عروس ـ خواهر شوهر، ورژن وایبری!

[ad_1]

عروس ـ خواهر شوهر, ورژن وایبری

این روزها موج نرم افزارهای ارتباطی تلفن همراه سبک زندگی و نوع ارتباطات همه افراد را تحت تاثیر قرار داده است


این روزها موج نرم‌افزارهای ارتباطی تلفن همراه سبک زندگی و نوع ارتباطات همه افراد را تحت تاثیر قرار داده است.




کافی است نگاهی به اطراف خود بیندازید تا افراد زیادی را ببینید که ساعت‌های زیادی از وقت خود را صرف حضور در این شبکه‌های اجتماعی می‌کنندT اما این ارتباطات مجازی هم مانند هر تکنولوژی دیگری در کنار مزایا و محاسن‌اش، معایبی دارد و گاه می‌تواند مشکلاتی را در روابط خویشاوندی ایجاد کند.




بهزاد تریوه، روانشناس و مشاور خانواده به شما می‌گوید که چطور با رعایت اعتدال و داشتن مهارت‌‌های لازم می‌توانید این مسئله را به خوبی مدیریت و از ایجاد مشکلات پیشگیری کنید.




دلخوری‌های دعوت مجازی




دعوت‌ کردن فامیل و تبریک به اقوام در شبکه‌های اجتماعی از مسائلی است که ممکن است گاهی در روابط شما دردسرساز شود. کار به جایی رسیده که بعضی افراد برای در ارتباط بودن با اعضای خانواده، اقوام و خویشاوندان و حتی دعوت‌ و تبریک مناسبت‌ها از این شبکه‌های ارتباطی استفاده می‌کنند این احتمال وجود دارد که عده‌ای از اقوام که در این گروه‌ها عضو نیستند در دعوت‌ها از قلم بیفتند یا از روی عادت فراموش کنیم مناسبتی را از راهی دیگر به آنها تبریک بگوییم و دلخوری و گلایه پیش بیاید.






بنابراین اگر از این طریق اقوام و فامیل را دعوت می‌کنید یا مناسبتی را تبریک می‌گویید، دقت کنید افرادی که در این شبکه‌ها عضو نیستند را از قلم نیندازید. می‌توانید فهرستی از افرادی که باید دعوت‌شان کنید را بنویسید و افرادی که عضو شبکه یا گروه شما نیستند را تلفنی دعوت کنید. حواس‌تان باشد فعالیت در این نرم‌افزارها و شبکه‌ها سبب کمتر شدن صله‌رحم و دیدار با اقوام و آشنایان نشود.




اقوام در سفرهای شما سرک می‌کشند؟




گاهی پیش می‌آید که به سفر یا مهمانی‌ رفته‌اید و یکی از عکس‌های این سفر را در شبکه‌های اجتماعی مثل فیس‌بوک، لاین و… به اشتراک گذاشته‌اید. ناگهان یکی از اقوام و خویشاوندان که جزو دوستان شما در این شبکه‌های اجتماعی است و در جریان این سفر یا مهمانی نبوده هنگامی که این عکس را می‌بیند با گوشه و کنایه یا متلک از شما گلایه‌ می‌کند که چرا او را در جریان نگذاشته‌اید.




در گام اول باید حدود روابط خود را با اعضای فامیل مشخص کنید؛ اینکه هر کسی تنها افراد مهم و نزدیک را در جریان همه مسائل قرار می‌دهد امری کاملا طبیعی است. اگر فکر می‌کنید فردی که از شما گلایه می‌کند به هر دلیلی لازم نبوده در جریان باشد پس لزومی ندارد بابت این مسئله توضیح خاصی به او بدهید. این رفتار شما باعث می‌شود او به حدود روابط‌ با شما پی ببرد. مناسب‌ترین پاسخ می‌تواند این باشد: «من فکر نمی‌کردم لازم باشد شما را در جریان بگذارم اما اگر فکر می‌کنی دوست داری دفعه‌های بعد مرا همراهی کنی، اگر امکانش باشد حتما به تو اطلاع می‌دهم.»




اگر می‌خواهید این موضوع دوباره تکرار نشود رودربایستی را کنار بگذارید، حتی اگر در این بین دلخوری و رنجشی پیش بیاید باز هم از قاطعیت خود کم نکنید چون ممکن است طرف مقابل‌تان دفعه بعد پایش را فراتر بگذارد و کنترل شرایط برای شما سخت‌تر شود. اگر شما باید او را در جریان می‌گذاشتید اما به هر دلیلی فراموش کردید کوتاهی از جانب شما بوده است، باید محترمانه موضوع را برایش توضیح دهید. اگر از این مسئله دلخور شده نهایت تلاش‌تان را به‌کار ببرید تا از دلش در بیاورید.




در انتخاب عکس دقت کنید




ممکن است از سوی اقوامی که جزو دوستان شبکه‌های اجتماعی شما هستند نظرات منفی یا مثبتی را در مورد عکس‌هایی که به اشتراک گذاشته‌اید، دریافت کنید. شاید بعضی از آنها برای‌تان خوشایند و بعضی برای‌تان ناخوشایند و ناراحت‌کننده باشند.




برای اینکه کامنت‌های کمتری درباره نوع پوشش و ظاهرتان از اقوام و فامیل دریافت کنید، باید در انتخاب عکسی که برای پروفایل انتخاب می‌کنید و همچنین عکس‌هایی که به اشتراک می‌گذارید، دقت کنید. سعی کنید ظاهر و پوشش‌تان در عکس‌ها همان‌گونه‌ای باشد که اقوام انتظارش را دارند. در غیر این صورت طبیعی است که نظرشان را راجع به این مسئله بگویند.




هنگام انتخاب عکس تنها به جذابیت آن فکر نکنید. عکس پروفایل شما به نوعی نشان‌دهنده شخصیت شماست بنابراین عکسی را انتخاب کنید که با شخصیت، تحصیلات و موقعیت اجتماعی‌تان متناسب باشد. با همه این تفاصیل اگر کامنت نه‌چندان خوشایندی دراین‌باره از یکی از اقوام دریافت کردید بهتر است خنثی باشید و با لبخند از او تشکر کنید. با لحنی دوستانه به او بگویید: «ممنون. برایم باارزش است که برایت اهمیت داشته‌ام که نظرت را به من گفتی.» لحن‌تان به‌گونه‌ای باشد که او حس نکند شما از او عصبانی هستید.




عده‌ای به نظراتی از این دست بیش از حد اهمیت می‌دهند و از نظرات منفی به‌شدت می‌رنجند؛ در این صورت می‌توانید نظر چند نفر دیگر را هم بپرسید. اگر آنها هم نظر آن فرد را تایید کردند از موضع‌تان کوتاه بیایید و آن را اصلاح کنید.




خودنمایی ممنوع!




بعضی افراد به خاطر اینکه با اقوام و خویشاوندان در شبکه‌های اجتماعی در ارتباطند مدام عکس پروفایل خودشان را عوض می‌کنند یا اینکه برای جلب توجه عکس‌ها و متن‌های خاصی را به اشتراک می‌گذارند. اگر یکی از اقوام شما چنین رفتاری دارد چندان جالب نیست که بخواهید این مسئله را به روی او بیاورید یا در قالب کنایه به او گوشزد کنید.




حتما این نیاز را در خود می‌بیند که این کار را انجام می‌دهد. اگر احتمال می‌دهید جنبه صحبت درباره این موضوع را ندارد و از دست‌تان ناراحت می‌شود، نسبت به این مسئله بی‌تفاوت باشید. درصورتی‌که به هر دلیلی لازم دیدید با او در این باره صحبت کنید، بهتر است این مکالمه در فضای مجازی نباشد چون ممکن است سوءتفاهمی ایجاد شود. سعی کنید بازخورد شما طوری باشد که هم حق مطلب را ادا کنید و هم او را نرنجانید. مثلا به او بگویید: «ما خوشحال می‌شویم هر روز یک چهره تازه از شما ببینیم اما زیادش هم خیلی خوب نیست.»




اگر خود شما در تغییر عکس پروفایل‌تان زیاده‌روی کرده‌اید و یکی از اقوام این نکته را به شما گوشزد می‌کند، علت انجام این کار را از خودتان بپرسید. از کسی که این بازخورد را به شما داده تشکر کنید .




عجولانه دوستی‌ها را قطع نکنید




گاهی ممکن است با یکی از اقوام و خویشاوندان‌تان که در شبکه‌های اجتماعی جزو دوستان شما هم هست به مشکلی بربخورید و کار به بحث، دعوا و قهر بکشد. بعضی افراد در چنین موقعیت‌هایی سریعا آن فرد را unfriend یا block می‌کنند. این کار در نرم‌افزارها و دنیای مجازی به سادگی فشار دادن یک دکمه ممکمن است اما در دنیای حقیقی و روابط واقعی به‌خصوص روابط فامیلی فرآیند پیچیده و حساسی محسوب می‌شود. این اقدام احساسی‌ترین و هیجانی‌ترین واکنشی است که می‌توان هنگام ایجاد مشکل با یکی از اقوام یا دوستان نشان داد.




