بهبـود ســرعت رایانــه‌های قدیمـی

[ad_1]

بهبـود ســرعت رایانــه های قدیمـی

رایانه های قدیمی را با کمترین هزینه, سریع و قدرتمند کنید


از روزی که رایانه خود را خریده‌اید، چند سال می‌گذرد؟ کم‌کم دارید نشانه‌هایی را از کاهش سرعت این سیستم در مواقعی که فشار کار بر آن زیاد است مشاهده می‌کنید. چاره کار چیست؟




باید دست به ارتقای این سیستم بزنید یا به فکر خرید رایانه جدیدی باشید. معلوم است با بودجه‌های محدود دانشجویی، حتما شما ارزان‌ترین گزینه را انتخاب می‌کنید. البته هر کسی ترجیح می‌دهد تا جایی که ممکن است، راه چاره‌ای برای استفاده از رایانه قدیمی‌اش پیدا کند تا برنامه‌ها و داده‌های خود را روی آن حفظ کرده و مجبور به پشتیبان‌گیری با بک‌آپ گرفتن از دیسک سخت رایانه قبلی و انتقال داده و نصب مجدد برنامه‌های نرم‌افزاری مورد نیاز خود روی یک رایانه جدید نشود. یک رایانه معمولی حدود چهار سال عمر مفید دارد. با وجود این، اگر در این مدت آن را در شرایط مناسبی نگهداری کنید، ممکن است بیشتر از اینها نیز عمر کند. البته این موضوع قطعی نیست و به خیلی از عوامل بستگی دارد.




گاهی ارتقای قطعات سخت‌افزاری سیستم می‌تواند کارساز باشد و وضع را بهبود بخشد، اما انجام این کار به صرف وقت و هزینه نیاز دارد. با وجود پیشرفت سریع سخت‌افزارها و افت قیمت سریع قطعات، گاهی خرید یک رایانه جدید مقرون به صرفه‌تر است.




پیش از این که به فکر خرید رایانه جدید بیفتید، هنوز کارهایی هست که شاید با انجام آنها بتوانید روح تازه‌ای به کالبد سیستم قدیمی خود بدمید و سرعت آن را به حالت اولیه‌اش برگردانید. برای این کار در نظر داشتن چند نکته ضروری است. یکی از مهم‌ترین نکات این است که شما چقدر باید هزینه کنید که رایانه‌تان به حالت اولیه‌اش برگردد. اگر سیستم شما یکی از آن سیستم‌های ارزان‌قیمت برای انجام کارهای ساده باشد، مطمئن باشید ارزش ارتقا و صرف هزینه را ندارد، زیرا شما با فناوری قدیمی سطح پایین سر و کار داشته و مجبورید برای بازگرداندن سرعت اولیه سیستم، تعداد زیادی از قطعات را عوض کنید. به همین دلیل ممکن است ارتقای این سیستم قدیمی، به اندازه یک رایانه نو، هزینه روی دستتان بگذارد. البته راه‌های نرم‌افزاری نیز برای این کار هست، اما آن راه‌ها بیشتر برای رایانه‌های خیلی قدیمی کاربرد دارد. اگر رایانه شما زمان خرید جزو سیستم‌های سطح بالا باشد که فکر کنید ارزش ارتقا دادن را دارد، می‌توانید آن را با اضافه کردن مقداری حافظه رم ارتقا دهید.




