال تولید کارگردانان مطرح سینما است.




بخش «نوعی نگاه» برای اولین‌بار در سال ‌۱۹۷۸ برگزار شد که به معرفی آثار برجسته سینمای جهان اختصاص دارد. این بخش غیررقابتی است.




بخش «سینه‌فونداسیون» که به مسابقه فیلم‌های کوتاه اختصاص دارد در سال ۱۹۹۸ به برنامه‌های جشنواره کن اضافه شد. حدود ‌۱۵ فیلم کوتاه از سراسر جهان که عموما توسط دانشجویان مدرسه‌های فیلم ساخته شده، توسط جشنواره انتخاب می‌شوند. این بخش هیات داوری جداگانه دارد و سه جایزه به فیلمهای برگزیده اعطا می شود.








بخش «هفته منتقدان» به‌عنوان قدیمی‌ترین بخش جنبی جشنواره کن در سال ۱۹۶۲ پایه‌گذاری شد و توسط انجمن منتقدان فیلم فرانسه اداره می‌شود. این بخش به معرفی آثار فیلم‌سازان جدید جهان می‌پردازد.




بخش «دوهفته کارگردانان» در سال ‌۱۹۶۸ هم‌زمان با اعتصاب‌های سراسری فرانسه که به لغو برگزاری جشنواره کن در آن سال انجامید آغاز به‌کار کرد. این بخش به رادیکال‌ترین بخش جشنواره کن مشهور است و به معرفی فیلم‌های بلند و کوتاه فیلم‌سازان جهان می‌پردازد.




«مارش دو فیلم» و یا همان بازار فیلم از دیگر بخش‌های اصلی جشنواره کن است. بازاریاب‌ها و پخش‌کننده‌های فیلم از سراسر دنیا برای خرید، فروش و گرفتن اجازه پخش جهانی فیلم به کن می‌آیند. این بازار در نوع خودش مهم‌ترین و بزرگ‌ترین بازار فیلم جهان محسوب می‌شود.




از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۴ جایزه‌ای تحت عنوان “جایزه بزرگ جشنواره کن” به برنده بهترین فیلم این رویداد سینمایی اعطاء می‌شد اما در سال ۱۹۶۵ هیئت داروان جشنواره پیشنهاد دادند چایزه‌ی بزرگ جشنواره هر سال با طراحی جدید از یکی از هنرمندان معاصر ساخته شود. در اواخر سال ۱۹۵۴ هیئت مدیره جشنواره کن گروهی از جواهرسازان را برای طراحی “نخل” دعوت کردند و در نهایت «لوچینه لازون» طراحی نخل طلای جشنواره کن را انجام داد.




اولین جایزه نخل طلا در سال ۱۹۵۵ به «دلبرت مان» کارگردان آمریکایی برای فیلم «مارتی» اعطاء شد و تا سال ۱۹۶۴ نخل طلا جایزه اصلی این رویداد سینمایی بود تا اینکه بدلیل برخی مشکلات مرتبط با کپی رایت، جایزه بزرگ دوباره جای نخل طلا را گرفت.




در سال ۱۹۷۵ جایزه نخل طلا دوباره به عنوان جایزه اصلی کن معرفی شد و تا به امروز جایزه سمبولیک این رویداد سینمایی باقی مانده است.




در میان کشورهای برنده نخل طلای کن (نخل طلا بعلاوه‌ی جایزه بزرگ جشنواره) کارگردانان آمریکایی با ۱۹بار کسب این جایزه سینمایی، با اختلافی فاحش پیش‌تاز هستند، «ترنس مالیک» آخرین کارگردان آمریکایی است که در سال ۲۰۱۱ با فیلم «درخت زندگی» موفق به کسب نخل طلای کن شد.








رتبه دوم با ۱۲ نخل طلا در اختیار سینمای ایتالیا قرار دارد که آخرین بار در سال ۲۰۰۱ با فیلم «اتاق فرزند» ساخته «نانی مورتی» موفق به کسب این جایزه شد.




کارگردانان فرانسوی نیز تاکنون ۱۱ بار موفق به نخل طلایی کن شده‌اند که عبدالطیف کشیش» با فیلم «آبی گرمترین رنگ است» در سال ۲۰۱۳ آخرین برنده فرانسوی این جایزه سینمایی معتبر محسوب میشود و کارگردانان انگلیسی نیز ‌۱۰بار کسب نخل طلای کن را تجربه کرده‌اند.