برای اینکه بتوانیم از ایجاد مزاحمت‌های احتمالی جلوگیری کنیم چنین امکانی در نرم‌افزارها برای‌مان فراهم شده است اما بعضی افراد برای خالی کردن خشم خود از این امکانات استفاده می‌کنند. مشکلات ایجاد شده بین افراد در دنیای حقیقی فرآیند پیچیده‌ای است. افراد در این حین ناراحت و دلخور می‌شوند، پرخاش می‌کنند یا دچار خشم فروخورده شده، افسرده می‌شوند و بعد از طی این مراحل تصمیم می‌گیرند مدتی از آن شخص دور باشند، با او صحبت کرده و دلخوری را رفع یا قهر کنند و…




هنگامی که در دنیای مجازی فردی را حذف می‌کنید این ذهنیت برای طرف مقابل ایجاد می‌شود که شما برای همیشه او را کنار گذاشته‌اید. در صورتی که شاید مسئله و موضوع تا این اندازه حاد نبوده باشد. با این کار شما نمی‌توانید تمام منظور، حس و هیجان‌تان را به طرف مقابل نشان دهید. بنابراین حواس‌تان باشد به سرعت در این دام نیفتید چون با گذشت زمان به‌طور حتم عصبانیت شما فروکش می‌کند و تنها شرمساری برای‌تان باقی می‌ماند. پس سعی کنید خونسردی و آرامش‌تان را حفظ کنید. صبور باشید و از فضای مجازی خارج شوید.اجازه دهید خشم‌تان فروکش کند. بعد از چند ساعت فکر کنید و ببینید از چه راه دیگری می‌توانید مشکل را حل کنید.




اگر یکی از اقوام شما را unfriend یا block کرد و بعد از مدتی با او روبه‌رو شدید بهترین نحوه برخورد این است که خنثی باشید. به‌هیچ‌وجه واکنش طلبکارانه نشان ندهید و با طعنه و کنایه این موضوع را برای او یادآوری نکنید. اجازه دهید زمان بگذرد و یخ ارتباط‌تان باز شود. در فضایی آرام و دوستانه دلیل این مسئله را از او بپرسید. اگر دلیلش منطقی بود از او عذرخواهی کنید و بخواهید هرگاه از دست شما ناراحت شد این مسئله را با شما درمیان بگذارد تا بتوانید آن را حل و فصل کنید.




برای جلوگیری از ایجاد مشکل و دلخوری در فضای مجازی این نکات را در نظر داشته باشید:




۱- موضوعات مهم را از طریق چت با دیگران در میان نگذارید.




۲- مسائل خصوصی و نیمه‌خصوصی‌تان را در گروه مطرح نکنید؛




۳- در انتخاب طنزها و لطیفه‌هایی که می‌فرستید دقت کنید؛ محتوا و مفهوم آنها نباید به شغل، ملیت یا مذهب خاصی توهین کند.




وقتی دوست ندارید در گروه‌های وایبر باشید




گاهی پیش می‌آید که یکی از اقوام و فامیل در وایبر گروهی را تشکیل داده و شما را در آن عضو می‌کند. شاید شما به هر دلیلی خوش‌تان نمی‌آید در این گروه عضو باشید. رک‌گویی یکی از زیباترین صفات بشری است اما متأسفانه در فرهنگ ما خیلی رفتار پسندیده‌ای به‌شمار نمی‌رود.




با همه این اوصاف اگر به هر دلیلی مایل نیستید در این گروه عضو باشید رودربایستی را کنار بگذارید و با یک عذرخواهی مودبانه آن گروه را ترک کنید. اگر بعد از آن مورد انتقاد اعضای فامیل قرار گرفتید خیلی محترمانه دلایل‌تان را برای‌شان توضیح دهید؛به‌نحوی که از شما دلخور نشوند.


زینب رئوفی

[ad_2]

لینک منبع

۷ عوامل کلیدی موفقیت سایت

[ad_1]

۷ عوامل کلیدی موفقیت سایت

اغلب دوستانی که برای مشاوره به من مراجعه می کنند می گویند «یک ایده خوب برای فروش آنلاین دارم یک سایت شیک و جذاب لازم دارم بعد از اینکه سایت را راه اندازی کردم مردم به سایتم سر می زنند و از من خرید می کنند چون ایده فوق العاده ای دارم


اغلب دوستانی که برای مشاوره به من مراجعه می‌کنند می‌گویند: «یک ایده خوب برای فروش آنلاین دارم. یک سایت شیک و جذاب لازم دارم. بعد از اینکه سایت را راه‌اندازی کردم مردم به سایتم سر می‌زنند و از من خرید می‌کنند چون ایده فوق‌العاده‌ای دارم. تنها چیزی که لازم دارم این است که ببینم چطور می‌توانم سایتم را بین مردم تبلیغ و معرفی کنم!»




دو ایراد اساسی در این کلیشه ذهنی وجود دارد. نخست اینکه فرآیند فروش و بازاریابی آنلاین مدل خاصی دارد که باید رعایت شود. بنابراین فرآیند واقعی، از چیزی که در ابتدا به نظر می‌رسد پیچیده‌تر است. اشکال دوم این است که این دوستان خودشان را از این معادله حذف کرده‌اند!








گاهی مدیران و کارآفرینانی نزد ما می‌آیند و تحت تاثیر عملکرد و محتوای سایت «مدیر سبز» از ما تقاضا می‌کنند چیزی شبیه آن برایشان بسازیم. ما به این افراد می‌گوییم ۸۰ درصد موفقیت سایت ناشی از شیوه مدیریت آن است نه ظاهر یا نرم‌افزار آن! ولی مردم از بیرون تصور دیگری دارند.




تقلید سایت کار راحتی است. آیا می‌دانید فقط در ایران چند نفر از قالب سایت برایان تریسی کپی کرده‌اند؟ ولی آیا موفقند؟ اما مدیریت سایت چطور؟ این راز بین ما و شما بماند: کسانی که خودشان را از معادله وب‌سایت حذف کرده‌اند، اغلب شکست می‌خورند. کلیشه ذهنی آنها اینست: «اینترنت یک فناوری پیشرفته است که برای آسان کردن کارها آمده است و این روزها کامپیوترها خودشان می‌توانند خیلی کارها بکنند. فقط کافی است که کامپیوتر را روشن و به اینترنت وصل کنید و یک سایت شیک و نرم‌افزار قدرتمند داشته باشید. بقیه ماجرا خودش رو به راه می‌شود.» و بقیه ماجرا رو به راه نمی‌شود چون سایت ساختن کافی نیست. نقش خودتان بیشتر از سایت است!




مهمترین عوامل موفقیت یک سایت کدامند؟




اگر از شما بپرسند مهمترین عوامل موفقیت یک سایت چیست چه پاسخی دارید؟ ایده خوب؟ زیبایی؟ مطالب مفید؟ بازدیدکنندگان فراوان؟ کدامیک؟ نظرات مختلفی در این زمینه وجود دارد. بعضی معتقدند پاسخ این سوال بستگی به این دارد که درباره چه نوع سایتی صحبت می‌کنیم. به عنوان مثال می‌توان پرسید آیا مهمترین عامل موفقیت یک سایت خبری با موثرترین عامل کامیابی یک سایت هنری یکسان است؟ شما چه فکر می‌کنید؟




یک راه برای یافتن پاسخ این سوال آن است که تجربیات موسسان و گردانندگان موفق‌ترین سایت‌های وب در اینترنت را بررسی کنیم و کنار هم بگذاریم. البته در مورد هر یک از این سایت‌ها باید توجه کنیم که ممکن است تصادفا یک عامل خاص مثل «داشتن ایده بکر و جالب» بسیار چشمگیر باشد. این موضوع ممکن است باعث شود که تصور کنیم همان عامل، مهمترین دلیل موفقیت آن سایت بوده است. اما گاهی مشاهده می‌کنیم که ایده تکراری است اما سایت با موفقیت چشمگیری روبرو می‌شود.




سایت جستجوگر گوگل اولین موتور جستجو در اینترنت نبود، پیش از آن مدتها یاهو یکه تاز میدان بود. قبل از راه‌اندازی سایت فیس‌بوک نیز چندین شبکه اجتماعی دیگر نیز در اینترنت برپا شده بودند و میلیون‌ها کاربر داشتند. پس چرا این دو به چنین موفقیتی رسیدند؟ سایت گوگل حتی طراحی ساده‌ای دارد. بدون شک سایت‌های بسیاری را می‌توان در اینترنت پیدا کرد که در عین سادگی بسیار زیباتر از گوگل هستند. پس شاید زیبایی هم به تنهایی مهمترین عامل موفقیت نباشد.