ارتقای حافظه




افزایش مقدار رم که یکی از ساده ترین راه‌های ارتقای سیستم‌های قدیمی است، می‌تواند در بهبود سرعت آن مؤثر باشد. پیش از شروع به کار باید توجه داشته باشید همه رم‌ها یکسان نیستند. رم مورد استفاده در دسکتاپ با رم لپ‌تاپ‌ها فرق دارد. ابتدا باید تعیین کنید حافظه دستگاه شما از چه نوع و دارای چه سرعتی است. در حال حاضر حافظه رایانه‌ها شامل انواع DDR۱، DDR۲ و DDR۳ است که بیشتر مادربوردها فقط یک نوع از آنها را پشتیبانی می‌کند. در مرحله بعد باید مقدار باس و سرعت آنها را تعیین کنید. پس از فهمیدن پارامترهای مورد نیاز حافظه سیستم خود، باید به این موضوع پی ببرید که مادربورد سیستم شما تا چه مقدار حافظه را مورد پشتیبانی قرار می‌دهد. بعد از انجام این کارها می‌توانید با توجه به نیاز سیستم و بودجه خود به خرید مقدار حافظه‌ای که لازم دارید، از بین ماژول‌های رم موجود در بازار، یکی را انتخاب کنید.




نصب رم




برای نصب رم روی مادربورد دسکتاپ، ابتدا رایانه را خاموش کرده و از برق بکشید. سپس تمام کابل‌ها و لوازم جانبی متصل به آن را قطع کنید. بعد از آن در کناری کیس رایانه را باز کرده و یکی از قسمت‌های فلزی داخل کیس را لمس کنید تا الکتریسیته ساکن بدن شما تخلیه شود. الکتریسیته ساکن می‌تواند قطعات داخلی رایانه شما را معیوب سازد. مادربورد سیستم را که برد الکترونیکی بزرگی است و همه قطعات رایانه به آن متصل می‌شود، پیدا کنید و محل شکاف‌های اتصال یا اسلات ماژول‌های رم را بیابید.




همه مادربوردها دست‌کم تعداد دو یا چهار عدد از این شکاف‌های اتصال حافظه که حدود ده سانتی‌متر طول داشته و ممکن است در رنگ‌های مختلف باشد، روی خود دارند. برای متصل کردن ماژول رم جدید، ضامن‌های کوچک پلاستیکی دو طرف این پایه‌های اتصال حافظه را به پایین بکشید. لبه قسمت فلزی طلایی رنگ ماژول حافظه را که از آنجا رم به شکاف مادربورد متصل می‌شود، با پایه اتصال مماس کنید و روی شکاف پایه قرار داده، نوک انگشتان اشاره و شست دست خود را روی دو طرف ماژول حافظه بگذارید و به پایین فشار دهید. رم با صدای کلیک مانندی جا می‌افتد.




حالا برای اطمینان از جا افتادن ماژول رم در شکاف اتصال، ضامن‌های پلاستیکی دو طرف پایه شکاف رم را بالا بکشید تا در فرو رفتگی نیم دایره دو طرف برد رم جا بیفتد. هنگام ارتقای سیستم، ممکن است چند ماژول رم با مشخصات مشابه اما با ظرفیت‌های متفاوت داشته باشید. برای مثال ممکن است یک ماژول رم ۵۱۲ مگابایتی در یکی از شکاف‌های حافظه از پیش متصل داشته باشید و بخواهید دو عدد ماژول رم دیگر یک گیگابایتی را در دو شکاف اتصال حافظه دیگر نصب کنید. برای این کار باید از نظر انتخاب شکاف‌های اتصال، ترتیبی را رعایت کنید که ما در اینجا راه آن را برای شما توضیح می‌دهیم.




اگر رایانه شما قدیمی و با حافظه‌های DDR است، شما باید ماژول‌های رم را به ترتیب بزرگی اندازه حافظه نصب کنید. در این نوع رایانه‌ها ماژول رم با بیشترین ظرفیت را در شکاف اتصال شماره ۰ (در رایانه پایه‌های شکاف اتصال رم از شماره ۰ شروع می‌شوند)، در مرحله بعد دومین ماژول رم از نظر ظرفیت در شکاف شماره ۱ و ماژول ۵۱۲ مگابایتی را در شکاف شماره ۲ نصب کنید. برای انواع رم جدیدتر DDR، DDR۲ و DDR۳ ترتیب تقدم شکاف‌های اتصال حافظه با روش کدگذاری رنگ‌هایشان شناخته می‌شود. در مثال بالا دو ماژول یک گیگابایتی در شکاف‌هایی با رنگ مشابه نصب می‌شوند (برای مثال A۱ و B۱) و ماژول ۵۱۲ مگابایتی در شکافی با رنگی متفاوت (مثلا A۲) نصب می‌شود.