نگاهی به فهرست برندگان جایزه نخل طلای کن نشان می‌دهد، ‌۲۸ و نیم درصد از فیلم‌های برنده‌ نخل طلا، یعنی ‌۱۱ فیلم با موضوع جنگ و درگیری‌های نظامی بوده‌اند که آثار ذیل را شامل می‌شوند: «طبل حلبی» فولکر شلوندروف(‌۱۹۷۹)، «اینک آخر‌الزمان» فرانسیس فورد کوپولا(‌۱۹۷۹)، «کاگه‌موشه» آکی‌را کوروساوا(‌۱۹۸۰)، «مرد آهنین» آندره وایدا (‌۱۹۸۱)، «گمشده» کوستا گاوراس(‌۱۹۸۲)، «وداع با محبوبه‌ام» چن کایگه (‌۱۹۹۳)، «زیرزمین» امیر کاستاریکا(‌۱۹۹۵)، «پیانیست» رومن پولانسکی(‌۲۰۰۲)، «فارنهایت ‌۹/۱۱» مایکل مور(‌۲۰۰۴)، «بادی که به مرغزار می‌وزد» کن لوچ (۲۰۰۶). و «روبان سفید» (۲۰۰۹).




فیلم‌های با موضوع خانوادگی در رتبه‌ دوم، بیشترین آثار برنده‌ نخل طلا قرار دارند که ‌۲۰ درصد، یعنی هفت فیلم را دربرمی‌گیرند: «راه» ساخته‌ یلماز گونی (‌۱۹۸۲)، «ترانه غم‌انگیزی از نارایاما» ساخته‌ شوهی ایمامورا (۱۹۸۳)، «پاریس، تگزاس» ساخته‌ ویم وندرس (‌۱۹۸۴)، «وقتی پدر به ماموریت رفت» ساخته‌ امیر کاستاریکا (‌۱۹۸۵)، «پله فاتح» ساخته‌ بیل آگوست (‌۱۹۸۸)، «رازها و دروغ‌ها» ساخته‌ مایک‌ لی (‌۱۹۹۶)، «اتاق پسر» ساخته‌ نانی مورتی (۲۰۰۱).




فیلم‌های رمانیتک و عاشقانه شامل چهار فیلم، حدود ‌۱۱ و نیم درصد از مجموع فیلم‌های برنده نخل طلا را تشکیل می‌دهند؛ «جنسیت، دروغ‌ها و نوار ویدئو» ساخته‌ استیون سودربرگ (‌۱۹۸۹)، «بهترین نیات» ساخته‌ بیل آگوست (۱۹۹۲)، «پیانو» ساخته‌ جین کمپیون (‌۱۹۹۳)، «مارماهی» ساخته‌ شوهی ایمامورا (‌۱۹۹۷)و «عشق» (۲۰۱۲)




فیلم «طعم گیلاس» ساخته‌ عباس کیارستمی که در سال ‌۱۹۹۷ نخل طلا را کسب کرد، به‌همراه فیلم «ابدیت و یک روز» (‌۱۹۹۸) ساخته‌ «تئو آنجلوپولوس» کارگردان سرشناس یونانی تنها کارگردانانی هستند که طی ‌۳۵ سال اخیر در ژانر مرگ موفق به کسب نخل طلا شده‌اند.




در ژانر فیلم‌های مذهبی، «ماموریت مذهبی» ساخته‌ «رولند جافه» (‌۱۹۸۶) و «زیر خورشید شیطان» ساخته‌ موریس پیالا (‌۱۹۸۷) تنها دو اثر برنده نخل طلای کن هستند.




در ژانر فیلم‌های جنایی، «پالپ فیکشن» ساخته‌ کوئنتین تارانتینو (۱۹۹۴) و «قلبا وحشی» ساخته‌ دیوید لینچ (‌۱۹۹۰) مجموعا ‌۵ و ‌۷ دهم درصد از کل فیلم‌های برنده نخل طلا را تشکیل می‌دهند.








فیلم‌های با موضوع کودکان با دو اثر «کودک» ساخته‌ برادران داردن (۲۰۰۵) و «چهارماه، سه هفته و دو روز» ساخته‌ کریستین مونگیو (‌۲۰۰۷) دراین گزارش دیده می‌شوند.




در زمینه‌ صنعت و اقتصاد دو فیلم «All That Jazz» ساخته‌ باب فاس (۱۹۸۰) و بارتون فینک ساخته‌ برادران کوئن (‌۱۹۹۱)، در بخش فیلم‌های همراه با تخیلات ذهنی دو فیلم «رزتا» ساخته‌ برادران داردن (‌۱۹۹۹) و «رقصنده در تاریکی» ساخته‌ لارس فون تریر (‌۲۰۰۰) و هم‌چنین در بخش فیلم‌های با موضوع محیط‌های آموزشی، دو فیلم «کلاس» ساخته‌ لاورنت کانته (‌۲۰۰۸) و «فیل» ساخته‌ گاس ون سنت (‌۲۰۰۳) از برندگان نخل طلای کن هستند.




شصت‌وهفتمین جشنواره فیلم کن از روز ۱۴ می (۲۴ اردیبهشت) با نمایش فیلم «گریس از موناکو» آغاز به کار خواهد کرد و تا ۲۵ می (چهارم خرداد) ادامه خواهد داشت.

[ad_2]

لینک منبع