خوشخبتانه مدیران و گردانندگان خیلی از سایت‌های موفق بعد از تثبیت موقعیت خود در اینترنت اقدام به انتشار کتاب‌ها و یا مقالاتی درباره داستان موفقیت خود کرده‌اند. حال می‌خواهیم چکیده‌ای از مهمترین عوامل موفقیت یک وب‌سایت را که برآیند نظرات بسیاری از پیشگامان دنیای اینترنت را با هم مرور کنیم. تقریبا همه این عوامل مهم هستند و ترتیب آنها در اینجا چندان مهم نیست.




۱. طراحی شیک و جذاب




طراحی گرافیکی زیبا و چشمگیر مسلما در جذب مخاطب تاثیر دارد. البته این عامل به تنهایی تاثیر زیادی در موفقیت یک سایت ندارد حتی اگر در شروع کار، توجه زیادی از کاربران را جلب خود کند. یک سایت زیبا که از نظر محتوایی ضعیف باشد و یا از نظر کارایی فایده اندکی به کاربران خود برساند به زودی از فهرست سایت‌هایی که مردم دوست دارند مرتب به آنها سر بزنند خط می‌خورد. سایت نباید یکبار مصرف باشد.




۲. کاربران فعال




بزرگان و پیشگامان وب معتقدند کاربرانی که بازمی‌گردند باارزش‌ترین دارایی یک سایت هستند. به همین دلیل همه تلاش‌های یک سایت موفق باید معطوف به دو هدف باشد: جذب مخاطبان تازه و حفظ بازدیدکنندگان قبلی (بازگرداندن کاربرانی که قبلا یک بار به سایت شما آمده‌اند). واضح است که همه تلاش‌های یک سایت مثل ارتقا کیفیت و تنوع خدمات و یا زیبایی آن با هدف کسب رضایت کاربران است. بنابراین تا کاربرانی نباشند، سایر هدف‌های یک سایت نیز معنا و مفهومی پیدا نمی‌کند. تجربه نشان داده که سایت‌هایی که مخاطب دائمی و کاربران فعال و وفاداری ندارند، خیلی زود به سمت کاهش فعالیت و حتی خاموشی کامل حرکت می‌کنند.






۳. بودجه و درآمد سایت




یک عامل مهم دیگر در موفقیت سایت وب، داشتن بودجه است. راه‌اندازی یک سایت ممکن است در ابتدای کار بسیار کم‌هزینه به نظر برسد. یک کامپیوتر معمولی، یک خط اینترنت پرسرعت، یک دامین، یک میزبان (هاست) ارزان قیمت و یک نرم‌افزار CMS اپن سورس با قالب رایگان می‌تواند منجر به راه‌اندازی یک سایت با حداقل بودجه ممکن شود. اما این تازه شروع داستان است.






بسیار از سایت‌های وب پس از چندماه فعالیت متوقف می‌شوند، تنها به این دلیل ساده که توجیه اقتصادی ندارند. البته می‌توان بعضی از سایت‌های شخصی یا وبلاگ را تنها با اتکا به عناصری چون عشق به نوشتن مدتی اداره کرد، اما حتی در چنین مواردی نیز ممکن است بعد از مدتی، انگیزه صاحب سایت برای به روز نگه داشتن آن به شدت کاهش یابد. هدف یک سایت هرچه باشد، چه انتفاعی و چه غیر انتفاعی، به ناگزیر نیازمند بودجه و توجیه اقتصادی است.




۴. بازاریابی و رتبه در موتورهای جستجو




یک عامل مهم دیگر در موفق شدن یک سایت، تبلیغ خودش در سایر پایگاه‌های اینترنتی، به ویژه در موتورهای جستجو است. روش رایگان برای ظاهر شدن در نتایج موتورهای جستجو، رعایت نکات دقیقی است که از سوی سازندگان این موتورها به عنوان راهکارهای افزایش رتبه سایت منتشر شده است. این روزها سایت گوگل با در اختیار داشتن حدود ۷۰ درصد بازار جستجوهای اینترنتی همچنان به عنوان مهمترین سکوی تبلیغ و معرفی یک سایت مطرح است.






سایتی که برنامه مشخصی برای تبلیغ و بازاریابی خود ندارد، در کهکشان اینترنت نسبتا ناشناخته خواهد ماند، حتی اگر بسیار بزرگ باشد. بنابراین به فکر یک برنامه مدون و حساب شده برای معرفی سایت خود در اینترنت باشید. نگویید سایتم به تدریج و خود به خود (به دلیل لیاقت یا محتوا یا زیبایی‌اش) در اینترنت شناخته خواهد شد، بلکه یک برنامه تهاجمی و حساب شده برای مطرح کردن خود در اینترنت طراحی کنید.




۵. محتوای خواندنی و رایگان




تازه‌ترین پژوهش‌های میدانی درباره دلایل استقبال گسترده از سایت‌ها نشان می‌دهد که عامل «کنجکاوی کاربران» نقشی بنیادی در موفقیت یک سایت دارد. به همین دلیل است که با وجود به میدان آمدن میلیون‌ها سایت جدید، دو گروه از سایت‌های اینترنتی همچنان بیشترین بازدیدکنندگان را دارند: رسانه‌های اجتماعی و موتورهای جستجو. اغلب کاربران کنجکاوند بدانند «امروز چه اتفاقاتی برای دوستانم افتاده است؟» اهمیت عامل کنجکاوی ما را به سمت عامل مهمتری هدایت میکند: محتوای خواندنی و رایگان. سایت‌های موفق همیشه مطالب تازه‌ای برای مخاطبان خود دارند.




بعضی از صاحبان سایت ها فکر میکنند داشتن محتوای خواندنی و رایگان فقط برای سایت‌های خبری و مقاله‌ای واجب است. اما این تصور اشتباه است. موضوع فعالیت یک سایت هرچه باشد، برای موفقیتش لازم است مطالب خواندنی در زمینه فعالیت خود منتشر کند. مثلا اگر سایت یک رستوران مقالاتی درباره اصول تغذیه مناسب، رژیم غذایی و نیز ارزش غذایی هر نوع غذا منتشر کند، بدون تردید این کار منجر به افزایش فروش آن رستوران نیز خواهد شد. همواره به یاد داشته باشید که محتوای خواندنی و رایگان مثل آهنربایی عمل می‌کند که هم کاربران بی‌حوصله و سرگردان و هم کاربران کنجکاو و باهوش را جذب خود می‌کند.




۶. نرم افزار کارآمد




علاوه بر همه عوامل فوق یک عامل دیگر نیز تاثیر زیادی بر موفقیت یک سایت دارد و آن برخورداری از یک نرم‌افزار کارآمد برای مدیریت محتوا و اطلاعات سایت است. ممکن است تصور کنید یک نرم‌افزار کارآمد وب نرم‌افزاری است که قابلیت‌های متنوع و فراوانی داشته باشد یا اینترفیس (رابط کاربری آن) خیلی خوش‌دست طراحی شده باشد. البته این دو عامل در ارزیابی کیفیت و کارایی یک نرم‌افزار بسیار مهم هستند. اما از آنجایی که دنیای وب بسیار پرشتاب است و خیلی زود نو به نو می‌شود، کارآمدترین نرم‌افزارهای تحت وب آنهایی هستند که همه عوامل موثر در موفقیت یک سایت را پوشش می‌دهند و به اندازه کافی انعطاف‌پذیرند.




ممکن است از یک نرم‌افزار open source رایگان و بسیار پیشرفته برای پیاده‌سازی سایت خود استفاده کرده باشید و یک طراح وب، پوسته زیبایی را برای آن طراحی کرده باشد. تا اینجای کار همه‌چیز عالی است، اما کافی است بخواهید کوچکترین تغییری در ساختار اطلاعاتی یا نرم‌افزاری سایت خود ایجاد کنید، آیا این کار به آسانی امکان‌پذیر است؟ آیا همه صاحبان سایت‌ها برنامه‌نویسی وب بلدند؟ آیا دسترسی به برنامه‌نویس مسلط به کار با نرم‌افزار مورد استفاده شما آسان است؟ از همه اینها مهمتر، آیا نر‌م‌افزار مورد استفاده شما عواملی مانند پشتیبانی از کاربران، بازاریابی، کسب‌درآمد از سایت و تبلیغات، بالابردن رتبه در موتورهای جستجو و دسترسی آسان به محتوای سایت را به خوبی پوشش می‌دهد؟ اینها سوالاتی است که باید از ابتدا به فکر آن باشد تا بتوانید همگام با تحولات شبکه اینترنت و عادت‌ها و نیازهای کاربران خود را به سرعت سازگار کنید.




۷. مهمترین عامل موفقیت: مدیر خوب!




غالبا تصور می‌شود یک سایت خوب و موفق قائم به ذات خودش است. یعنی مجموعه اطلاعات و سیستم نرم‌افزار آن است که باعث موفقیت آن شده است. اطلاعات خوب و سیستم نرم‌افزاری کارآمد صد البته در موفقیت یک سایت تاثیر به‌ سزایی دارند اما به نظر من آنچه که فراتر از همه این عوامل عمل می‌کند و معمولا مورد غفلت واقع می‌شود «عامل انسانی» است.