نکته: این ایده خوبی نیست که رم‌هایی با ظرفیت‌های متفاوت در شکاف‌های اتصال با رنگ‌های مشابه نصب کنید، زیرا این کار می‌تواند ثبات کار رایانه شما را بر هم بزند. حالا مرحله اتصال رم به پایان رسیده است و شما باید برای اطمینان صحت کارکرد، آن را چک کنید.




آزمایش حافظه رم جدید




رایانه شما باید به‌صورت خودکار رم جدید را شناخته و از آن استفاده کند. برای حصول اطمینان از این امر رایانه خود را روشن کنید. در ویندوز ۷ به Statr»»Control Panel»»System و پس از آن به Security بروید. روی View amount of Ram and processor speed کلیک کنید. مقدار حافظه‌ای که سیستم نشان می‌دهد، باید بیشتر از گذشته باشد. موضوع دیگر ۳۲ بیتی یا ۶۴ بیتی بودن سیستم عامل (OS) است. ویندوزهای ۳۲ بیتی فقط می‌توانند تا سه گیگابایت حافظه رم را شناسایی و پشتیبانی کنند، اما ویندوزهای ۶۴ بیتی مقادیر بیشتری رم را شناسایی و پشتیبانی می‌کنند.


جواد ودودزاده

[ad_2]

لینک منبع

فناوری‌های تشخیص هویت

[ad_1]

فناوری های تشخیص هویت

تا سال ها شناسنامه یا کارت شناسایی, مهم ترین مدرک شناسایی برای انجام کارهای اداری بود, اما هر یک از این مدارک به گونه ای بود که امکان جعل و کپی و در نتیجه سوءاستفاده از آنها وجود داشت


تا سال‌ها شناسنامه یا کارت شناسایی، مهم‌ترین مدرک شناسایی برای انجام کارهای اداری بود، اما هر یک از این مدارک به گونه‌ای بود که امکان جعل و کپی‌ و در نتیجه سوءاستفاده از آنها وجود داشت.




چند سالی است برچسب‌های هولوگرام روی مدارک شناسایی نظیر گواهینامه رانندگی یا گذرنامه‌ها قرار می‌گیرد. از آنجا که جعل هولوگرام به مراتب دشوارتر است، این کار به کاهش سوء استفاده و کلاهبرداری رایج در جعل اسناد می‌انجامد.




در چند سال اخیر و با گسترش فناوری‌های دیجیتال، شیوه‌های تشخیص هویت دیگری نیز به‌میان آمد. شاید شناخته‌شده‌ترین این شیوه‌ها را باید در دستگاه‌های تشخیص اثر انگشت و نیز عنبیه چشم دانست. برای نمونه، اکنون در بسیاری از شرکت‌ها و ادارات، دستگاه‌های ثبت حضور و غیاب کارکنان با استفاده از اثرانگشت و نیز تصویر عنبیه چشم ـ که در انسان منحصر به فرد است ـ عمل می‌کنند.




به هر حال فناوری‌ها بسرعت در حال پیشرفت بوده، شیوه‌های جدیدتر و نوآورانه‌تر دیگری هم برای تشخیص هویت مطرح شده‌ است که هر یک از آنها می‌تواند به افزایش دقت در شیوه‌های فعلی و حتی کاربردهای دیگر بینجامد. در ادامه به بررسی پنج نمونه از این فناوری‌ها می‌پردازیم.




بوی بدن




بسیاری از حیوانات نظیر سگ به دلیل برخورداری از حس بویایی بسیار قوی می‌توانند بوی منحصر‌به‌فرد مواد مختلف و نیز انسان‌ها را تشخیص دهند. با این‌که توانایی بویایی انسان به مراتب محدودتر از این حیوانات است، اما فناوری‌های نوین امکان بررسی بوهای مختلف را فراهم می‌سازد.




دانشگاه صنعتی مادرید اسپانیا سال ۲۰۰۹ پروژه‌ای را برای طراحی فناوری تشخیص هویت بر اساس الگوهای شیمیایی موجود در بوی بدن افراد اجرا کرد. هدف اصلی این پروژه، استفاده از بوی بدن در کنار شیوه‌های تشخیص هویت مبتنی بر عنبیه چشم و اثر انگشت بود تا به این ترتیب میزان دقت این شیوه‌ها افزایش یابد. آزمایش‌هایی که تاکنون با استفاده از فناوری تشخیص بوی انسان به انجام رسیده، نشان می‌دهد این شیوه در ۸۵ درصد موارد می‌تواند هویت افراد را بدرستی تعیین کند. با این حال، این فناوری هنوز به بهره‌برداری تجاری نرسیده و مطالعات برای افزایش ضریب دقت آن ادامه دارد.




تلفن همراه




چند سال گذشته شاهد بودیم آژانس امنیت ملی آمریکا به جاسوسی از مکالمات خصوصی شهروندان این کشور و حتی کشورهای دیگر می‌پرداخت. هرچند این اقدام اعتراضات زیادی در پی داشت اما توانست ذهن یک فرد نوآور را به ایده‌ای منحصر به فرد جذب کند. هیسترو بوجینف، دانشجوی دکترای علوم رایانه با بررسی گوشی‌های هوشمند به این نتیجه رسید که حسگرهای موجود در این دستگاه‌ها کارکرد صددرصد مشابه هم ندارند و در نتیجه نتایج هر یک با دیگری اندکی متفاوت است.




با این‌که شاید این یافته در نگاه اول چندان خوشایند نباشد، اما این دانشمند استنباط کرد که می‌توان از این تفاوت منحصر به‌فرد در میان گوشی‌های هوشمند به‌عنوان ویژگی شاخص هر یک از آنها بهره گرفت. او به همراه گروهی دیگر از همکارانش در دانشگاه استنفورد توانست با بررسی دقیق خطاهای منحصربه‌فرد در شتاب‌سنج و میکروفن گوشی‌های هوشمند، یک برنامه برای شناسایی هر یک از آنها بنویسد.




در این میان، گروهی از پژوهشگران دانشگاه فنی درسدن آلمان به شیوه جدیدی برای شناسایی تلفن‌های همراه دست یافتند. هر گوشی همراه دارای یک نویز بسیار جرئی و البته منحصر به فرد در سیگنال‌های ارسالی است. به این ترتیب با تعیین این الگوی نویز می‌توان گوشی‌های مختلف را شناسایی کرد. این فناوری می‌تواند برای تعیین هویت افراد و حتی یافتن گوشی‌های گمشده به کار رود.




ضربان قلب




چندی پیش گروهی از مخترعان کانادایی موفق به طراحی نوعی دستبند شدند که می‌توان از آن به جای وارد کردن گذرواژه در سایت‌های مورد نظر استفاده کرد. هر انسانی الگوی منحصر به‌فردی در ضربان قلب خود دارد. این دستبند حسگر ویژه‌ای دارد که می‌تواند این الگوی ضربان قلب را شناسایی و از آن به‌عنوان گذرواژه ورود به سایت استفاده کند.




این دستبند که نیمی (Nymi) نام دارد اطلاعات لازم را از طریق یک ارتباط بلوتوثی به تلفن همراه هوشمند، رایانه یا حتی در اتاق هتل می‌فرستد. بررسی میزان کارایی و دقت این شیوه در تشخیص هویت نشان داده است که به مراتب کارکرد بهتری نسبت به شیوه تشخیص چهره دارد که در برخی مکان‌ها به‌کار می‌رود.