شاید تصور کنیم بدون درنظر گرفتن عامل انسانی و صرفا با تکیه بر مطالب خوب و نرم‌افزار خوب می‌توان سایت موفقی داشت. تحقیقات نشان می‌دهد مهمترین عامل موفقیت یک سایت وب، آگاهی و عملکرد فردی است که آن را مدیریت می‌کند. یک راننده ناشی ممکن است یک خودرو آخرین مدل را به دیوار بکوبد و متوقف شود، اما یک راننده ماهر می‌تواند مسافرانش را با یک خودرو قدیمی زوار در رفته، صحیح و سلامت به شهر دیگری برساند. کدامیک از این دو خودرو واقعا موفق‌ترند؟!




اهمیت مدیر سایت در اداره یک وب‌سایت آنقدر زیاد است که «یک مدیر خوب می‌تواند عیوب محتوایی و نرم‌افزاری سایتش را با کوشش و هوشمندی خود پوشش دهد». نمی‌شود از سایتی که به تازگی راه‌اندازی شده انتظار داشت از نظر محتوایی جامع و از نظر نر‌م‌افزاری انعطاف‌پذیر و بی‌نقص باشد، اما می‌توان توقع داشت که یک مدیر دلسوز و با پشتکار، همه موانع پیش روی یک سایت را برای رسیدن به موفقیت نسبی یک به یک از پیش رو بردارد. لازمه چنین مدیریتی داشتن بینشی عمیق از ماهیت وب، آگاهی از مشکلات روزمره مدیریت یک سایت و تلاش برای کسب مهارت‌های لازم در این زمینه است. در شماره بعد درباره «۱۰ خصوصیت مهم مدیر وبسایت» صحبت خواهیم کرد.

[ad_2]

لینک منبع

روش‌هایی برای استفاده بهینه‌تر از باتری در ویندوز ۸.۱

[ad_1]

روش هایی برای استفاده بهینه تر از باتری در ویندوز ۸ ۱

هر نسخه از سیستم عامل ویندوز راهکارهایی برای کاهش مصرف باتری و انرژی دارد و ویندوز ۸ ۱ هم از این قاعده مستثنا نیست


هر نسخه از سیستم عامل ویندوز راهکارهایی برای کاهش مصرف باتری و انرژی دارد و ویندوز ۸.۱ هم از این قاعده مستثنا نیست. با این حال شاید بسیاری از ما هنوز روش‌های مختلف ارائه شده در این سیستم عامل برای کاهش مصرف باتری را ندانیم. اگر این‌طور است در این مطلب با ما همراه باشید تا با این راهکارها آشنا شوید.


بلوتوث را غیرفعال کنید: درست مثل هر دستگاه دیگری اگر قرار نیست از بلوتوث تبلت یا لپ‌ تاپ خود استفاده کنید، آن را خاموش کنید. تبلت یا لپ‌‌تاپ مجهز به ویندوز ۸.۱ شما به احتمال زیاد دارای بلوتوث است و باز هم به احتمال زیاد، به‌ صورت پیش ‌فرض روشن است. برای خاموش کردن آن صفحه را از سمت راست بکشید یا ماوس را در گوشه بالا و راست صفحه نگه دارید یا روی کیبوردتان دکمه‌های ویندوز و C را همزمان بفشارید تا به Charms Bar دسترسی پیدا کنید. حالا Settings را انتخاب کنید، به PC and devices بروید، وارد صفحه Bluetooth شده و آن را خاموش کنید. طبیعتا برای روشن کردن بلوتوث هم باید همین مسیر را طی کنید.


تنظیم روشنایی تصویر: درخشندگی و روشنایی صفحه تمامی دستگاه‌های الکترونیکی مقدار زیادی انرژی مصرف می‌کند که کم کردن آن باعث صرفه‌‌جویی در مصرف باتری می‌شود. ویندوز ۸.۱ در دستگاه‌هایی که حسگر نوری دارند، درخشندگی صفحه را خود به ‌خود تنظیم می‌کند، اما شما هم به‌ صورت دستی می‌توانید این کار را انجام دهید. به این منظور به Charms Bar رفته و وارد Settings شوید. Change PC settings را انتخاب کنید و به صفحه Power and Sleep بروید و دکمه Adjust My Screen Brightness Automatically را خاموش کنید. حالا در Charms Bar اگر ماوس را روی Brightness ببرید می‌توانید میزان درخشندگی را به‌ صورت دستی تنظیم کنید.


یک Power Plan مناسب انتخاب کنید: ویندوز ۸.۱ هم مثل نسخه‌های قبلی ویندوز دارای قسمتی برای انتخاب یک برنامه مدیریت انرژی برای کنترل بهتر استفاده از باتری‌ است. به‌ صورت پیش ‌فرض این تنظیمات در حالت تعادل قرار دارند، اما در صورتی ‌که نیاز به صرفه‌‌جویی بیشتر دارید، می‌توانید Power Saver را انتخاب کنید. البته در اینجا می‌توانید تنظیمات پیشرفته‌تری را هم انجام دهید که توصیه می‌کنیم اگر آشنایی کافی با آنها ندارید، تغییرشان ندهید. برای تغییر برنامه کنترل انرژی به desktop Control Panel بروید (روی کیبورد: دکمه‌ ویندوز + X) و بعد Control Panel را انتخاب کنید و به مسیر Hardware and Sound > Power Options رجوع کرده و برنامه انرژی مناسب خود را انتخاب کرده یا تنظیمات دلخواه را اعمال کنید.


تغییر زمان خاموش شدن صفحه یا به خواب رفتن دستگاه: ممکن است نخواهید زیاد وارد جزئیات تنظیمات مربوط به Power Plan شوید، اما احتمالا به این فکر خواهید افتاد که مدت زمانی را که طول می‌کشد تا صفحه دستگاه‌تان -وقتی استفاده‌ای از آن نمی‌شود- خاموش شود تغییر دهید و آن را کمتر کنید تا باتری کمتری استفاده شود. در مسیری که قبلا هم رفته بودید (Control Panel > Hardware and Sound > Power Options)، روی Change plan settings کلیک کنید. در این صفحه به‌ راحتی می‌توانید این زمان‌ها را تغییر دهید.


دستگاه‌های متصل به کامپیوتر را قطع کنید: دستگاه‌های جانبی که به کامپیوتر خود وصل می‌کنید هم از باتری لپ‌تاپ‌تان انرژی می‌گیرند، پس اگر استفاده‌ای از آنها نمی‌کنید بهتر است آنها را از لپ‌ تاپ جدا کنید. البته مسلما مقدار انرژی که یک ماوس USB مصرف می‌کند بسیار ناچیز است و مصرف یک هارد اکسترنال با یک فلش مموری کوچک قابل مقایسه نیست.


از Airplane Mode استفاده کنید: با استفاده از این قابلیت تمام دسترسی‌های کامپیوتر یا تبلت شما به هرگونه شبکه‌ای (موبایل، بی‌سیم یا بلوتوث) قطع خواهد شد. پس اگر به ‌صورت آفلاین با دستگاه‌تان کار می‌کنید، بهتر است این قابلیت را فعال کنید. برای اینکه این قابلیت را روشن کنید، روی علامت بی‌سیم (wireless) در tray دسکتاپ خود کلیک کنید و دکمه Airplane Mode را روشن کنید. همچنین می‌توانید از Charms Bar به Settings رفته و با کلیک روی نشانه Wi-Fi این‌ کار را انجام دهید.


به‌ روزرسانی‌های خود به ‌خودی برنامه‌ها را غیرفعال کنید: اگر از آن دسته افرادی هستید که تمایل دارید خودتان برنامه‌های‌تان را به روز یا آپدیت کنید، بهتر است قابلیت آپدیت خودکار را خاموش کنید تا کمی در مصرف خود به‌ خودی انرژی صرفه‌ جویی کرده باشید. برای این کار به Windows Store بروید و با کشیدن از راست و باز کردن Charm Bar به Settings و سپس App updates بروید و دکمه مربوطه را خاموش کنید. البته این کار تاثیر محسوسی در مصرف باتری نخواهد داشت. ویندوز RT و بعضی دستگاه‌های مبتنی بر ویندوز ۸.۱ که به پردازنده‌ Intel Antom مجهز هستند، یک ویژگی به نام Connected Standby دارند که به آن‌ها این قابلیت را می‌دهد تا مثل گوشی‌های هوشمند، iPadها و تبلت‌های اندرویدی، در حالتی که صفحه‌شان خاموش و در حالت آماده ‌باش هستند هم، پیام‌ها و ایمیل‌ها را دریافت کنند. پس اگر دستگاه شما به این قابلیت مجهز است، باتری بیشتری مصرف می‌کند؛ چون همیشه به شبکه متصل بوده و آماده دریافت پیام‌ها است. تا حالا راهی برای خاموش کردن این قابلیت در دسترس نیست، اما با روشن کردن Airplane Mode یا خاموش کردن Wi-Fi قبل از خاموش کردن صفحه، می‌توانید از اتصال دستگاه به اینترنت جلوگیری کنید.