این دستبند می‌تواند جایگزین کلید و مدارک شناسایی شود، اما ویژگی جالب این وسیله تنها به اینها محدود نمی‌شود. این دستبند یک شتاب‌سنج و ژیروسکوپ دارد که می‌تواند با ارزیابی حرکات مختلف دست، هر حرکت را به دستور خاصی مربوط کند. برای نمونه از این دستورها می‌توان برای باز کردن صندوق عقب خودرو یا روشن کردن تلویزیون استفاده کرد. این دستبند چندکاره قرار است امسال تا قیمت ۹۹ دلار به بازار عرضه شود.




رگ‌های بدن




رگ‌های خونی بدن هر انسان دارای الگویی منحصربه‌فرد است و با تعریف و بهره‌گیری از این الگو می‌توان هویت هر فرد را تشخیص داد. چند ماه پیش یک شرکت نوپا در زمینه فناوری دیجیتال موفق به طراحی سامانه‌ای برای شناسایی پرداخت کننده و استفاده از حساب بانکی یا کارت اعتباری او شد. این دستگاه که BiyoWallet نام دارد، می‌تواند با اسکن سریع رگ‌های کف دست فرد، هویت او را تشخیص دهد و به صورت خودکار، مبلغی را که او باید بپردازد از حسابش کسر کند. این شیوه می‌تواند امکان سوءاستفاده دیگران را از کارت‌های اعتباری فرد به صفر برساند. با این حال شاید این فناوری در آینده کاربردهای دیگری نیز بیابد.




افکار




با این‌که شیوه‌های شناسایی از طریق عنبیه یا چهره بسیار کاربردی است، اما هزینه زیادی به همراه خواهد داشت. در این میان گروهی از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا توانستند به شیوه جدید برای تشخیص هویت از طریق شناسایی الگوی امواج مغزی افراد دست‌یابند.




در این شیوه ـ که NeuroSky MindWave نام دارد ـ یک کلاه دارای حسگرهای ویژه روی سر فرد قرار می‌گیرد. حسگرهای این کلاه می‌تواند امواج مغزی فرد را جذب کند. گفتنی است، سلول‌های مغزی انسان از طریق جریان الکتریکی با هم ارتباط برقرار می‌کنند که بخشی از این جریان از طریق امواج الکتریکی خارج شده از استخوان جمجمه قابل ردگیری است.




دانشمندان برای سنجش میزان کارایی این سامانه از چند نفر خواستند روی انجام یک کار بخصوص نظیر تنفس یا بالا و پایین کردن انگشتان خود فکر کنند. نتیجه امواج مغزی افراد در بیشتر موارد مشابه بود. در مرحله بعدی دانشمندان از آنها خواستند به مدت ده ثانیه روی یک موضوع منحصر به فرد نظیر ترانه مورد علاقه خود فکر یا ورزش مورد علاقه‌شان را تجسم کنند.




امواج مغزی جمع‌آوری شده از این تفکرات منحصربه‌فرد شرکت‌کنندگان با هم متفاوت بود. سپس این دانشمندان برنامه‌ای رایانه‌ای تعریف کردند و این بار هر شرکت‌کننده می‌توانست با فکر کردن به همان موضوع قبلی، هویت خود را به سامانه نشان دهد. استفاده از این شیوه می‌تواند برای ورود به وبسایت‌های مختلف کاربرد داشته باشد. هزینه اندک این شیوه نسبت به دیگر شیوه‌های نوین تشخیص هویت را باید از اصلی ترین مزیت‌های آن برشمرد.




خدمات شگفت‌انگیز هتلی فقط با تلفن همراه




چند سالی است کلیدهای دیجیتال ویژه، جایگزین کلیدهای فلزی بسیاری از هتل‌های دنیا شده‌است، اما ظاهرا این پایان استفاده از فناوری دیجیتال در زمینه تشخیص هویت مسافران مقیم هتل نبود. چندی پیش یکی از مشهورترین هتل‌های زنجیره‌ای دنیا اعلام کرد در آینده‌ای نزدیک، مشتریانش می‌توانند از تلفن همراه خود به‌عنوان کلید در اتاق استفاده کرده، حتی پیش از ورود، اتاق خود را انتخاب کنند.




برای این کار، ابتدا مشتری باید برنامک ویژه‌ای روی تلفن همراه هوشمند خود نصب کند. این برنامک می‌تواند هویت مشتری را تشخیص دهد و در نتیجه او بدون استفاده از کلیدهای معمول در اتاق خود را باز‌و‌بسته کند. همچنین تا ۲۴ ساعت پیش از ورود به هتل می‌تواند اتاق مورد نظر و خدماتی را که می‌خواهد رزرو کند. این فناوری تا پایان سال ۲۰۱۴ میلادی در دسترس خواهد بود.




این شرکت هتلداری همچنین در نظر دارد تا پایان سال ۲۰۱۶ خدمت دیگری به این مجموعه همراه اضافه کند و آن امکان انجام همه امور مربوط به رزرو اتاق پیش از ورود به هتل است. در این صورت حتی دیگر نیازی به پر کردن فرم‌های مختلف در پذیرش هتل نیست و هر مسافر می‌تواند به طور مستقیم از در ورودی هتل وارد اتاق خود شود.


صالح سپهری‌فر

[ad_2]

لینک منبع

تاخت و تـاز ارابـه رادئـون

[ad_1]

تاخت و تـاز ارابـه رادئـون

پیکربندی کارت های گرافیک رادئون با روش کراس فایر


پیکربندی گرافیکی اس.ال.آی انویدیا وکراس‌فایر شرکت AMD به گونه‌ای است که شما می‌توانید با اضافه کردن چند کارت گرافیک (تا چهار کارت گرافیک) به صورت یک مجموعه واحد به یک سیستم رایانه دسکتاپ کارایی رندر بازی‌ها را در سیستم خود افزایش دهید. هر چه تعداد کارت‌های گرافیک بالا برود، کار پیکربندی سخت‌تر می‌شود.


در این حالت، مقیاس و محاسبات سیستم سخت تر شده و مشکلات مربوط به درایور یا گرداننده های نرم افزاری و پردازنده سیستم شما را بیشتر درگیر خود می کند. اگر از ما بپرسید، می گوییم پیکربندی دو کارت گرافیک برای کارایی گرافیک های متعدد در بازی ها (multi-GPU gaming performance) ایده آل است.




روش کار




برای این کار باید دو یا سه کارت گرافیک AMD را در حالت کراس فایر روی یک مادربورد منطبق با این قابلیت نصب کرده یا به همین صورت دو یا چند کارت گرافیک جی فورس انویدیا را به حالت پیکربندی اس.ال.آی روی مادربوردی که قابلیت انطباق با آن را دارد به کار ببرید. ما در اینجا می خواهیم روش کراس فایر کردن دو عدد کارت AMD رادئون R۹ ۲۹۰X را برای شما شرح دهیم.




قطعات مورد نیاز




۱ـ یک مادر بورد قابل انطباق با پیکربندی چند گرافیک کراس فایر. تقریبا هر کارت گرافیکی که شکاف های پایانه اتصال یا اسلات پی.سی.آی اکسپرس PCIe x۱۶ متعدد داشته باشد می تواند کراس فایر شود، اما هر مادربورد اینچنینی قابل انطباق با انفورس انویدیا نیست.




نکته: اگر از یک پردازنده AMD برای اجرای بازی های رایانه ای استفاده می کنید، چیپ ست های سری ۹۰۰ شرکت AMD همزمان با پیکربندی کراس فایر، پیکربندی چند گرافیک اس.ال.آی را نیز مورد پشتیبانی قرار می دهند.




۲ـ پردازنده Intel Core i۷-۴۹۶۰X Ivy Bridge-E ۳.۶GHz که همه هسته های آن روی چهار گیگاهرتز کلاک شده اند و حدود سه میلیون و ۳۹۰ تومان قیمت دارد.