[ad_2]

لینک منبع

آیدین آغداشلو: نقاش محبوب مردمم، نه دولت‌ها!

[ad_1]

آیدین آغداشلو نقاش محبوب مردمم, نه دولت ها

گفت وگو با آیدین آغداشلو مفصل شد و به درازا کشید, گرچه خسته کننده نبود و لذت بخش شد, در این مجال, بهتر دیدیم که ابتدا بخش مربوط به نمایشگاه و برگزاری آن را منتشر کنیم


دفعه اولی نبود که به خیابان سهروردی و کوچه لشگری می‌رفتیم تا پای صحبت‌های مرد نقاش و روشنفکر زمانه بنشینیم، دفعه اولی نبود که راه پله‌ها را پایین می‌رفتیم و در مسیرش پرتره‌های جوانی «آیدین آغداشلو» و «شمیم بهار» را تماشا می‌کردیم تا مردی که همیشه محبوب هنرمندان بوده در را باز کند و پذیرایمان شود، ما روی صندلی‌های روبه روی میز و او پشتِ میزِ کارش بنشیند و گفت‌وگو کنیم.








اما تقریبا، بار اولی بود که با آیدین آغداشلو، درباره خودش به گفت‌وگو می‌نشستیم، گفت‌وگویی که گمان نمی‌کردیم، چیزی حدود چهار ساعت به طول بینجامد، اما وقتی از خانه‌اش بیرون زدیم، برعکس وقتِ آمدن، خیابان‌ها خلوت بود و باران می‌بارید، بارانی که میانه‌های گفت‌وگو باریدن گرفته بود و صدایش در اتاق کار آقای نقاش می‌پیچید.




رفته بودیم به مناسبت تولد و برگزاری نمایشگاه نقاشی‌اش گپی بزنیم، از ناگفته‌هایش در طول این سال‌ها بپرسیم و در بخشی دیگر هم درباره برگزاری نمایشگاه نقاشی پس از ٣٩ سال بگوید. لاجرم آن طوری که ذکرش رفت، گفت‌وگو مفصل شد و به درازا کشید، گرچه خسته‌کننده نبود و لذت‌بخش شد، اما در این مجال، بهتر دیدیم که ابتدا بخش مربوط به نمایشگاه و برگزاری آن را منتشر کنیم تا در فرصتی دیگر برسیم به ناگفته‌های جذاب آغداشلو از طول مسیری که تا ٧٥ سالگی دویده است، پس با هم چند و چون نمایشگاه نقاشی را که ٢٣ آبان ماه (جمعه) در گالری اثر روبه روی خانه هنرمندان برگزار می‌شود می‌خوانیم.




٣٩ سال گذشت از برگزاری نخستین و آخرین نمایشگاه شما -که سال ٥٤ برگزار شد- ، در طول این سال‌ها چه شد که به فکر نمایشگاهی دوباره نیفتادید؟ اصلا همان سال ٥٤ هم دیر بود برای برگزاری نمایشگاه آیدین آغداشلو!




بله، بله، برای کسی که از ١٤ سالگی نقاشی می‌فروخت، خیلی دیر بود (خنده).




راستی آن سال کسی بر نمایشگاه‌تان نقد منفی نوشت؟




نه، نقد منفی ننوشتند، به این دلیل که نوع نقاشی من همیشه بال‌های محافظی بالای سر خودش داشته و دارد، آن بال محافظ هم استادکاری نقاشی بود که کلش را توجیه می‌کرد.


ابتدا بگویید چه شد که از سال ٥٤ به این طرف هیچ نمایشگاهی برگزار نکردید تا برسیم به اینکه چه شد امسال تصمیم به برگزاری نمایشگاه گرفتید…




ببینید علت هر دو خیلی عجیب غریب و پیچیده است، ولی خب همین است که هست! من بسیار احساساتی بودم و فکر می‌کردم که نمایشگاه نقاشی گذاشتن و عده‌یی را دعوت کردن و میان‌شان قدم زدن و گوش تیز کردن برای دریافت تحسین و تایید در شأن من نیست، البته از سال ٥٤ به بعد. در سال ٥٤ هم خب فکر کردم که تا حالا نقاشی کشیده‌ام و باید نشان بدهم و پولش هم برایم مهم بود.






همان سال ٥٤ هم دیر نبود؟




من یک گرافیست تمام وقت بودم که این کار وقت مرا می‌گرفت، به همین دلیل تمام نقاشی‌هایی که سال ٥٤ در نمایشگاه گذاشتم-در انجمن ایران و امریکا- تمام‌شان را در ساعات بعد از تعطیلی شرکت «گام» که رییس آتلیه‌اش بودم، می‌کشیدم، وقتی همه می‌رفتند من شروع می‌کردم نقاشی کشیدن تا ساعت یک شب. یادم می‌آید که «پرویز دوایی» همیشه با ما شوخی می‌کرد و می‌گفت: «وقتی نقاشان پای نقاشی‌شان امضا می‌زدند، من خنده‌ام می‌گیرد، خب تو نقاشی کشیده‌یی و پایش اسم می‌نویسی، به من چه مربوط؟ چرا یادآوری می‌کنی؟» (خنده) خب شوخی بود، واقعیت نداشت، منتها شاید روی من تاثیر داشت. این را همیشه می‌گفت، راجع به همه.




آن نمایشگاه سال ٥٤ نمایشگاه بدی هم نبود، کارها همه فروش رفت و من خوشحال شدم، ولی از آن به بعد ناچار بودم که نقاشی‌هایم را بفروشم، می‌کشیدم و می‌فروختم، کاملا به سبک نقاشان دوره «کمال‌الملک» و شاگردانش، آن دوره هم همین طور بود، نقاشی می‌کشیدند بعد دوستان شان را دعوت می‌کردند و آنها می‌آمدند و می‌خریدند، یا بعضی‌ها مدل می‌شدند و سفارش می‌دادند و کار را قبلا خریده بودند، نقاشی از این دایره بیرون نمی‌آمد (مکث) …




یک قصه خیلی معروف داریم که یک جوری این مساله را توضیح می‌دهد: مرحوم «حاج مصورالملکی اصفهانی»، نقاش و نگارگر برجسته اصفهانی بعضی وقت‌ها خیلی تند و گزنده صحبت می‌کرد، خبرنگار جوانی رفته بود برای مصاحبه، غافل از اینکه بداند با چه کسی صحبت می‌کند، پرسیده بود: «استاد!-استاد این روزها خطاب رایجی شده، من هم هر وقت می‌روم نان بخرم، به من می‌گویند استاد، فکر نمی‌کنم مرا شناخته‌اند، چون به پشت سری من هم می‌گویند استاد! (خنده) -شما چرا نمایشگاه نمی‌گذارید؟» حاجی هم نگاهی کرده بود و با لهجه غلیظ اصفهانی گفته بود: «چی چی می‌گویی؟ کار من به نمایشگاه برسد؟» (خنده) منظورش این بود که من کار نفروخته داشته باشم که برای نمایشگاه بگذارم: «من مدال جورج ششم بر سینه‌ام دارم».




«حاج مصورالملکی اصفهانی»، یک نقاشی کشیده بود که هیتلر با اسب در حال فرار است و قوای متفقین هم سوار اسب به دنبال او در حرکتند، این را که فرستاده بود برای جورج ششم، او هم مدال هنری برایش فرستاد، همیشه هم در عکس‌هایش به سینه می‌زد، من عاشق و شیفته کارهایش هستم، امیدوارم پسرش از من ناراحت نشود که این قصه را تعریف کردم… داستان من هم این طوری شد که کارهایم به نمایشگاه نمی‌رسید، می‌کشیدم و دانه دانه می‌فروختم، مخصوصا بعد از انقلاب که همه‌چیز زندگی من به هم ریخت.




من فقط تدریس می‌کردم و شهریه می‌گرفتم و نقاشی می‌کشیدم. هنوز هم فروش نقاشی گرم نبود، فکر می‌کنم نخستین گالری در ١٣٦٠ افتتاح شد. علت واقعی بود، اگرچه من در خانه‌ام همیشه نقاشی می‌فروختم، هر کسی دوست داشت تلفن می‌کرد و می‌گفت نقاشی می‌خواهد از فلان دوره کاری‌ام و من می‌کشیدم، هنوز هم این کار را می‌کنم، اشکالی هم ندارد.




در واقع آن استادکاری ماهر بودن، یک استانداردی به آیدین آغداشلو می‌دهد که دیگر خیلی گوش تیز کردن نمی‌خواهد مثل خیلی‌های دیگر برای شنیدن تحسین و تایید…




شاید زیادی معلوم است، در کارهای آخرم کمتر معلوم است، شلتاق بیشتری کردم… در نتیجه این طور شد، عادت کردم به دانه دانه فروختن، این عادت ماند برایم، نه مخالفتی دارم و نه قهری… آدم با مردمش که قهر نمی‌کند… تا این اواخر که آقای «امید تهرانی» صاحب گالری «اثر» پیشنهاد کرد که بد نیست یک نمایشگاهی از کارهای شما بگذاریم، من هم گوش کردم و خیلی هم دنبال نکردم، مدتی هم گذشت، چهار یا پنج ماه، روزی یکی از دوستان آمد و گفت یک دوست نقاشی دربه‌در دنبال شما می‌گردد تا بپرسد آن دارویی که شما روی نقاشی می‌ریزید و ترک برمی‌دارد، چیست.




من گفتم چنین دارویی وجود ندارد! نقاشی با گواش را با مواد نمی‌شود ترک داد، من این ترک را با قلمو می‌کشم… بعد فکر کردم که خب شاید این ندانستن به این دلیل است که کارهای مرا را از نزدیک ندیده‌اند، گفتم باید نقاشی‌ها را از نزدیک ببینید، نه که تحسین کنند، بلکه بدانند قصه این است. من می‌خواستم یک اثر قدیمی که نابود شده را خلق کنم، باید قدمتش را به وجود می‌آوردم، حتی قاب‌های نقاشی هم قدیمی نماست، برای اینکه باید به نظر برسد این اثر در موزه بوده، برای اینکه قدیمی نما باشد، این ترک‌هایی که یک اثر نقاشی در طول سال‌ها تمام سطحش را می‌پوشاند باید رویش بیاید. نخستین نقاشی که شاید بیشتر از نقاشی‌های دیگر من دیده شده یا مورد توجه بوده همان پرتره‌یی بود که از روی کار «ساندرو بوتچلی» کشیده بودم و صورتش خالی بود، این ترک‌ها با آن نقاشی شروع شدند، آن نقاشی در نخستین نمایشگاهم بود.




آن نقاشی را موزه خریداری کرد؟




نه، بعدا به موزه ارسال شد. وقتی که این اتفاق افتاد ادامه پیدا کرد، نه همیشه، نه همه جا، توی مینیاتوری که مچاله می‌شود، ترک لازم نیست، اما جایی که به نقاشی اروپایی مربوط می‌شود، لازم است.




یک کاسه دوره سلجوقی که می‌شکست، خب هر کاسه‌یی ترک دارد، هر جا که لازم بود من این را می‌آوردم، بعد از مدتی این اواخر متوجه شدم که نقاشی مهم نیست، اهمیتی ندارد، مثل آب خوردن می‌ماند، ترک‌ها مهمند، چرا؟ چون من وقتی نقاشی را تمام می‌کنم، ترک‌ها را می‌کشم، از لحظه‌یی که شروع به کشیدن ترک‌ها کردم، لذت شروع می‌شود، برای اینکه وقتی من اینها را می‌کشم، جهان تعطیل می‌شود، این مثل یک وِرد است برای من، مثل یک ذکر است، وقتی اینها را می‌کشم، ریز ریز ریز، مجالی پیدا می‌کنم که در درون خودم غرق بشوم، خیلی کیف دارد برای من، به همین خاطر است که یکی از نقاشی‌های نمایشگاه فقط ترک است.




فکر نمی‌کنید این ترک‌ها، ترک‌های عمر باشد؟




نمی‌دانم، شاید به پیری و فرسودگی هم مربوط شود.




این نقاشی‌ها جز مجموعه «خاطرات انهدام» است؟




نه، در این نمایشگاه متاخر فکر کردم مردم باید از نزدیک کارها را ببینند، به امید تهرانی گفتم که حاضرم و قرار شد که در این مدت هیچ نقاشی نفروشم و همه را نگه دارم برای نمایشگاه که این کار را هم کردم، من دلم می‌خواهد این تشکر حتما بیاید؛ من باید از «امید تهرانی»، همسرش مریم و همکارانش که خیلی کار کردند و خانم «مرجان خلیلی» که خیلی کمک کرد، تشکر کنم. برای اینکه بعضی وقت‌ها اگر فشار و اصرار اینها نبود نمایشگاه را مثلا به بهار موکول می‌کردم.




فاصله پیشنهاد تا برگزاری چقدر بود؟




نخستین کار نزدیک دو، سه ماه طول کشید؛ به خاطر حادثه‌یی که گفتم، ذهنم تقویت شد، ترغیب شدم که این کار را بکنم، خود امید تهرانی سهم عظیمی به گردن من دارد به خاطر اینکه هر کاری از دستش برآمد کرد که زندگی من در این مدت راحت بگذرد و من بتوانم به نقاشی برسم.




برگزاری این نمایشگاه چه حسی را در شما بیدار می‌کند؟ چیزی که به ذهن‌تان می‌رسد با برگزاری نمایشگاه بعد از ٤٠ سال؟ پرت نمی‌شوید به آن سال‌ها؟




چرا، چرا، یک ارتباطی با نمایشگاه اولم برقرار می‌کنم؛ آن زمان مثل طاووسی بودم که چتر می‌زد، یعنی حواس‌تان جمع باشد که یکی آمده میان شما، جوانی بود.




جدا این حس را داشتید؟ چون می‌خواستم بپرسم چقدر مثل یک بازیگر و موزیسین، نقاش وقتی نمایشگاه برگزار می‌کند و چراغ‌ها روشن می‌شود، ترس از صحنه دارد؟




من خیلی ترس نداشتم؛ اتفاقا در همان نمایشگاه اولم آن فخر را کنترل کردم. سال ٥٤ مشخصا چتر زدن بود، علت اینکه آن چتر زدن خیلی نمایان نشد و خود آثار تحسین شد، این بود که آن نوع نقاشی وجود نداشت، نقاشی سوررئالیستی وجود داشت یا نقاشی‌هایی که با دقت ساخته شده بود، ولی این نگاه اصلا وجود نداشت، نگاه آدمی که در دوره هنرمندان مدرنیست زندگی می‌کند ولی ادای هنر سنتی قدیم ایران و ادای نقاشی غربی را هم درنمی‌آورد، آنها هم کارهای بدی نبودند، ولی این آدم داشت کارهایی می‌کرد که خیلی فرق داشت، نمی‌گویم بهتر بود، ولی نوع کار دیگری بود. اما برای این نمایشگاه نه واقعا این حرف‌ها نیست.




یک بار امید تهرانی گفت کاشکی همه نقاشی‌ها مال امسال بود، چون بعضی از نقاشی‌های قدیمی را هم گذاشته‌ام، مثل صورت مادرم، من گفتم که نه، من هیچ‌وقت این بخت را نداشتم، موزه هنرهای معاصر برایم مجموعه آثار بگذارد، در نتیجه مجموعه آثار کنار هم را هیچ‌وقت ندیده‌ام، تا تنبیه و ادب بشوم یا خوشحال بشوم؛ دوستی دارم دکتر «جمشید لطفی» که الان امریکاست، ولی یک کتابخانه عظیمی دارد، کتاب دوست و کتاب جمع کن، کتاب‌های چاپی، هر وقت می‌رفتم خانه‌اش و کتاب‌هایش را نگاه می‌کردم، می‌دیدم این کتاب‌ها را در دو ردیف گذاشته و بعضی‌ها را زیر صندلی و تخت، هر وقت که نگاه می‌کرد، با افسوس می‌گفت من دلم می‌خواست یک خانه خیلی بزرگ داشته باشم، کتابخانه خیلی بزرگی می‌ساختم و همه این کتاب‌ها را به ردیف یک و کنار هم می‌دیدم، نه اینکه پشت هم باشند… در نتیجه چون من در موزه مجموعه آثار نداشتم، تصمیم گرفتم یک مقداری کار از دوره‌های قبلی را بگذارم، در این نمایشگاه چهار، پنج کار از قدیم هست، بقیه کارهایی است که در سال‌هاست اخیر کشیده شده، خب امید و اطرافیانش و هم دوستان من توقع دارند من حالا کارهای خیلی متفاوتی بکشم.






در این نمایشگاه کار متفاوت از کارنامه شما می‌بینیم؟




خیلی متفاوت نیست، ولی خب تفاوت دارد، این هم به این علت است که هر نقاش وقتی به جان کلامش می‌رسد، این جان کلام را تکرار می‌کند، از «فرانسیس بیکن» بگیرید تا «لوسین فروید» تا هر کسی. این تکرار عیب نیست، «پرویز تناولی» هم یا دیوار می‌سازد یا هیچ. در همه جا این اتفاق می‌افتد، خود نقاش منریست خودش می‌شود، ادای خودش را درمی‌آورد، مگر اینگه اتفاق ویژه‌یی بیفتد، آن هم اگر سنگ نشده باشد، آن اتفاق یک جایی را تکان می‌دهد و یک جور بروز جدید پیدا می‌کند.




راستی عجیب است که تا به حال موزه هنرهای معاصر برای شما دوره آثار نگذاشته، دلیل خاصی دارد؟




من هیچ‌وقت نقاش محبوب دولت‌ها نبودم، نقاش محبوب مردم بودم.




تناولی هم نبود…




اما برای تناولی دوره آثار گذاشتند…




خب این دیگر برمی‌گردد به اینکه تناولی آدم بسیار باهوشی است (خنده).