۳ـ مادربورد ASUS – RAMPAGE IV BLACK EDITION با چیپ ست X۷۹ که حدود یک میلیون و ۷۴۰ هزار تومان قیمت دارد.




۴ـ ۱۲۸ گیگابایت فضای ذخیره داده وضعیت جامد (SSD) که قیمتی معادل ۳۷۰ هزار تومان دارد.




۵ـ منبع تغذیه یا پاور (PSU) با توان ۱۲۰۰ وات با قیمت یک میلیون و ۳۸۸ هزار تومان




۶ـ دو عدد کارت گرافیک رادئون R۹ ۲۹۰X که قیمت هر عدد یک میلیون و ۵۹۵ هزار تومان است.




پیشنهاد ما برای کارت گرافیک، اسب بخار بازیخوری رادئون R۹ ۲۹۰X شرکت ای.ام.دی است که توانایی ارائه رزولوشن ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ را در حالت پیکربندی کراس فایر دارد و از قابلیت های برجسته آن می توان فناوری صدای واقعی (AMD TrueAudio) و چهار گیگابایت حافظه را برشمرد.




این دو کارت، گرمای فوق العاده زیادی تولید می کنند. به همین دلیل ابتدا دو کارت را روی دو پایانه اتصال نزدیک به هم نصب کردیم تا اثرگذاری دمای ۹۵ درجه (همان مرز محدودیت دمای این کارت گرافیک) روی این دو کارت را بررسی کنیم. امروزه قطعات جانبی کراس فایر از قبیل انگشتی ها / متصل کننده ها / پل ها دیگر به تاریخ پیوسته اند، چرا که همه داده ها از طریق شکاف پایانه پی.سی.آی. اکسپرس فرستاده می شود.




تاخت و تاز ۰/۵ گیگابایت بر ثانیه ای (Gbps) هر دوی این کارت ها از طریق یک حافظه عظیم چهار گیگابایتی که ۵۱۲ بیتی است، صورت می گیرد. این قابلیت باعث می شود این دو کارت گرافیک هنرنمایی فوق پیشرفته ای حتی بالاتر از سطوح کارایی جی فورس جی.تی.ایکس ۷۸۰ و تایتان را ارائه کنند. در این شرایط هر کاربری با داشتن یک صفحه نمایش با رزولوشن ۲۵۶۰ در ۱۴۴۰ پیکسل می تواند بازی هایش را با تنظیماتی که برای کیفیت بالا صورت پذیرفته، با داشتن دو کارت گرافیک اجرا کند. بازی فراتر از معنی (Ultra high definition gaming) در رزولوشن غول آسای ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ مافوق اچ دی نامیده می شود. هنگامی که یک سیستم پیکربندی چند گرافیکی کراس فایر راه اندازی می کنید، به چهار عدد اتصال برق برای برق رسانی به کارت ها نیاز دارید.




نکته: همیشه صفحه نمایش را به کارت گرافیک نزدیک تر به پردازنده متصل کنید.




نصب سخت افزارها




نصب همه کارت های گرافیک رادئون ای.ام.دی واقعا آسان است و فقط کافی است کارت درست روی شکاف پایانه اتصال مادربورد بنشیند و اتصالات خارجی برق شش یا هشت پین PEG آن درست وصل شود. ترجیحا منبع تغذیه برقی تهیه کنید که این اتصالات پی.سی.آی ـ ای پی.ای.جی را به صورت محلی داشته باشد. (تبدیل آنها از یک اتصال دهنده مولکس لوازم جانبی آنو ۲۰۱۳ خیلی جالب نیست)




حالا درایورهای مربوط به کارت ها را دانلود کنید. وقتی این کار انجام شد، باید ویندوز را ریبوت کرده، سپس آخرین گرداننده های ATI Catalyst را نصب کنید که پس از ریبوت شدن مجدد، همه چیز باید در پنجره کراس فایر پدیدار شده که نشان دهنده فعال شدن حالت CFX است. در این حالت به هیچ پیکربندی دیگری نیاز نیست، مگر این که بخواهید از طریق تنظیمات به ارتقایی بیشتر دست یابید. برای انجام این کار می توانید پنجره Catalyst Control Center را باز کنید.