آیدین آغداشلو همیشه در سنت بیشتر احساس امنیت می‌کند و می‌رود به سمتش، منظورم ارجاع به سنت است، در نمایشگاهی که ٢٣ آبان برگزار می‌شود و محصول این سن و سال شماست، ما جسارتی خواهیم دید که به جاهای ناامن رفته باشید؟




بله، همه این کارهایی که اواخر کشیده‌ام، یک جور بندبازی بوده و خطر کردن. ولی نه خیلی، صدای فریاد عظیمی نیست، برای خود من که این طور بوده.




به نظرتان آن اتوبوسی که با «فیروز شیروانلو» سوار شدید به مقصد نزدیک شده؟




(خنده) نه آن نمایشگاهی که در بازل گذاشتیم، هنر ایران را نشناساند، جز کار پروانه اعتمادی هیچ اثری فروش نرفت، فقط دل‌مان خوش بود که داریم یک برنامه تبلیغاتی هنری برای شناساندن هنر ایران برگزار می‌کنیم.




اتوبوس خودتان چطور؟




خیلی نزدیک شد، ولی آن فکر من را هم در نظر بگیرید که لذت سفر در خود سفر است، نه در مقصد. البته این را کنفوسیوس گفته است.




بله، مسافر در مسیر سفر لذت برد؟…




خیلی خوش گذشت؛ دونده رفت، رسید یا نرسید، مهم نیست. در نتیجه این تصور و توقع از اینکه تحسین بشوم را برای خودم حل کردم، به نوعی، خود استادکاری کارها معمولا زمینه‌یی را برای کسانی که بخواهند ببینند پشت این کارها چیست فراهم می‌کند، پس از این نظر فکر نمی‌کنم اعتراضی باشد، چون اغلب کسانی که در طول این زمان خواستند بگویند من نقاش خلاق هنرمندی نیستم، مثل «بهرام دبیری»، اشاره کردند به اینکه من استادکار بی‌نظیری هستم، در نتیجه با این اشاره، آن داوری را تزیین می‌کنند (خنده).




با این نظرات چالش به وجود نمی‌آید، با خودتان درگیر نمی‌شوید؟




نه، من خودم هستم، آیدین آغداشلو، حالا کسی خوشش نمی‌آید مرا بگذارد دم در! اشاره کردم به مجموعه پشت سرم، کارم را کرده‌ام، حالا وقت خوبی است، هشت جلد کتابم منتشر می‌شود توسط نشر آبان، این نمایشگاه هم درست است که خیلی مفصل نیست، من خودم دوست داشتم در گالری کوچکی نمایش داده ‌شود، وگرنه آقای تهرانی می‌توانست در نمایشگاه بزرگ‌تری برگزارش کند…




خودتان نخواستید؟




نخواستم، حتی در گالری دیگری که به زودی باز می‌کند، پیشنهاد داد که نخواستم، فکر کردم همین جای کوچک کافی است، در اینجا بزرگ‌نمایی وجود ندارد.




تعداد تابلوهایی که در سال ٥٤ برای نمایشگاه گذاشتید چقدر بود؟




همین تعداد، ١٥ تابلو… داشتم می‌گفتم، در نتیجه اتفاق خاصی که افتاد این بود که من به این نتیجه رسیدم که الان دوره‌یی است که من نامه اعمالم را ارایه بدهم، هشت جلد کتاب نوشتم، جلد دوم برگزیده نقاشی‌هایم چاپ شد، جلد دوم نیمه دیگر هم، این نمایشگاه هم یک نمونه‌یی است از جهان من در حقیقت.




محصولات دونده‌یی که در حال دویدن است؟




بله، تکه‌یی از این مسیر، بنابراین مرا به این نتیجه رساند که خب نامه اعمال را بدهم و حلالیت بطلبم و بگویم این مدتی که من اینجا کار کردم و با شما قاطی بودم، واقعا بدون اینکه بخواهم ژست بگیرم که من چقدر آدم مردمی هستم، خوش گذشت.




من این خیابان سهروردی را با آن آپارتمان‌مان در خیابان جمشیدیه نمی‌توانم عوض کنم، آنجا آپارتمان خانوادگی است که تمیزش می‌کنیم و درش بسته است تا وقتی خانواده بیایند، من همین جا یک رختخواب دارم و در اتاق می‌خوابم، من اینجا آسوده‌ام، در نتیجه آن جمله‌یی که آیا من لایقش بودم، آیا از عهده برآمدم، جوابش با من نیست. اگر این مجموعه که ناچیز هم نیست، برای اینکه یک نقاش قرار نیست هشت جلد کتاب و ٥٠٠ مقاله بنویسد، ولی خب جای وزن‌کشی دارد، خیلی امیدوارم که خودم به این نتیجه برسم در این لحظه و بارم را ببندم، به این نتیجه برسم که من لایق نانی که مردم به من دادند بودم و از عهده‌اش برآمدم.




این نمایشگاه نقطه پایان این دوره است یا آغاز؟




چه آغازی؟ ٧٥ سالم شده!




منظورم این است که کارنامه یک دوره ٤٠ ساله نقاشی تمام می‌شود؟




بله، فکر می‌کنم که اگر بخواهم بعدا نقاشی بکشم- که بعید و دور به نظر می‌رسد-جور دیگری خواهد بود. اگر به این نتیجه برسم که همچنان بخواهم کار کنم، دیگر خیلی نیاز ندارم که بخواهم کارهایم را بفروشم.




در تمام این سال‌هایی که نقاشی کشیدید، نیاز داشتید که بفروشید؟




بله، در این ٦٠ سال فروختن کار ضرورت بوده، الان دیگر ضرورت نیست، به خاطر اینکه خانواده‌ام همه به یمن کار خودشان آسوده زندگی می‌کنند و نیاز من هم دیگر چندان نیست، من تنها ولخرجی‌ای که داشتم این بود که اشیای قدیمی می‌خریدم، حالا دیگر نمی‌خواهم بخرم، نمی‌خرم.




اینها را می‌خریدم چون هر کدام‌شان تکه‌یی بود که مرا به گذشته وصل می‌کرد، از تمام طول تاریخ ایران بخش‌هایی دارم که بگذارم در آب و بو کنم و لذت ببرم و به گذشته وصل بشوم، در نتیجه من دیگر این خرج را هم ندارم، الان که پهلوی شما نشستم اگر بتوانم به هوس خودم غلبه کنم که دارم می‌کنم چون دیگر احساس مالکیت را در خودم از بین بردم، هم نسبت به انسان و هم اشیا نیازی به فروختن نقاشی ندارم. می‌توانم با ماهی سه میلیون تومان در اینجا زندگی کنم و مقداری هم اضافه بیاورم.




مقصد بعدی‌تان تورنتو است؟




فقط آنجا نیست، اول می‌روم دخترم را می‌بینم، بعد می‌روم تورنتو.




یعنی قصد برگشت ندارید؟




حتما برمی‌گردم، منتها می‌خواهم چند ماهی آسوده باشم.






فکر می‌کنید برخوردها با این نمایشگاه و کارهایتان چطور خواهد بود؟ چند نسلی از نسل شما گذشته و بچه‌هایی که خیلی جوان‌تر هستند، به میدان آمده‌اند، اینها چطور برخورد می‌کنند؟ در واقع باید بپرسم خودتان را آماده چه برخوردهایی کرده‌اید؟




من با نقاشان دیگر تقسیم وظایف کردیم، قرار شده من این طور نقاشی کنم! در مورد نقاشان جوان هم، آنها به هر حال به من و نسل من به چشم عتیقه نگاه می‌کنند (خنده).




اما شما هیچ‌وقت جزو عتیقه‌های پشت ویترین موزه‌ها نبودید.




بله، من سعی کردم معاصر باشم، ولی خب ناگزیر است، جوان‌ها این نگاه را دارند و نمی‌شود کاری کرد. منتها نکته جالب این است که آنهایی هم که پشت ویترین هستند خوشحال می‌شوند که با احترام با آنها برخورد شود (خنده).