اورکلاک کردن سیستم




حالا باید مرتب وضع کشش جریان برق اندازه گیری شده پس از نصب کارت های گرافیک به صورت کراس فایر ایکس را زیر نظر داشته باشید.




روش اندازه گیری حرارت




ابتدا باید گرافیک را (نه پردازنده) زیر بار فشار کار قرار دهید. اندازه گیری وات برق مصرفی پیش و پس از این کار به ما می گوید گرافیک چقدر کشش جریان برق زیر فشار بار کاری را داشته است. سیستم ما بر اساس پردازنده شش هسته ای آیوی بریج Intel Core i۷-۴۹۶۰X Ivy Bridge-E ۳.۶GHz بر پایه پلتفرم X۷۹ بنا نهاده شده و تشنه مصرف انرژی است. تنظیمات آن روی ۶ / ۴ گیگاهرتز برای همه هسته های پردازشی اورکلاک (ارتقا از طریق دستکاری تنظیمات) قرار دارد. قدم بعدی این است که قابلیت صرفه جویی مصرف برق برای این پردازنده و مادربورد باید غیرفعال شود تا ضمانتی برای نتایج مداوم بنچ مارک باشد. کشش جریان برق محاسبه شده در حالت تک GPU و حالت دو گرافیکه کراس فایر ایکس به شرح زیر بوده و تفاوت آن در دو حالت کاملا مشهود است:




الف ـ کشش جریان برق کارت گرافیک تک AMD Radeon R۹-۲۹۰X




۱ـ حالت بیکاری سیستم = ۱۲۰وات




۲ـ درحالت تحت استرس قرار دادن کامل جی پی یو= ۳۹۶ وات




ب ـ کشش جریان برق با پیکربندی دو گرافیک (۲-way)کراس فایر ایکس


AMD Radeon R۹-۲۹۰X




۱ـ در حالت بیکاری سیستم= ۱۳۰ وات




۲ـ زیر بار فشار کاری کامل= ۶۶۱ وات




در مورد پاور، منبع تغذیه ۵۵۰ تا ۶۰۰ وات برای کار کارت گرافیک رادئون R۹-۲۹۰X تکی و مقدار ۸۰۰ وات برای کار این کارت گرافیک در حالت پیکربندی دو گرافیک کراس فایر ایکس کافی است. اگر قصد دارید سیستم را اورکلاک کنید، به یک پاور خوب ۱۲۰۰ واتی نیاز دارید. اگر پاور شما نتواند زیر بار کاری حداکثر از پس تامین برق سیستم برآید، ممکن است حالت های زیر برای سیستم شما پیش بیاید:




ـ کارایی ۳D بد




ـ توقف ناگهانی بازی ها




ـ ریست شدن و خاموش شدن (شات داون) ناگهانی سیستم




ـ هنگ کردن سیستم هنگام بازی




ـ بار اضافی روی پاور ممکن است به سوختن پاور و قطعات سیستم منجر شود.




پس حتما هنگام اورکلاک کردن سیستم بازی قدرت پاور را در نظر داشته و مرتب کشش جریان برق و حرارت قطعات سیستم را زیر نظر داشته باشید. ۴۰ درجه سانتی گراد حرارت بسیار خوبی برای سیستم محسوب می شود. مقدار ۵۰ درجه خوب است، اما در حرارت های بالاتر توصیه می کنیم حتما از یک نرم افزار کاربردی (اپلیکیشن) برای مانیتور کردن حرارت پردازنده و کارت گرافیک کمک بگیرید.


جواد ودودزاده

[ad_2]

لینک منبع