پس نمایشگاه که تمام شود، می‌روید برای استراحت آقای آغداشلو…




بله، دیگر فکر می‌کنم می‌توانم از ایران بروم، کمی آسوده خاطرم… پشت همین میز می‌نشینم (به میز کارش اشاره می‌کند)، فکر می‌کنم که تو چه کار کردی؟ این را آخر یکی از مقاله‌هایم نوشته‌ام Did I Earn It




اتفاقا می‌خواستیم برای سوال آخر همین را بپرسیم Did You Earn It




بله، در ابعاد مساحت و جهان بسته خودم که این جور فکر می‌کنم. با خودم فکر می‌کنم لایقش بودی؟ حاصلی دادی؟ به قول خیام، از سوختن تو دودی بود؟ بعد نگاه می‌کنم و می‌بینم، من پنج هزار شاگرد تعلیم دادم، چهار هزار نقاشی کشیدم، هشت جلد کتاب نوشتم، سه جلد از مجموعه کارهایم منتشر شده، ٢٠٠ سخنرانی مفصل کردم، بیشتر از ٥٠٠ مقاله نوشتم، این همه کار مرمت کردم، بانی خیر ساختن موزه‌ها شدم، راضی هستم…


سید فرزام حسینی، محمد بیات

[ad_2]

لینک منبع

رازهای ناگفته از ویندوز ۱۰

[ad_1]

رازهای ناگفته از ویندوز ۱۰

مایکروسافت در مراسم رونمایی از ویندوز ۱۰ به معرفی برخی امکانات و قابلیت های جدید این ویندوز پرداخت که مطمئنا مهم ترین آنها ترکیب رابط کاربری ویندوز ۷ و ویندوز ۸ ۱ است تا در نسخه جدید ویندوز, هم نظر


مایکروسافت در مراسم رونمایی از ویندوز ۱۰ به معرفی برخی امکانات و قابلیت‌های جدید این ویندوز پرداخت که مطمئنا مهم‌ترین آنها ترکیب رابط کاربری ویندوز ۷ و ویندوز ۸.۱ است تا در نسخه‌ جدید ویندوز، هم نظر کاربران مجهز به صفحه‌نمایش‌های لمسی جلب شود و هم رضایت کاربرانی حاصل شود که ویندوز ۷ را به ویندوز ۸.۱ ترجیح می‌دادند.




ویندوز ۱۰ علاوه بر امکانات و قابلیت‌های معرفی شده از سوی مایکروسافت از امکانات و توانایی‌های دیگری نیز برخوردار است که در این مطلب قصد داریم برخی از آنها را به شما معرفی کنیم. توجه داشته باشید این امکانات در پیش‌نمایش نسخه‌ فنی وجود دارد و ممکن است در انتشار نسخه‌ نهایی کامل‌تر شده یا در آنها تغییراتی اعمال یا حتی به‌طور کل از این ویندوز حذف شود.




امکانات بیشتر در خط فرمان




بسیاری از کاربران با خط فرمان در ویندوز آشنایی ندارند، اما کاربران حرفه‌ای همچنان برای بسیاری کارها از این ابزار استفاده می‌کنند و باتوجه به اعمال نشدن تغییرات در این ابزار، انتظاری برای توجه مایکروسافت به آن وجود نداشت، اما برخلاف این طرز فکر، مایکروسافت در ویندوز ۱۰ به‌روزرسانی مناسبی روی این به انجام داد و با اعمال تغییراتی کوچک، بسیاری از محدودیت‌های خسته‌کننده‌ آن را رفع کرد.




اکنون شما می‌توانید علاوه بر کلیدهای Ctrl + v از کلیدهای کنترلی دیگر نیز در این ابزار کمک گرفته و از امکانات دیگری بهره‌مند شوید.




برای بررسی این تغییرات در ویندوز ۱۰ باید پس از اجرای ابزار خط فرمان، با کلیک راست روی نوار عنوان، گزینه‌ Command Prompt را انتخاب کنید. در ادامه به تب Experimental بروید و با فعالسازی هریک از گزینه‌های موردنظر، قابلیت عنوان شده را در خط فرمان فعال کنید.




برای مثال شما می‌توانید با تغییر میزان شفافیت پنجره‌ خط فرمان، محتوای پشت پنجره را مشاهده کنید یا با فعال کردن قابلیت wrap text ، بدون نیاز به اسکرول کردن افقی پنجره‌ خط فرمان، محتوای به‌نمایش درآمده را به خطوط جدید انتقال داده و مشاهده کنید. همچنین با فعال کردن گزینه‌ Enable New Ctrl key shortcuts می‌توانید از کلیدهای میانبر جدید در این ابزار کمک بگیرید.




جابه‌جایی آسان سطل زباله




به‌دلایل نامعلومی از زمان انتشار نسخه‌های مختلف سیستم‌عامل ویندوز، گزینه‌ای برای انتقال آسان سطل زباله به منوی شروع یا نواروظیفه در اختیار کاربران قرار نمی‌گرفت. انجام این کار با روش‌های پیچیده و ترفندهایی امکان‌پذیر بود و حالا در ویندوز ۱۰، این کار براحتی انجام‌پذیر است.




شما می‌توانید یک پنجره‌ اکسپلورر را باز کنید، به بخش Favorites بروید و Desktop را انتخاب کنید. حالا روی آیکون Recycle Bin کلیک راست ماوس را فشار دهید و Pin to Start را انتخاب کنید تا سطل زباله به منوی شروع ویندوز اضافه شود. اکنون می‌توان علاوه بر منوی شروع، آیکون سطل زباله را با استفاده از عملیات کشیدن و رها کردن به نواروظیفه‌ ویندوز نیز انتقال داد. (فعلا شما نمی‌توانید به‌صورت مستقیم آیکون سطل زباله را از روی دسکتاپ به نواروظیفه انتقال دهید و تنها روش انتقال آن، از منوی شروع است.)




خانه‌ جدید در اکسپلورر




در نسخه‌های قدیم ویندوز، هنگامی که پنجره‌ اکسپلورر یا Computer را باز می‌کردید، فهرستی از درایوها همراه با پوشه‌هایی از مجموعه‌ها در اختیار شما قرار می‌گرفت. در ویندوز ۱۰ بخش جدیدی به نام Home طراحی شده است که به‌طور پیش‌فرض با بازکردن پنجره‌های جدید به‌نمایش درمی‌آید. در صفحه‌ خانگی جدید فهرستی از مواردی که شما به‌عنوان گزینه‌های موردعلاقه مشخص کرده‌اید در اختیارتان قرار می‌گیرد و در ادامه، فهرستی از پوشه‌ها و فایل‌هایی را که بیشتر استفاده‌ کرده‌اید به‌طور خودکار به‌نمایش درخواهد آمد.




شما می‌توانید از نوار سمت چپ هریک از پنجره‌های اکسپلورر به بخش Home دسترسی پیدا کنید.




میانبرهایی برای دسکتاپ‌های مجازی




دسکتاپ‌های مجازی از دیگر امکاناتی است که در ویندوز ۱۰ در اختیار کاربران قرار گرفته‌ است. برای حرکت میان این دسکتاپ‌ها در نسخه‌ جدید ویندوز میانبری وجود دارد. در ویندوز ۱۰ می‌توانید به دو روش با استفاده از کلیدهای میانبر بین دسکتاپ‌های مجازی حرکت کنید.




اولین روش استفاده از کلیدهای میا‌بر Win+Tab است. از این کلیدها در نسخه‌های پیشین ویندوز برای حرکت میان پنجره‌های فعال استفاده می​شد. اما در ویندوز ۱۰ می‌توانید حرکت میان دسکتاپ‌های مجازی را با آنها انجام دهید.




همچنین روش سریع‌تر دیگری نیز برای حرکت میان دسکتاپ‌ها وجود دارد که کلیدهای Ctrl+Win همراه کلید جهت‌نما به سمت چپ یا راست در اختیارتان قرار می‌دهند. با هر بار فشار همزمان کلیدهای Ctrl+Win+Right به دسکتاپ سمت راست و کلیدهای Ctrl+Win+Left به دسکتاپ سمت چپ انتقال خواهید یافت.




کورتانا، گزینه‌ احتمالی




کورتانا، دستیار صوتی مایکروسافت، هنوز به ویندوز ۱۰ اضافه نشده است، اما اخبار و ویدئوهای منتشر شده از سوی برخی سایت‌ها نشان‌دهنده‌ این موضوع است که کـــورتانا در نسخه‌ نهایی ویندوز ۱۰ در اختیار کاربران قرار خواهد​گرفت. با وجود کورتانا و مجهز کردن رایانه‌ خود به میکروفن می‌توانید بسیاری از دستورهای موردنظر را به‌صورت صوتی از ویندوز درخواست کنید تا فعالیت مربوط برای شما انجام شود.




ارسال درخواست‌ها به مایکروسافت




همان‌طور که در ابتدای مطلب نیز اشاره کردیم، فعلا پیش‌نمایشی از نسخه‌ فنی ویندوز ۱۰ در اختیار عموم کاربران قرار گرفته و مطمئنا این نسخه دچار تغییر و تحولات بسیاری خواهد شد. ویندوز ۱۰ به‌این منظور در اختیار کاربران قرار گرفته است تا علاوه بر عیب‌یابی و شناسایی باگ‌های موجود در آن، نظرات و بازخوردهای کاربران راجع به امکانات و قابلیت‌های جدید نیز دریافت شود. علاوه بر این شما می‌توانید با بررسی این نسخه از ویندوز، امکاناتی را که فکر می‌کنید از دید مهندسان مایکروسافت جا مانده است نیز پیشنهاد دهید. شاید درخواست شما به یکی از قابلیت‌های جدید ویندوز ۱۰ تبدیل شود.




بخش Windows Feedback مجموعه ابزارهای لازم برای دریافت نظرات، انتقادات و پیشنهادهای شما را در خود جای داده است.

[ad_2]

لینک منبع